29.3.10
To πιστόλι τελικά είναι άσφαιρο, τζούφιο...
Τελικά συνεχίζουμε να δανειζόμαστε με υπερβολικά επιτόκια, παρά τις περί αντιθέτου διαβεβαιώσεις του ΓΑΠ. Μια πρώτη εικόνα του τελευταίου δανείου που λαμβάνουμε εδώ
Mεταθέσεις 2010
Δείτε ονομαστικό πίνακα εδώ και τις βάσεις μεταθέσεων εδώ
Από τις 10.221 αιτήσεις μεταθέσεων ικανοποιήθηκαν 3.550 (ποσοστό 34,73%).
Το ποσοστό αυτό είναι σαφώς χαμηλότερο σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, αφού ο μέσος όρος της τελευταίας δεκαετίας είναι 45,39%. ( 2009 – 48,1%, 2008 – 51,35%, 2007 – 50,4%, 2006 – 39,63%, 2005 – 43,78%, 2004 – 41,52%, κ.λ.π.).
Η μετάθεση αποτελεί σημαντικότατη μεταβολή στην υπηρεσιακή και οικογενειακή κατάσταση του κάθε εκπαιδευτικού. Η μείωση του αριθμού των μεταθέσεων θα έχει ως αποτέλεσμα την υποβολή περισσότερων αιτήσεων απόσπασης από ΠΥΣΠΕ σε ΠΥΣΠΕ.
Eπιστολή διαμαρτυρίας 166 συναδέλφων προς τον Πρόεδρο της ΔΟΕ
"κ. Μπράτη,
Στις 5-11-2009, δηλώσατε στην Εφημερίδα « τα Νέα» αλλά και σε τηλεοπτικά μέσα:
«Συμφωνώ απόλυτα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν πρέπει να υπάρχουν στα σχολεία σύμβολα όπως οι σταυροί ή οι θρησκευτικές εικόνες που διαχωρίζουν τους μαθητές. Το σχολείο θα πρέπει να εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες σε όλους χωρίς κανένας μαθητής να αισθάνεται μειονεκτικά λόγω της καταγωγής ,της φυλής ή του θρησκεύματός του».
Από την δήλωσή σας αυτή, προκύπτουν βασανιστικά ερωτήματα, τα οποία και σας απευθύνουμε:
1. Κατά την άποψή σας, θα πρέπει να κυματίζει η ελληνική σημαία στην αυλή κάθε ελληνικού σχολείου, αφού σ’ αυτήν εμπεριέχεται ο σταυρός και κάποιοι μαθητές θα «αισθάνονται μειονεκτικά» κατά τη δήλωσή σας;
2. Από πότε η εικόνα του Χριστού είναι διχαστική. Από πότε το σύμβολο του Σταυρού, σύμβολο θυσιαστικής αγάπης και προσφοράς προς τον άνθρωπο είναι διχαστικό;
3. Υπάρχει, στ’ αλήθεια, ωραιότερο παιδευτικό πρότυπο από το πρόσωπο του Χριστού;
4. Γιατί να κλείνουμε τα σχολεία στις διακοπές των Χριστουγέννων και του Πάσχα, αφού κάποιοι μαθητές δεν γιορτάζουν τη Γέννηση και την Ανάσταση του Χριστού; Ας τα κλείνουμε σε κάποιες άχρωμες, άοσμες και ανοημάτιστες γιορτές του σπανακιού, της πατάτας, των κατοικίδιων ζώων, των άγριων ζώων….
5. Γιατί να γιορτάζουμε τις Εθνικές επετείους και να καταθέτουμε στεφάνι στη μνήμη των νεκρών προγόνων μας, αφού αυτοί δεν είναι πρόγονοι κάποιων αλλοεθνών μαθητών;
6. Θα πρέπει μέσα στις σχολικές αίθουσες να αναφέρουμε τις λέξεις Ελλάδα, πατρίδα, Χριστός, Παναγία, Άγιος Γεώργιος;……….
7. Με τι πάμε να εμπνεύσουμε τα παιδιά μας; Άδεια θέλετε να τα ξεπροβοδίσουμε στον αγώνα της ζωής;
8. Τι είδους σχολείο, τελικά, θέλετε;
Πριν δύο χρόνια περίπου, υπήρξατε, με δηλώσεις σας, αυτόκλητος και φανατικός υποστηρικτής του βιβλίου Ιστορίας της κας Ρεπούση. Σήμερα, είστε και πάλι από τους πρώτους υπερασπιστές της απόφασης ενός τμήματος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, όμως, παύει να είναι σύμπτωση.
Διατυπώνετε τις απόψεις σας με την πεποίθηση ότι είναι προοδευτικές και επαναστατικές ενώ είναι άκρως αντιδραστικές και διχαστικές. Θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι σήμερα προοδευτικό είναι ό,τι αντιστέκεται στις δυνάμεις που απεργάζονται την ισοπέδωση των λαών και την αφομοίωσή τους στην χοάνη ενός σύγχρονου συγκρητισμού, ενός κακώς νοούμενου διεθνισμού και την μετατροπή των ανθρώπων σε άβουλα καταναλωτικά όντα, με μοναδικό ιδανικό την οικονομική τους ανέλιξη, που δυστυχώς ούτε αυτή μπορούν να πετύχουν.
Διατρανώνουμε την έντονη αντίθεσή μας και διαφωνία μας με τις απόψεις που διατυπώσατε. Δεν μας εκφράζουν ούτε στο ελάχιστο. Θα πρέπει όμως να εκφράσουμε και την βεβαιότητά μας ότι δεν εκφράζουν και τη συντριπτική πλειοψηφία των δασκάλων και νηπιαγωγών όλης της χώρας αλλά και τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών της χώρας μας,
Οπότε καλό είναι όταν αναφέρεστε σε ζητήματα που δεν εκφράζουν τη βάση των δασκάλων, να διευκρινίζετε ότι αυτά που λέτε είναι προσωπική σας άποψή και όχι να επιχειρείτε να ενισχύσετε τη προσωπική σας γνώμη χρησιμοποιώντας το συνδικαλιστικό σας αξίωμα. Μια τέτοια στάση φαλκιδεύει και υπονομεύει το συνδικαλιστικό κίνημα και το μετατρέπει σε προπαγανδιστικό μηχανισμό.
Και μη βιαστείτε να μας χαρακτηρίσετε ως ρατσιστές, συντηρητικούς, εθνικιστές και ό,τι άλλο τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται για να σπιλώσει και να αφανίσει, όποια φωνή δε συμφωνεί με αυτό που πλασάρεται ως δήθεν προοδευτικό και μοντέρνο.
Όλοι μας, δουλεύουμε σε σχολεία στα οποία φοιτούν αλλοδαποί μαθητές, τους οποίους αγαπούμε και προσπαθούμε για την πρόοδό τους, σεβόμενοι την ιδιαιτερότητά τους και τα βασανάκια τους, χωρίς όμως και να αγνοούμε και σε ποιον τόπο ζούμε.
Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι η Ελλάδα, η παράδοσή της (…που δεν πρέπει να τη φαντάζεται κανείς σαν το ξόδι ενός ένδοξου φέρετρου – αλλά σαν μια οντότητα παρούσα και συγκαιρινή…)1 και γενικά ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας του πολιτισμού της, μπορεί να βοηθήσει και να εμπνεύσει και τα παιδιά αυτά, χωρίς καθόλου να βιάσει τα όποια άλλα πιστεύω τους.
Όλα τα υπόλοιπα είναι και λέγονται εκ του πονηρού και εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς και στόχους.
Στις 16 Απριλίου του 1964, σε ομιλία του στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης ο Σεφέρης τόνιζε μεταξύ άλλων:
1. «….είμαστε ένας λαός με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων. Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη; Θα το παραδεχτούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι;…»
2.Ο υπομνηματικός αυτός λόγος του νομπελίστα ποιητή μας, θεωρούμε πως εξακολουθεί να είναι απολύτως επίκαιρος."
25.3.10
24.3.10
Λίγα λόγια για τον ήρωα της Επανάστασης του '21, Κωνσταντίνο Λαγουμιτζή
Ο Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής (1781-1827) υπήρξε αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 που διακρίθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή "λαγουμιών" (υπόγειων σηράγγων).
Ο Λαγουμιτζής γεννήθηκε στο χωριό Χόρμοβο, κοντά στο Τεπελένι της σημερινής νότιας Αλβανίας (Βόρεια Ήπειρος). Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Νταλαρόπουλος, όμως τον αποκαλούσαν και Χορμοβίτη, λόγω της καταγωγής του. Έμεινε γνωστότερος όμως ως "Λαγουμιτζής" καθώς διακρίθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή υπόγειων σηράγγων, μέσω των οποίων κατάφερνε να ανατινάζει τα εχθρικά στρατόπεδα.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις επιτυχίες που σημείωσε η πολυμήχανη φύση του κατά την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου (1822) και κατά την πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών (1826). Στον ίδιο οφείλεται και η σωτηρία του ιερού βράχου της Ακρόπολης, καθώς απέτρεψε την ανατίναξη των αρχαίων μνημείων που σχεδίαζαν οι πολιορκητές Τούρκοι με σκοπό να εξοντώσουν τους αμυνόμενος. Ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του εγκωμιάζει χαρακτηριστικά την γενναιότητα του.
Ο ίδιος πέθανε κατά την Έξοδο που ακολούθησε την τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου (1827).
Προς τιμήν του, ο Δήμος Αθηναίων έδωσε το επίθετό του σε κεντρική λεωφόρο στην περιοχή του Νέου Κόσμου.
ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια
21.3.10
Και αλλάζουμε και.. βουλιάζουμε
Ο Γιώργος ακούει ή λείπει πάλι σε ταξίδι;
Οι βιαστικές λαθεμένες κινήσεις του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, έφεραν τραγικά αποτελέσματα τα οποία καλείται ο ελληνικός λαός να... πληρώσει (είπαμε, πως ένας Γιώργος Παπανδρέου δεν κάνει λάθη ποτέ!)
Η κρίση που βιώνει η χώρα είναι δημιούργημα της κυβέρνησης Παπανδρέου
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει όλο το παρασκήνιο και κυρίως δεν μπορούμε να ξέρουμε τι έχει περάσει από το μυαλό όλων αυτών των κυβερνητικών φωστήρων. Συλλογή από ημιμαθείς, με ιδεοληψίες και απόψεις, χωρίς αίσθηση ούτε των αγορών ούτε του τι σημαίνει διαχείριση κρίσης, αλλά μάστορες στην διαχείριση εντυπώσεων για τον κατευνασμό (λέγε με ήπια καταστολή των αντιδράσεων) του κόσμου.
Όσον αφορά την διαχείριση κρίσης περιφέρουμε το σαρκίον μας με τα ηλίθια χαμόγελα και, αργότερα, το λουκ της σοβαρότητας. Προσπαθούμε να ξαναπουλήσουμε το μεταχειρισμένο αυτοκίνητο σε περίοδο που κανείς δεν θέλει μεταχειρισμένα αυτοκίνητα, ποτέ, μεταπολεμικά, δεν πρέπει να έχει υπάρξει τέτοιο προηγούμενο εξευτελισμού χώρας του δήθεν δυτικου κόσμου.
Το να υπάρξει διμερής χρηματοδότηση (κοινώς να μας δανείσει ή να εγγυηθεί για το δάνειό μας) άλλη χώρα, το θεωρώ απίθανο, και μόνο η… Τουρκία θα είχε ενδιαφέρον να το κάνει. Αναχρηματοδοτήσεις έχουν νόημα όταν υπάρχει βιώσιμη προοπτική αποπληρωμής, μετά από την “μεταβατική κρίση”. Εδώ, δεν έχουμε “μεταβατική” κρίση, εκτός αν περιμένουμε από τους πακιστανούς και τους αλβανούς να δημιουργήσουν ΑΕΠ, ή από την Μπιρμπίλη να το πετύχει επιδοτώντας ΤΕΡΝΕΣ κλπ με τετραπλασιασμένη τιμή ρεύματος!
Από την στιγμή που μπήκαν στην λογική της φορομπηξίας, και της σοσιαλιστικής ανακατανομής και συντηρησης του “τίποτα”, πολύ φοβούμαι πως η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων είναι αναγκαστική μετανάστευση προς τα έξω, ή εσωτερική μετανάστευση στο στατους κβο άντε, δηλαδή να πάνε οι άεργοι στα χωριά τους να φυτεύουν φασόλια. (Θα ήθελα να δω τους άχρηστους στον Δήμο μου να πηγαίνουν στα χωριά τους… αλλά και αυτό χλωμό, πρέπει να πεινάσουν πρώτα, και μετά — αν δεν αρχίσουν επίσημα πλιάτσικα)
Όσο για “αναπτυξιακό” σκεπτικό των χαχόλων: Επίπεδο ηλιθίων κολχόζ… που ποτέ τους δεν έχουν εργαστεί για να καταλαβάινουν τι κάνουν.
Υπήρχε λόγος να βουλιάξουμε;
Το Α.Ε.Π. της Ελλάδος ανέρχεται περίπου στα 260 δις ευρώ.
Η παραοικονομία εκτιμάται στο 30% του ΑΕΠ.
Οι καταθέσεις των ελλήνων στις εντός Ελλάδος τράπεζες, ανέρχονται περίπου στα 275 δις ευρώ.
Το δημόσιο χρέος μας υπολογίζεται στα 320 δις ευρώ (οι ελληνικές τράπεζες κατέχουν ένα αρκετά μεγάλο μέρος αυτού του χρέους, οπότε το εξωτερικό μας χρέος εκτιμάται ότι είναι περίπου 250 δις).
Το έλλειμμα του προϋπολογισμού ανέρχεται, κατά τον κ. Παπακωνσταντίνου στο 12.7% του ΑΕΠ.
Οι δανειακές μας ανάγκες για το 2010 θα ανέλθουν στα 65 δις ευρώ.
Αυτά είναι τα δεδομένα: Λοιπόν, δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τη συζήτηση για τη χρεοκοπία και αδυνατώ να την εξηγήσω με οικονομικούς όρους! Δεν είμαστε η γη της επαγγελίας και πολλές διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να γίνουν. Επί πλέον ίσως έχουμε το πλέον σπάταλο κράτος στην Ευρώπη. Αλλά ούτε με χρεοκοπία κινδυνεύουμε, ούτε κυρίως θα λύσουμε τα προβλήματά μας με τον βάναυσο τρόπο με τον οποίο επιχειρεί να το κάνει η σημερινή κυβέρνηση.
Η κρίση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα:
Κάτι που επιμελώς αποφεύγει να αναφέρει η κυβέρνηση είναι ότι κρίση χτυπάει όλες της χώρες της Ε.Ε.
Το Γερμανία εμφανίζει έλλειμμα 5%.
Η Ισπανία έχει έλλειμμα 11,2% , ανεργία 20%, ενώ το χρέος αυξάνεται με ρυθμό 20%.
Η Γαλλία έχει έλλειμμα 8,3% και το χρέος ανεβαίνει με ρυθμούς 10%.
Η Μ. Βρετανίας έχει έλλειμμα 12%, όσο της Ελλάδας, και με ρυθμούς αύξησης του χρέους στο 20%.
Η Ιταλία έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην ευρωζώνη, 1.8 τρις ευρώ! Δηλαδή, το ένα τέταρτο όλων των ευρωπαϊκών χρεών!
Στις ΗΠΑ, το ίνδαλμα του κ. Παπανδρέου, για φέτος και τον επόμενο χρόνο δημιουργεί έλλειμμα 10% να «βάλει» μπροστά την αμερικανική οικονομία!
Γιατί αυτή η εμμονή με την Ελλάδα;
Ποιος άρχισε τη συζήτηση για τη χρεοκοπία:
“Καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια για τη διάσωση της χώρας καθώς το δημοσιονομικό απειλεί την εθνική μας κυριαρχία για πρώτη φορά από το 1974” τόνισε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο. Αναφερόμενος στην οικονομία έκανε λόγο για “πατρίδα που βρίσκεται στην εντατική”.
Η συζήτηση ξεκίνησε από τον Γ. Παπανδρέου!!! Γιατί; Γιατί νόμιζε ότι με τον τρόπο αυτό θα δικαιολογήσει, την αθέτηση των προεκλογικών του υποσχέσεων και την έλλειψη προγράμματος.
Ο κ. Παπανδρέου άργησε να αντιληφθεί ότι άλλη βαρύτητα έχουν οι δηλώσεις του αρχηγού της αντιπολίτευσης (όταν διεκτραγωδούσε την κατάσταση της οικονομίας μας) και διαφορετική του πρωθυπουργού. Στη δεύτερη περίπτωση, οι αγορές σε παίρνουν στα σοβαρά!
Μερικές απαντήσεις:
Η αλήθεια είναι ότι χώρα μας βίωνε την παγκόσμια οικονομική κρίση ηπιότερα από όλες τις χώρες της ΕΕ. Κάτι το περίσσευμα ανάπτυξης από τα προηγούμενα χρόνια, κάτι το μέγεθος της παραοικονομίας, κάτι η όχι και τόσο σφιχτή οικονομική πολιτική, κάτι εκείνο το πακέτο των 28 δις που θωράκισε τις Τράπεζες μας και διατηρήθηκε η ρευστότητα στην αγορά, και η κρίση δε μας έπληξε έντονα. Μέσα σ’ ένα δυσμενές εσωτερικό μέτωπο, με τη άκρατη σκανδαλολογία και τη αντιπολιτευτική υστερία, η Ελλάδα μέχρι και την άνοιξη του 2009 διατηρούσε ακόμα θετικό πρόσημο στην ανάπτυξη!
Σήμερα όλοι συμφωνούν ότι αν τον Οκτώβριο είχαν ληφθεί τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο Καραμανλής στη ΔΕΘ, η συζήτηση για την χρεοκοπία θα είχε αποφευχθεί! Αν, δε είχαν ληφθεί από το 2008, η χώρα μας τώρα θα ξεπερνούσε την κρίση!
Οι αιτίες του οικονομικού μας προβλήματος
Το πρόβλημα δεν είναι χθεσινό και προφανώς οι ευθύνες είναι διαχρονικές. Όλοι, όμως, παραδέχονται ότι το πρόβλημα με το χρέος και το έλλειμμα ξέφυγε από κάθε έλεγχο στην πρώτη τετραετία του Α. Παπανδρέου. Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι το κόστος που πληρώνουμε για τη δημιουργία της εκλογικής πελατείας του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έχοντας κυβερνήσει περισσότερα χρόνια έχει και τις μεγαλύτερες ευθύνες. Φυσικά μεγάλες ευθύνες έχει και η κυβέρνηση Καραμανλή.
Η αλήθεια για τα επιτόκια δανεισμού:
Η αλήθεια είναι ότι δανειζόμαστε ακριβά. Απλά, σε όσους ανησυχούν, να θυμίσω ότι το 1998 το δημόσιο δανειζόταν με 8%!!!
Η αλήθεια για τους ημι-υπαίθριους:
Οι ημιυπαίθριοι είναι μια πραγματικότητα. Υπάρχει περίπτωση να κατεδαφιστούν; ΟΧΙ. Τι θα έκανε ένα σοβαρό κράτος; Θα διευθετούσε την παρανομία και θα την απαγόρευε δια ροπάλου στο μέλλον! Η νομιμοποίηση των υπαίθριων, αυξάνει την αντικειμενική και την αγοραστική αξία του ακινήτου. Άρα προσθέτει πλούτο στον πολίτη και δημιουργεί προσδοκία εσόδων για το δημόσιο από μεταβιβάσεις και αγοραπωλησίες. Ας συνεχίσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το ΣΤΕ.
Αφέλεια ή βλακεία;
Αν και με τα «αν» δεν γράφεται η ιστορία, εκτιμώ ότι η συζήτηση για τη χρεοκοπία θα είχε αποφευχθεί, αν είχαμε μια στοιχειωδώς σοβαρή κυβέρνηση. Η κρίση που βιώνει σήμερα η χώρα είναι δημιούργημα της κυβέρνησης Παπανδρέου και σε πολύ μεγάλο βαθμό προσωπικά του ιδίου. Δεν έχει νόημα να υπενθυμίσω δηλώσεις που θυμάστε όλοι.
Υπάρχει εξήγηση;
Καμιά φορά η εξήγηση είναι πάρα πολύ απλή: Όταν ο κ. Παπανδρέου κέρδισε μ’ εκείνο το ανέλπιστο +11%, έπρεπε να δικαιολογήσε το «λεφτά υπάρχουν», την επί διετία οξύτατη κριτική του και την έλλειψη προγράμματος. Παράλληλα έπρεπε να απαξιωθεί η Ν.Δ. ως φορέας εξουσίας και ο Σαμαράς ως εν δυνάμει πρωθυπουργός.
Ποιο ήταν το σενάριο: Φουσκώνουμε το έλλειμμα. Νέα κυβέρνηση είμαστε, η Ε.Ε. θα δείξει κατανόηση. Διεκτραγωδούμε την κατάσταση της οικονομίας για να απαξιώσουμε την Ν.Δ. και να δικαιολογηθούμε για την αθέτηση των προεκλογικών μας υποσχέσεων. Με τον κουρνιαχτό που θα σηκωθεί, περνάμε από τη Βουλή κρίσιμα νομοσχέδια που θα μας εδραιώσουν στην εξουσία. Αυτό ήταν το σενάριο. Το είχαν κάνει στο παρελθόν. Όμως, τούτη τη φορά δεν τους βγήκε και την πάτησαν!
Έτσι δημιούργησαν ένα χάος, το οποίο δεν ξέρουν πώς να διαχειρισθούν! Και κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο.
Και το χειρότερο: παίρνουν μέτρα τα οποία όχι μόνο δε λύνουν το πρόβλημα, αλλά αντιθέτως το επιδεινώνουν.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι επικίνδυνη για τη χώρα.
Οι βιαστικές λαθεμένες κινήσεις του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, έφεραν τραγικά αποτελέσματα τα οποία καλείται ο ελληνικός λαός να... πληρώσει (είπαμε, πως ένας Γιώργος Παπανδρέου δεν κάνει λάθη ποτέ!)
Η κρίση που βιώνει η χώρα είναι δημιούργημα της κυβέρνησης Παπανδρέου
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει όλο το παρασκήνιο και κυρίως δεν μπορούμε να ξέρουμε τι έχει περάσει από το μυαλό όλων αυτών των κυβερνητικών φωστήρων. Συλλογή από ημιμαθείς, με ιδεοληψίες και απόψεις, χωρίς αίσθηση ούτε των αγορών ούτε του τι σημαίνει διαχείριση κρίσης, αλλά μάστορες στην διαχείριση εντυπώσεων για τον κατευνασμό (λέγε με ήπια καταστολή των αντιδράσεων) του κόσμου.
Όσον αφορά την διαχείριση κρίσης περιφέρουμε το σαρκίον μας με τα ηλίθια χαμόγελα και, αργότερα, το λουκ της σοβαρότητας. Προσπαθούμε να ξαναπουλήσουμε το μεταχειρισμένο αυτοκίνητο σε περίοδο που κανείς δεν θέλει μεταχειρισμένα αυτοκίνητα, ποτέ, μεταπολεμικά, δεν πρέπει να έχει υπάρξει τέτοιο προηγούμενο εξευτελισμού χώρας του δήθεν δυτικου κόσμου.
Το να υπάρξει διμερής χρηματοδότηση (κοινώς να μας δανείσει ή να εγγυηθεί για το δάνειό μας) άλλη χώρα, το θεωρώ απίθανο, και μόνο η… Τουρκία θα είχε ενδιαφέρον να το κάνει. Αναχρηματοδοτήσεις έχουν νόημα όταν υπάρχει βιώσιμη προοπτική αποπληρωμής, μετά από την “μεταβατική κρίση”. Εδώ, δεν έχουμε “μεταβατική” κρίση, εκτός αν περιμένουμε από τους πακιστανούς και τους αλβανούς να δημιουργήσουν ΑΕΠ, ή από την Μπιρμπίλη να το πετύχει επιδοτώντας ΤΕΡΝΕΣ κλπ με τετραπλασιασμένη τιμή ρεύματος!
Από την στιγμή που μπήκαν στην λογική της φορομπηξίας, και της σοσιαλιστικής ανακατανομής και συντηρησης του “τίποτα”, πολύ φοβούμαι πως η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων είναι αναγκαστική μετανάστευση προς τα έξω, ή εσωτερική μετανάστευση στο στατους κβο άντε, δηλαδή να πάνε οι άεργοι στα χωριά τους να φυτεύουν φασόλια. (Θα ήθελα να δω τους άχρηστους στον Δήμο μου να πηγαίνουν στα χωριά τους… αλλά και αυτό χλωμό, πρέπει να πεινάσουν πρώτα, και μετά — αν δεν αρχίσουν επίσημα πλιάτσικα)
Όσο για “αναπτυξιακό” σκεπτικό των χαχόλων: Επίπεδο ηλιθίων κολχόζ… που ποτέ τους δεν έχουν εργαστεί για να καταλαβάινουν τι κάνουν.
Υπήρχε λόγος να βουλιάξουμε;
Το Α.Ε.Π. της Ελλάδος ανέρχεται περίπου στα 260 δις ευρώ.
Η παραοικονομία εκτιμάται στο 30% του ΑΕΠ.
Οι καταθέσεις των ελλήνων στις εντός Ελλάδος τράπεζες, ανέρχονται περίπου στα 275 δις ευρώ.
Το δημόσιο χρέος μας υπολογίζεται στα 320 δις ευρώ (οι ελληνικές τράπεζες κατέχουν ένα αρκετά μεγάλο μέρος αυτού του χρέους, οπότε το εξωτερικό μας χρέος εκτιμάται ότι είναι περίπου 250 δις).
Το έλλειμμα του προϋπολογισμού ανέρχεται, κατά τον κ. Παπακωνσταντίνου στο 12.7% του ΑΕΠ.
Οι δανειακές μας ανάγκες για το 2010 θα ανέλθουν στα 65 δις ευρώ.
Αυτά είναι τα δεδομένα: Λοιπόν, δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τη συζήτηση για τη χρεοκοπία και αδυνατώ να την εξηγήσω με οικονομικούς όρους! Δεν είμαστε η γη της επαγγελίας και πολλές διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να γίνουν. Επί πλέον ίσως έχουμε το πλέον σπάταλο κράτος στην Ευρώπη. Αλλά ούτε με χρεοκοπία κινδυνεύουμε, ούτε κυρίως θα λύσουμε τα προβλήματά μας με τον βάναυσο τρόπο με τον οποίο επιχειρεί να το κάνει η σημερινή κυβέρνηση.
Η κρίση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα:
Κάτι που επιμελώς αποφεύγει να αναφέρει η κυβέρνηση είναι ότι κρίση χτυπάει όλες της χώρες της Ε.Ε.
Το Γερμανία εμφανίζει έλλειμμα 5%.
Η Ισπανία έχει έλλειμμα 11,2% , ανεργία 20%, ενώ το χρέος αυξάνεται με ρυθμό 20%.
Η Γαλλία έχει έλλειμμα 8,3% και το χρέος ανεβαίνει με ρυθμούς 10%.
Η Μ. Βρετανίας έχει έλλειμμα 12%, όσο της Ελλάδας, και με ρυθμούς αύξησης του χρέους στο 20%.
Η Ιταλία έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην ευρωζώνη, 1.8 τρις ευρώ! Δηλαδή, το ένα τέταρτο όλων των ευρωπαϊκών χρεών!
Στις ΗΠΑ, το ίνδαλμα του κ. Παπανδρέου, για φέτος και τον επόμενο χρόνο δημιουργεί έλλειμμα 10% να «βάλει» μπροστά την αμερικανική οικονομία!
Γιατί αυτή η εμμονή με την Ελλάδα;
Ποιος άρχισε τη συζήτηση για τη χρεοκοπία:
“Καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια για τη διάσωση της χώρας καθώς το δημοσιονομικό απειλεί την εθνική μας κυριαρχία για πρώτη φορά από το 1974” τόνισε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο. Αναφερόμενος στην οικονομία έκανε λόγο για “πατρίδα που βρίσκεται στην εντατική”.
Η συζήτηση ξεκίνησε από τον Γ. Παπανδρέου!!! Γιατί; Γιατί νόμιζε ότι με τον τρόπο αυτό θα δικαιολογήσει, την αθέτηση των προεκλογικών του υποσχέσεων και την έλλειψη προγράμματος.
Ο κ. Παπανδρέου άργησε να αντιληφθεί ότι άλλη βαρύτητα έχουν οι δηλώσεις του αρχηγού της αντιπολίτευσης (όταν διεκτραγωδούσε την κατάσταση της οικονομίας μας) και διαφορετική του πρωθυπουργού. Στη δεύτερη περίπτωση, οι αγορές σε παίρνουν στα σοβαρά!
Μερικές απαντήσεις:
Η αλήθεια είναι ότι χώρα μας βίωνε την παγκόσμια οικονομική κρίση ηπιότερα από όλες τις χώρες της ΕΕ. Κάτι το περίσσευμα ανάπτυξης από τα προηγούμενα χρόνια, κάτι το μέγεθος της παραοικονομίας, κάτι η όχι και τόσο σφιχτή οικονομική πολιτική, κάτι εκείνο το πακέτο των 28 δις που θωράκισε τις Τράπεζες μας και διατηρήθηκε η ρευστότητα στην αγορά, και η κρίση δε μας έπληξε έντονα. Μέσα σ’ ένα δυσμενές εσωτερικό μέτωπο, με τη άκρατη σκανδαλολογία και τη αντιπολιτευτική υστερία, η Ελλάδα μέχρι και την άνοιξη του 2009 διατηρούσε ακόμα θετικό πρόσημο στην ανάπτυξη!
Σήμερα όλοι συμφωνούν ότι αν τον Οκτώβριο είχαν ληφθεί τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο Καραμανλής στη ΔΕΘ, η συζήτηση για την χρεοκοπία θα είχε αποφευχθεί! Αν, δε είχαν ληφθεί από το 2008, η χώρα μας τώρα θα ξεπερνούσε την κρίση!
Οι αιτίες του οικονομικού μας προβλήματος
Το πρόβλημα δεν είναι χθεσινό και προφανώς οι ευθύνες είναι διαχρονικές. Όλοι, όμως, παραδέχονται ότι το πρόβλημα με το χρέος και το έλλειμμα ξέφυγε από κάθε έλεγχο στην πρώτη τετραετία του Α. Παπανδρέου. Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι το κόστος που πληρώνουμε για τη δημιουργία της εκλογικής πελατείας του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έχοντας κυβερνήσει περισσότερα χρόνια έχει και τις μεγαλύτερες ευθύνες. Φυσικά μεγάλες ευθύνες έχει και η κυβέρνηση Καραμανλή.
Η αλήθεια για τα επιτόκια δανεισμού:
Η αλήθεια είναι ότι δανειζόμαστε ακριβά. Απλά, σε όσους ανησυχούν, να θυμίσω ότι το 1998 το δημόσιο δανειζόταν με 8%!!!
Η αλήθεια για τους ημι-υπαίθριους:
Οι ημιυπαίθριοι είναι μια πραγματικότητα. Υπάρχει περίπτωση να κατεδαφιστούν; ΟΧΙ. Τι θα έκανε ένα σοβαρό κράτος; Θα διευθετούσε την παρανομία και θα την απαγόρευε δια ροπάλου στο μέλλον! Η νομιμοποίηση των υπαίθριων, αυξάνει την αντικειμενική και την αγοραστική αξία του ακινήτου. Άρα προσθέτει πλούτο στον πολίτη και δημιουργεί προσδοκία εσόδων για το δημόσιο από μεταβιβάσεις και αγοραπωλησίες. Ας συνεχίσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το ΣΤΕ.
Αφέλεια ή βλακεία;
Αν και με τα «αν» δεν γράφεται η ιστορία, εκτιμώ ότι η συζήτηση για τη χρεοκοπία θα είχε αποφευχθεί, αν είχαμε μια στοιχειωδώς σοβαρή κυβέρνηση. Η κρίση που βιώνει σήμερα η χώρα είναι δημιούργημα της κυβέρνησης Παπανδρέου και σε πολύ μεγάλο βαθμό προσωπικά του ιδίου. Δεν έχει νόημα να υπενθυμίσω δηλώσεις που θυμάστε όλοι.
Υπάρχει εξήγηση;
Καμιά φορά η εξήγηση είναι πάρα πολύ απλή: Όταν ο κ. Παπανδρέου κέρδισε μ’ εκείνο το ανέλπιστο +11%, έπρεπε να δικαιολογήσε το «λεφτά υπάρχουν», την επί διετία οξύτατη κριτική του και την έλλειψη προγράμματος. Παράλληλα έπρεπε να απαξιωθεί η Ν.Δ. ως φορέας εξουσίας και ο Σαμαράς ως εν δυνάμει πρωθυπουργός.
Ποιο ήταν το σενάριο: Φουσκώνουμε το έλλειμμα. Νέα κυβέρνηση είμαστε, η Ε.Ε. θα δείξει κατανόηση. Διεκτραγωδούμε την κατάσταση της οικονομίας για να απαξιώσουμε την Ν.Δ. και να δικαιολογηθούμε για την αθέτηση των προεκλογικών μας υποσχέσεων. Με τον κουρνιαχτό που θα σηκωθεί, περνάμε από τη Βουλή κρίσιμα νομοσχέδια που θα μας εδραιώσουν στην εξουσία. Αυτό ήταν το σενάριο. Το είχαν κάνει στο παρελθόν. Όμως, τούτη τη φορά δεν τους βγήκε και την πάτησαν!
Έτσι δημιούργησαν ένα χάος, το οποίο δεν ξέρουν πώς να διαχειρισθούν! Και κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο.
Και το χειρότερο: παίρνουν μέτρα τα οποία όχι μόνο δε λύνουν το πρόβλημα, αλλά αντιθέτως το επιδεινώνουν.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι επικίνδυνη για τη χώρα.
Αυτή είναι η τραγική αλήθεια!
ΠΗΓΗ: antinews
20.3.10
"Το 5% για την παιδεία θα το βρούμε οπωσδήποτε"-ΓΑΠ
Δείτε σχετικό προεκλογικό βίντεο-ομιλία του Γ. Παπανδρέου. Αναφέρει ότι από την "πρώτη μέρα", από τον "πρώτο προϋπολογισμό" θα εξοικονομήσει τα χρήματα, παρόλη την κρίση.
19.3.10
Δελτίο τύπου ΔΑΚΕ ΠΕ Ιωαννίνων για την απόσπαση εκ-κού σε γραφείο βουλευτή ΠαΣοΚ
Η ασυνέπεια λόγων και έργων της σημερινής κυβέρνησης αναδεικνύεται για άλλη μια φορά και στο χώρο της Δημόσιας Εκπαίδευσης με την απόσπαση εκπαιδευτικού σε θέση άσχετη προς τα διδακτικά του καθήκοντα.
Συγκεκριμένα, στο μέσο της σχολικής χρονιάς, συνάδελφος δάσκαλος της ΣΤ’ τάξης του 27ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων αποσπάστηκε σε γραφείο βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ν. Ιωαννίνων, χωρίς την εξασφάλιση της αναπλήρωσης του από το Υπουργείο Παιδείας, προκαλώντας έτσι αλυσιδωτή αναστάτωση στη λειτουργία των σχολείων της περιοχής, καθώς το κενό που προέκυψε, καλύφθηκε αναγκαστικά με μετακίνηση δασκάλου από άλλο σχολείο.
Ξεκαθαρίζουμε από την αρχή πως ούτε προσωπικό είναι το θέμα σε σχέση με το δάσκαλο, μα ούτε και παραταξιακό.
Διευκρινίζουμε επίσης πως οποιοσδήποτε συνάδελφος, εκ του νόμου, έχει το δικαίωμα απόσπασής του σε κάποιο πολιτικό γραφείο.
Δυστυχώς στην προκειμένη περίπτωση, εκ των πραγμάτων δημιουργείται ζήτημα, λόγω της χρονικής στιγμής που η απόσπαση –χωρίς να έχει προηγηθεί η αναπλήρωση του κενού- λαμβάνει χώρα.
Δεν μπορεί, άλλωστε, να περάσουν απαρατήρητες οι κατ’ επανάληψη εξαγγελίες της κ. Διαμαντοπούλου για δραστικό περιορισμό των αποσπάσεων και η επισήμανσή της πρώτα να καλύπτεται το κενό που προκύπτει και έπειτα ο συνάδελφος να αποσπάται.
Παράλληλα, γεννώνται τα εξής ερωτήματα:
1. Αλήθεια, υπάρχει τόσο μεγάλο πλεόνασμα δασκάλων στο νομό μας, ώστε κάποιοι να αποσπώνται σε πολιτικά γραφεία μεσούσης της σχολικής χρονιάς;
2. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών γιατί άραγε κωφεύει και σιωπά; Αυτός δεν ήταν που πριν την 5η Οκτωβρίου 2009, με την ύπαρξη έστω και μισού κενού, έπαιρνε σεργιάνι όλα τα τοπικά τηλεοπτικά κανάλια και τις εφημερίδες κινδυνολογώντας και φέρνοντας την καταστροφή;
Μήπως μετά την 5η Οκτωβρίου 2009 όλα τα προβλήματα της εκπαίδευσης σε τοπικό επίπεδο έχουν επιλυθεί, σε βαθμό μάλιστα που να αποσπώνται συνάδελφοί μας σε γραφεία βουλευτών;
Έστω και τώρα, ως πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Ιωαννίνων και ως εκπρόσωπος όλων μας, ας πάρει σαφή και ξεκάθαρη θέση, εκτός βέβαια και αν θεωρεί το θέμα……’’ήσσονος σημασίας.’’
3. Η παράταξη της ΠΑΣΚ έχει λάβει γνώση για το συγκεκριμένο ζήτημα; Θα μας ενδιέφερε η θέση της.
Εμείς από την πλευρά μας, ως Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. Ν. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ καλούμε την ηγεσία του ΥΠ.Ε.Π.Θ. να προσλάβει αναπληρωτή δάσκαλο για την αναπλήρωση του εκπαιδευτικού και να κάνει πράξη το <<πρώτα ο μαθητής>> και όχι το <<πρώτα ο βουλευτής>> ή <<πρώτα το κόμμα>>.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
1. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ΠΩΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΣΤΟ 27ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.
2. ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ Ο κ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΟ 21ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΑΝΕΦΕΡΕ ΣΕ ΤΟΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΤΑ ΛΕΞΗ:
‘’ΌΣΑ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΕΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΞΑΕΤΙΑ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΝΑΔΙΡ.’’
ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΠΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΧΡΕΩΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΞΑΕΤΙΑ;
3. Η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. Ν. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΔΕΝ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ κ. ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΥΤΗΡΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΩΣ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΛΑ’Ι’ΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ .
18.3.10
Eλληνική Παιδεία..λίγο πριν το τέλος;
Διαβάστε μια ενδιαφέρουσα ανάρτηση σχετικά με τις εξελίξεις στην εκπαίδευση κάνοντας κλικ εδώ
Ε, ναι λοιπόν φταίω εγώ (Ανοιχτή επιστολή εκπαιδευτικού)
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω το μεγαλείο της δημοκρατίας που ζω, η οποία ρίχνει το φταίξιμο σε μένα τον δημόσιο υπάλληλο και εκπαιδευτικό που μετά από 12 χρόνια παίρνω 1300 ευρώ και πρέπει να πληρώσω εγώ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι πατριώτης όπως ο κ. Παπανδρέου και οι υπόλοιποι βουλευτές που δεν έχουν υπηρετήσει ποτέ οι περισσότεροι στο στρατό αλλά όμως νοιάζονται.
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω ότι δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου βουλευτές, υπάλληλοι της βουλής, φοροφυγάδες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων, ιδιοκτήτες εφημερίδων και τηλεοπτικών μέσων, είναι όλοι πιο ίσοι στα προνόμια από τους υπόλοιπους και ίσως και πιο πατριώτες και για αυτό δεν θίγονται από τα μέτρα.
Φταίω εγώ που δεν λέω να κατανοήσω τους εθνικούς λόγους για τους οποίους οι δικηγόροι δεν καταβάλλουν ΦΠΑ, οι γιατροί δεν πληρώνουν φόρους, οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν 16 μισθούς.
Φταίω εγώ ο δημόσιος υπάλληλος που εκατομμύρια ευρώ δίνονται σε θνησιγενείς και μεταθανάτιες εφημερίδες μέσω κρατικών χρημάτων και σε ποδοσφαιρικές ομάδες.
Φταίω εγώ ο εκπαιδευτικός γιατί αντί να κάνω ιδιαίτερα και να μην έχω οικονομικό πρόβλημα περιμένω να μου δώσει μισθό το κράτος.
Φταίω εγώ γιατί δεν μπορώ να αντιληφτώ ότι πρέπει να δώσω ως πατριώτης και το 13 μισθό για να μπορούν οι εργολάβοι να φτιάχνουν δρόμους με τριπλάσιο κόστος από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για να μπορούν οι ίδιοι εργολάβοι να εισπράττουν υπέρογκα ποσά από τα διόδια και μετά μέσα από τις εφημερίδες τους και τους σταθμούς τους να στοχοποιούν τους δημόσιους υπαλλήλους για το χάλι της οικονομίας. Για να μπορούν να προβάλλουν και να προωθούν τους πολιτικούς της αρεσκείας τους. Αλήθεια πόσοι Έλληνες εργάστηκαν στα μεγάλα έργα;
Φταίω εγώ που δεν νοιώθω πατριώτης για να δώσω και το 12ο μισθό στο κράτος για να μην αποδίδει κανένας καναλάρχης ασφαλιστικές εισφορές αγγελιόσημα και κάθε ιδιοκτήτης εφημερίδας να μπορεί να έχει αφορολόγητο ποσό από τον τζίρο του και να μπορούν συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι να είναι στη μισθοδοσία υπουργείων.
Φταίω εγώ που δεν έχω Πόρσε καγιεν και offshore εταιρεία όπως όλοι οι καλοί πατριώτες και που πιστεύω ότι νόμιμο είναι μόνο ότι είναι και ηθικό.
Φταίω εγώ ο προδότης της πατρίδας που δεν δίνω και τον 11ο μισθό μου για να μπορούν οι τράπεζες να δηλώνουν πριν λίγα χρόνια αστρονομικά κέρδη τετραπλάσια σε σχέση με τις ευρωπαϊκές και μόλις τα στελέχη τους έπεσαν έξω να τους δίνει το κράτος 22 δις. Βλέπετε για να πλουτίσουν λίγοι πατριώτες τραπεζίτες πρέπει όλοι εμείς για 2 δις να φάμε παντεσπάνι.
Φταίω εγώ ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος που το κράτος χαρίζει δις σε φαρμακευτικές εταιρείες για εθνικούς λόγους και δεν συλλαμβάνει λαθρέμπορους καυσίμων όταν είναι πρόεδροι ΠΑΕ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι τόσο πατριώτης για να βοηθήσω με το μισθό μου τους εργατικούς επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα που έχουν τη χαμηλότερη φορολογία στην Ευρωζώνη και δεν φορολογούνται τα μερίσματά τους.
Φταίω εγώ λοιπόν που λόγω έλλειψης πατριωτισμού δεν μπορώ να αντέξω το γεγονός ότι για το κράτος εγώ ο εκπαιδευτικός των 1300 ευρώ θεωρούμαι δαπάνη περικοπτέα και ίσως και σπατάλη.
Για όλους αυτούς τους λόγους προχωρώ κι εγώ στα δικά μου επώδυνα πλην όμως αναγκαία μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας μας και παροτρύνω και όλους όσους νοιώθουν το ίδιο να τα ακολουθήσουν για το δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται. Προτείνω λοιπόν σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους μέχρι να μας δώσουν πίσω τα χρήματα που μας παίρνουν τώρα ή μέχρι να φυλακιστούν κάποιοι πολιτικοί ή να δημευτούν περιουσίες φοροφυγάδων να θυμούνται τα εξής.
1. Δεν αγοράζω τίποτα πέρα από τα απολύτως αναγκαία. Για τα υπόλοιπα εάν δεν μου κάνουν επί τόπου έκπτωση 20% όσο και η απώλεια του εισοδήματός μου δεν τα αγοράζω. Ας κινηθεί η αγορά από τους τίμιους και εργατικούς υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα.
2. Δεν βγαίνω έξω για καφέ εάν δεν μειώσουν κατά 20% την τιμή του. Το ίδιο και για το σινεμά θέατρο και λοιπά.
3. Δεν αγοράζω εφημερίδα για λόγους τάξης καθώς όλες μας θεωρούν την αιτία του κακού αλλά και γιατί επιδοτούνται από το κράτος.
4. Δεν επιβραβεύω με τηλεθέαση δημοσιογράφους που επιχαίρουν ως είναι φυσικό σε μίσθαρνα γλοιώδη υποκείμενα οικονομικών συμφερόντων.
5. Δεν πιστεύω κανένα δημοσιογράφο αν δεν αποκαλύψουν ποιοι και πώς καταχράστηκαν δις την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων. Αν δεν μας πουν πόσοι Έλληνες εργάτες επωφελήθηκαν των μεγάλων έργων και εάν καταβλήθηκαν οι εργατικές εισφορές. Εάν δεν μας πουν πόσα διόδια έπρεπε να πληρώνουμε και τι είδους κομπίνα γίνεται με τους εργολάβους που παίρνουν διόδια πριν κατασκευάσουν τους δρόμους. Εάν δεν μας αποκαλύψουν ποιοι δημοσιογράφοι πληρώνονται από υπουργεία.
Παρόλο δε που δεν είμαι και τόσο πατριώτης προτείνω στην κυβέρνηση που σίγουρα όλοι είναι πατριώτες τα εξής μέτρα περιμένοντας να μας πει και κάποιος πόσα δις θα απέφεραν
1. Φορολόγηση 1% των χρηματιστηριακών συναλλαγών.
2. Φορολόγηση 40 % των επιχειρήσεων.
3. Φυλάκιση για όσους δεν αποδίδουν ΦΠΑ
4. Φόρος 5% επί των στρατιωτικών δαπανών.
5. Παύση χρηματοδότησης ΠΑΕ και ΚΑΕ.
6. Παύση χρηματοδότησης ιδρυμάτων πρωθυπουργών.
7. Παύση χρηματοδότης εφημερίδων και ιδιωτικών καναλιών με κρατική διαφήμιση
8. Οι πλούσιοι που φυλάσσονται από αστυνομικούς να καλύπτουν και τη μισθοδοσία τους
9. Οι επιχειρηματίες να συμβάλλουν και αυτοί επώνυμα αν όχι με 20% τουλάχιστον με 10% έκτακτη εισφορά ως καλοί πατριώτες που δεν είμαστε εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι.
10. Φόρος 10% στα έσοδα από τα διόδια χωρίς να αυξηθεί η τιμή γιατί οι εργολάβοι είναι και οι περισσότερο πατριώτες από όλους.
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΧΥΘΕΙ ΑΙΜΑ
ΕΑΝ ΠΑΛΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΝ ΣΤΙΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΣΕΠΕΣ
Φταίω εγώ που δεν είμαι πατριώτης όπως ο κ. Παπανδρέου και οι υπόλοιποι βουλευτές που δεν έχουν υπηρετήσει ποτέ οι περισσότεροι στο στρατό αλλά όμως νοιάζονται.
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω ότι δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου βουλευτές, υπάλληλοι της βουλής, φοροφυγάδες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων, ιδιοκτήτες εφημερίδων και τηλεοπτικών μέσων, είναι όλοι πιο ίσοι στα προνόμια από τους υπόλοιπους και ίσως και πιο πατριώτες και για αυτό δεν θίγονται από τα μέτρα.
Φταίω εγώ που δεν λέω να κατανοήσω τους εθνικούς λόγους για τους οποίους οι δικηγόροι δεν καταβάλλουν ΦΠΑ, οι γιατροί δεν πληρώνουν φόρους, οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν 16 μισθούς.
Φταίω εγώ ο δημόσιος υπάλληλος που εκατομμύρια ευρώ δίνονται σε θνησιγενείς και μεταθανάτιες εφημερίδες μέσω κρατικών χρημάτων και σε ποδοσφαιρικές ομάδες.
Φταίω εγώ ο εκπαιδευτικός γιατί αντί να κάνω ιδιαίτερα και να μην έχω οικονομικό πρόβλημα περιμένω να μου δώσει μισθό το κράτος.
Φταίω εγώ γιατί δεν μπορώ να αντιληφτώ ότι πρέπει να δώσω ως πατριώτης και το 13 μισθό για να μπορούν οι εργολάβοι να φτιάχνουν δρόμους με τριπλάσιο κόστος από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για να μπορούν οι ίδιοι εργολάβοι να εισπράττουν υπέρογκα ποσά από τα διόδια και μετά μέσα από τις εφημερίδες τους και τους σταθμούς τους να στοχοποιούν τους δημόσιους υπαλλήλους για το χάλι της οικονομίας. Για να μπορούν να προβάλλουν και να προωθούν τους πολιτικούς της αρεσκείας τους. Αλήθεια πόσοι Έλληνες εργάστηκαν στα μεγάλα έργα;
Φταίω εγώ που δεν νοιώθω πατριώτης για να δώσω και το 12ο μισθό στο κράτος για να μην αποδίδει κανένας καναλάρχης ασφαλιστικές εισφορές αγγελιόσημα και κάθε ιδιοκτήτης εφημερίδας να μπορεί να έχει αφορολόγητο ποσό από τον τζίρο του και να μπορούν συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι να είναι στη μισθοδοσία υπουργείων.
Φταίω εγώ που δεν έχω Πόρσε καγιεν και offshore εταιρεία όπως όλοι οι καλοί πατριώτες και που πιστεύω ότι νόμιμο είναι μόνο ότι είναι και ηθικό.
Φταίω εγώ ο προδότης της πατρίδας που δεν δίνω και τον 11ο μισθό μου για να μπορούν οι τράπεζες να δηλώνουν πριν λίγα χρόνια αστρονομικά κέρδη τετραπλάσια σε σχέση με τις ευρωπαϊκές και μόλις τα στελέχη τους έπεσαν έξω να τους δίνει το κράτος 22 δις. Βλέπετε για να πλουτίσουν λίγοι πατριώτες τραπεζίτες πρέπει όλοι εμείς για 2 δις να φάμε παντεσπάνι.
Φταίω εγώ ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος που το κράτος χαρίζει δις σε φαρμακευτικές εταιρείες για εθνικούς λόγους και δεν συλλαμβάνει λαθρέμπορους καυσίμων όταν είναι πρόεδροι ΠΑΕ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι τόσο πατριώτης για να βοηθήσω με το μισθό μου τους εργατικούς επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα που έχουν τη χαμηλότερη φορολογία στην Ευρωζώνη και δεν φορολογούνται τα μερίσματά τους.
Φταίω εγώ λοιπόν που λόγω έλλειψης πατριωτισμού δεν μπορώ να αντέξω το γεγονός ότι για το κράτος εγώ ο εκπαιδευτικός των 1300 ευρώ θεωρούμαι δαπάνη περικοπτέα και ίσως και σπατάλη.
Για όλους αυτούς τους λόγους προχωρώ κι εγώ στα δικά μου επώδυνα πλην όμως αναγκαία μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας μας και παροτρύνω και όλους όσους νοιώθουν το ίδιο να τα ακολουθήσουν για το δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται. Προτείνω λοιπόν σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους μέχρι να μας δώσουν πίσω τα χρήματα που μας παίρνουν τώρα ή μέχρι να φυλακιστούν κάποιοι πολιτικοί ή να δημευτούν περιουσίες φοροφυγάδων να θυμούνται τα εξής.
1. Δεν αγοράζω τίποτα πέρα από τα απολύτως αναγκαία. Για τα υπόλοιπα εάν δεν μου κάνουν επί τόπου έκπτωση 20% όσο και η απώλεια του εισοδήματός μου δεν τα αγοράζω. Ας κινηθεί η αγορά από τους τίμιους και εργατικούς υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα.
2. Δεν βγαίνω έξω για καφέ εάν δεν μειώσουν κατά 20% την τιμή του. Το ίδιο και για το σινεμά θέατρο και λοιπά.
3. Δεν αγοράζω εφημερίδα για λόγους τάξης καθώς όλες μας θεωρούν την αιτία του κακού αλλά και γιατί επιδοτούνται από το κράτος.
4. Δεν επιβραβεύω με τηλεθέαση δημοσιογράφους που επιχαίρουν ως είναι φυσικό σε μίσθαρνα γλοιώδη υποκείμενα οικονομικών συμφερόντων.
5. Δεν πιστεύω κανένα δημοσιογράφο αν δεν αποκαλύψουν ποιοι και πώς καταχράστηκαν δις την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων. Αν δεν μας πουν πόσοι Έλληνες εργάτες επωφελήθηκαν των μεγάλων έργων και εάν καταβλήθηκαν οι εργατικές εισφορές. Εάν δεν μας πουν πόσα διόδια έπρεπε να πληρώνουμε και τι είδους κομπίνα γίνεται με τους εργολάβους που παίρνουν διόδια πριν κατασκευάσουν τους δρόμους. Εάν δεν μας αποκαλύψουν ποιοι δημοσιογράφοι πληρώνονται από υπουργεία.
Παρόλο δε που δεν είμαι και τόσο πατριώτης προτείνω στην κυβέρνηση που σίγουρα όλοι είναι πατριώτες τα εξής μέτρα περιμένοντας να μας πει και κάποιος πόσα δις θα απέφεραν
1. Φορολόγηση 1% των χρηματιστηριακών συναλλαγών.
2. Φορολόγηση 40 % των επιχειρήσεων.
3. Φυλάκιση για όσους δεν αποδίδουν ΦΠΑ
4. Φόρος 5% επί των στρατιωτικών δαπανών.
5. Παύση χρηματοδότησης ΠΑΕ και ΚΑΕ.
6. Παύση χρηματοδότησης ιδρυμάτων πρωθυπουργών.
7. Παύση χρηματοδότης εφημερίδων και ιδιωτικών καναλιών με κρατική διαφήμιση
8. Οι πλούσιοι που φυλάσσονται από αστυνομικούς να καλύπτουν και τη μισθοδοσία τους
9. Οι επιχειρηματίες να συμβάλλουν και αυτοί επώνυμα αν όχι με 20% τουλάχιστον με 10% έκτακτη εισφορά ως καλοί πατριώτες που δεν είμαστε εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι.
10. Φόρος 10% στα έσοδα από τα διόδια χωρίς να αυξηθεί η τιμή γιατί οι εργολάβοι είναι και οι περισσότερο πατριώτες από όλους.
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΧΥΘΕΙ ΑΙΜΑ
ΕΑΝ ΠΑΛΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΝ ΣΤΙΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΣΕΠΕΣ
17.3.10
Τις πταίει για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα; Η άλλη άποψη.
Δείτε σχετικά βίντεο με δηλώσεις:
1. Του επιφανούς οικονομολόγου Max Keiser
3. Του ευρωβουλευτού Φάρατζ κατά του διορισμένου Βέλγου προέδρου της ΕΕ
16.3.10
ΓΑΠ, ο αρχιερέας του ψεύδους και της πολιτικής απάτης. Δοξάστε τον!
Δύο βίντεο, επ'ευκαιρία της αύξησης του ΦΠΑ
2. Προεκλογικό σποτ ΠαΣοΚ για το ΦΠΑ
15.3.10
14.3.10
Mέχρι την ανατροπή, μέχρι τη νίκη
Διαβάστε το εξαιρετικό κείμενο του συναδέλφου Γ. Ανδρεάδη κάνοντας κλικ εδώ
11.3.10
10.3.10
Ο Σαμαράς, η Νέα Μεταπολίτευση και ο «αποΠΑΣΟΚισμός» της κοινωνίας και της ΝΔ
Διαβάστε το ενδιαφέρον άρθρο κάνοντας κλικ εδώ
Προσυνέδριο ΝΔ υπό την αιγίδα ΔΑΚΕ ΔΤ και ΙΤ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ
στην Προσυνεδριακή διάσκεψη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, που πραγματοποιείται, με ευθύνη της ΔΑΚΕ – ΔΗΜΟΣΙΟΥ και ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ, το Σάββατο 13 Μαρτίου και ώρα 10.00 π.μ. στην Χαλκίδα στο Ξενοδοχείο «ΛΟΥΣΥ» (στην παλαιά γέφυρα).
Θέμα: Απασχόληση – Κοινωνική Ασφάλιση – Κοινωνική Συνοχή
Στις εργασίες θα παραστεί και θα μιλήσει ο Πρόεδρος του κόμματος κ. Αντώνης Σαμαράς.
Από τη ΔΑΚΕ – ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ
στην Προσυνεδριακή διάσκεψη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, που πραγματοποιείται, με ευθύνη της ΔΑΚΕ – ΔΗΜΟΣΙΟΥ και ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ, το Σάββατο 13 Μαρτίου και ώρα 10.00 π.μ. στην Χαλκίδα στο Ξενοδοχείο «ΛΟΥΣΥ» (στην παλαιά γέφυρα).
Θέμα: Απασχόληση – Κοινωνική Ασφάλιση – Κοινωνική Συνοχή
Στις εργασίες θα παραστεί και θα μιλήσει ο Πρόεδρος του κόμματος κ. Αντώνης Σαμαράς.
Από τη ΔΑΚΕ – ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ
9.3.10
Ποιοι ευθύνονται για την εκτίναξη χρέους και ελλειμάτων
Για την εκτίναξη του Χρέους τα στοιχεία Κρατικών Προϋπολογισμών δεν επιδέχονται αμφισβήτησης (ο πιο κάτω Πίνακας είναι αποκαλυπτικός). Το δημόσιο Xρέος διπλασιάστηκε την περίοδο 1981-1989 της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ.
Έτος //Έλλειμμα*//Δημόσιο Χρέος*
1981 // 9,8 // 32,8
1989 // 14,3 // 61,5
1990 // 13,6 // 71,4
1993 // 11,0 // 110,9
2004 // 6,9 // 108,3
2008 // 6,1 // 109,6
2009**// 12,2 // 125,3
* % ΑΕΠ
** Σημείωση: Tα στοιχεία αναφέρονται στην Κεντρική Κυβέρνηση. Για το έτος 2009, τα νούμερα είναι αυτά της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τα οποία η ΝΔ αμφισβητεί.
Όταν πρωτοανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση, το χρέος της χώρας ήταν μόλις 32% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα ήταν από τις λιγότερο χρεωμένες χώρες της Ε.Ε.
Το 1989, όταν το ΠΑΣΟΚ έχανε την εξουσία, το Χρέος είχε φτάσει το 61,5%! Μέσα σε οκτώ χρόνια είχε αυξηθεί δύο φορές!
Κι ύστερα το ’93, επί διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, έφτασε το 110%! Αλλά αυτό συνέβη, γιατί στο μεταξύ κατέπεσαν οι εγγυήσεις του δημοσίου, για δάνεια που είχαν συναφθεί πριν το 1989, από ΔΕΚΟ και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Κι έτσι τα «θαλασσοδάνεια» που πάρθηκαν από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα επί εποχής ΠΑΣΟΚ κατέπεσαν και «χρεώθηκαν» στη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας της περιόδου 1990-93.
Με άλλα λόγια, το ΠΑΣΟΚ καταχρέωσε τη χώρα.
Τι απέγινε μετά;
Πολύ απλά, η επόμενη διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να μειώσει το Χρέος αισθητά. Το Χρέος σταθεροποιήθηκε πάνω από το 100%.
Τελικά η Νέα Δημοκρατία το παρέλαβε εκεί, γύρω στο 108%.
Στη συνέχεια οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας κατάφεραν να κατεβάσουν το Χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 105% το 2007.
Κι όταν χτύπησε η διεθνής κρίση ανέβηκε και πάλι στο 110%.
Την 31/12/2003 το Χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης ήταν 182.390 εκατ. ευρώ και την 31/12/2008 το Χρέος διαμορφώθηκε σε 262.071 εκατ. ευρώ δηλαδή αυξήθηκε κατά 79.681 εκατ. ευρώ.
Ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του Χρέους κεντρικής κυβέρνησης κατά την περίοδο 2004-2008 ήταν 7,5% (ο χαμηλότερος ρυθμός αύξησης από το 1981 μέχρι σήμερα, όταν στη χρυσή εποχή 1981-89 του ΠΑΣΟΚ ο αντίστοιχος ρυθμός ήταν 33,6% ).
Οι γενεσιουργές αιτίες της αύξησης του χρέους κατά την περίοδο 2004-2008 αναλύονται ως εξής:
Συνολικό Πρωτογενές έλλειμμα 8,8%. Η ευθύνη αφορά αποκλειστικά τη διαχείριση των Κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας.
Πληρωμές για τόκους του χρέους που μας παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ 62,5%, δηλαδή περίπου 50 δισ. ευρώ!
Πληρωμές για εξοπλιστικές δαπάνες 12,5%, δηλαδή περίπου 10 δισ. ευρώ! Πληρωμές από αλόγιστες προμήθειες για εξοπλισμούς που διενήργησε το ΠΑΣΟΚ στην περίοδο 2000-2003 και αναμένεται να βαρύνουν ακόμα περισσότερο τον Ελληνικό Λαό τα επόμενα 3 χρόνια με το ποσό της τάξης των 3 δισ. ευρώ.
Χρέη Νοσοκομείων 3,3%, δηλαδή περίπου 2,6 δισ. ευρώ, που αφορά την περιβόητη τρίτη ρύθμιση των χρεών των Νοσοκομείων (χρέη που είχαν δημιουργηθεί μέχρι το 2004).
Υποχρεώσεις στην Κοινωνική Ασφάλιση 8,9%, δηλαδή περίπου 7 δισ. ευρώ. Υποχρεώσεις που με νόμους οι οποίοι ψηφίστηκαν πριν το 2003 (Νόμος Βερελή για ΔΕΗ – ΟΤΕ, Νόμος Χριστοδουλάκη για ΙΚΑ και ΟΓΑ και άλλοι νόμοι για λοιπά ταμεία) δημιούργησαν και εξακολουθούν να δημιουργούν κάθε χρόνο οικονομική αιμορραγία στον προϋπολογισμό. Αυτή είναι η περίφημη λύση του ασφαλιστικού των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.
Λοιπές υποχρεώσεις 4,0%. Περιλαμβάνουν διάφορες πληρωμές και το καθαρό αποτέλεσμα από έσοδα αποκρατικοποιήσεων, αγορές μετοχών, καταπτώσεις εγγυήσεων κλπ. που έστω ότι θα μπορούσαν να αποδοθούν στη διαχείριση της Νέας Δημοκρατίας.
Προκύπτει λοιπόν από την πιο πάνω ανάλυση, ότι το 87,2% των 80 δισ. ευρώ, δηλαδή σχεδόν 70 δις ευρώ της αύξησης του χρέους κατά την περίοδο 2004-2008 πήγαν σε υποχρεώσεις με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ είχε φροντίσει να επιβαρύνει την περίοδο αυτή, σε μία ύστατη προσπάθεια να κρατηθεί στην εξουσία. Με την αλόγιστη και ανεύθυνη πολιτική του είχε υπονομεύσει το μέλλον του Ελληνικού Λαού και είχε κυριολεκτικά αφήσει χωρίς ουσιαστικές επιλογές τις Κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας αφού της άφηνε ένα περιθώριο για δράση της τάξης του 12,8% μόνο σε όλη την περίοδο.
Έτος //Έλλειμμα*//Δημόσιο Χρέος*
1981 // 9,8 // 32,8
1989 // 14,3 // 61,5
1990 // 13,6 // 71,4
1993 // 11,0 // 110,9
2004 // 6,9 // 108,3
2008 // 6,1 // 109,6
2009**// 12,2 // 125,3
* % ΑΕΠ
** Σημείωση: Tα στοιχεία αναφέρονται στην Κεντρική Κυβέρνηση. Για το έτος 2009, τα νούμερα είναι αυτά της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τα οποία η ΝΔ αμφισβητεί.
Όταν πρωτοανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση, το χρέος της χώρας ήταν μόλις 32% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα ήταν από τις λιγότερο χρεωμένες χώρες της Ε.Ε.
Το 1989, όταν το ΠΑΣΟΚ έχανε την εξουσία, το Χρέος είχε φτάσει το 61,5%! Μέσα σε οκτώ χρόνια είχε αυξηθεί δύο φορές!
Κι ύστερα το ’93, επί διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, έφτασε το 110%! Αλλά αυτό συνέβη, γιατί στο μεταξύ κατέπεσαν οι εγγυήσεις του δημοσίου, για δάνεια που είχαν συναφθεί πριν το 1989, από ΔΕΚΟ και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Κι έτσι τα «θαλασσοδάνεια» που πάρθηκαν από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα επί εποχής ΠΑΣΟΚ κατέπεσαν και «χρεώθηκαν» στη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας της περιόδου 1990-93.
Με άλλα λόγια, το ΠΑΣΟΚ καταχρέωσε τη χώρα.
Τι απέγινε μετά;
Πολύ απλά, η επόμενη διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να μειώσει το Χρέος αισθητά. Το Χρέος σταθεροποιήθηκε πάνω από το 100%.
Τελικά η Νέα Δημοκρατία το παρέλαβε εκεί, γύρω στο 108%.
Στη συνέχεια οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας κατάφεραν να κατεβάσουν το Χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 105% το 2007.
Κι όταν χτύπησε η διεθνής κρίση ανέβηκε και πάλι στο 110%.
Την 31/12/2003 το Χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης ήταν 182.390 εκατ. ευρώ και την 31/12/2008 το Χρέος διαμορφώθηκε σε 262.071 εκατ. ευρώ δηλαδή αυξήθηκε κατά 79.681 εκατ. ευρώ.
Ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του Χρέους κεντρικής κυβέρνησης κατά την περίοδο 2004-2008 ήταν 7,5% (ο χαμηλότερος ρυθμός αύξησης από το 1981 μέχρι σήμερα, όταν στη χρυσή εποχή 1981-89 του ΠΑΣΟΚ ο αντίστοιχος ρυθμός ήταν 33,6% ).
Οι γενεσιουργές αιτίες της αύξησης του χρέους κατά την περίοδο 2004-2008 αναλύονται ως εξής:
Συνολικό Πρωτογενές έλλειμμα 8,8%. Η ευθύνη αφορά αποκλειστικά τη διαχείριση των Κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας.
Πληρωμές για τόκους του χρέους που μας παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ 62,5%, δηλαδή περίπου 50 δισ. ευρώ!
Πληρωμές για εξοπλιστικές δαπάνες 12,5%, δηλαδή περίπου 10 δισ. ευρώ! Πληρωμές από αλόγιστες προμήθειες για εξοπλισμούς που διενήργησε το ΠΑΣΟΚ στην περίοδο 2000-2003 και αναμένεται να βαρύνουν ακόμα περισσότερο τον Ελληνικό Λαό τα επόμενα 3 χρόνια με το ποσό της τάξης των 3 δισ. ευρώ.
Χρέη Νοσοκομείων 3,3%, δηλαδή περίπου 2,6 δισ. ευρώ, που αφορά την περιβόητη τρίτη ρύθμιση των χρεών των Νοσοκομείων (χρέη που είχαν δημιουργηθεί μέχρι το 2004).
Υποχρεώσεις στην Κοινωνική Ασφάλιση 8,9%, δηλαδή περίπου 7 δισ. ευρώ. Υποχρεώσεις που με νόμους οι οποίοι ψηφίστηκαν πριν το 2003 (Νόμος Βερελή για ΔΕΗ – ΟΤΕ, Νόμος Χριστοδουλάκη για ΙΚΑ και ΟΓΑ και άλλοι νόμοι για λοιπά ταμεία) δημιούργησαν και εξακολουθούν να δημιουργούν κάθε χρόνο οικονομική αιμορραγία στον προϋπολογισμό. Αυτή είναι η περίφημη λύση του ασφαλιστικού των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.
Λοιπές υποχρεώσεις 4,0%. Περιλαμβάνουν διάφορες πληρωμές και το καθαρό αποτέλεσμα από έσοδα αποκρατικοποιήσεων, αγορές μετοχών, καταπτώσεις εγγυήσεων κλπ. που έστω ότι θα μπορούσαν να αποδοθούν στη διαχείριση της Νέας Δημοκρατίας.
Προκύπτει λοιπόν από την πιο πάνω ανάλυση, ότι το 87,2% των 80 δισ. ευρώ, δηλαδή σχεδόν 70 δις ευρώ της αύξησης του χρέους κατά την περίοδο 2004-2008 πήγαν σε υποχρεώσεις με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ είχε φροντίσει να επιβαρύνει την περίοδο αυτή, σε μία ύστατη προσπάθεια να κρατηθεί στην εξουσία. Με την αλόγιστη και ανεύθυνη πολιτική του είχε υπονομεύσει το μέλλον του Ελληνικού Λαού και είχε κυριολεκτικά αφήσει χωρίς ουσιαστικές επιλογές τις Κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας αφού της άφηνε ένα περιθώριο για δράση της τάξης του 12,8% μόνο σε όλη την περίοδο.
Σχόλιο των μελών της ΔΑΚΕ ΠΕ στο ΔΣ της ΔΟΕ για την Ολομέλεια Προέδρων (8-3)
ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ
Η ΜΑΣΚΑ ΤΗΣ Π.Α.Σ.Κ. ΕΠΕΣΕ
Για λίγες μόνο ώρες κράτησε η αγωνιστική έξαρση της Π.Α.Σ.Κ. στη σημερινή Ολομέλεια των Προέδρων των Συλλόγων όλης της χώρας.
Στην αρχή της Ολομέλειας ο, εξαφανισμένος για μήνες από τηλεοράσεις κι εφημερίδες, πρόεδρος της Ομοσπονδίας κάλεσε τις κάμερες κι έδωσε την παράσταση «Η Π.Α.Σ.Κ. αγωνίζεται όποια κι αν είναι η κυβέρνηση». Προανήγγειλε 5νθήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις από 15 Μαρτίου κι έπειτα η παράταξη που ξέρει καλά πώς να ξεπουλά και να εκφυλίζει αγώνες, έσπευσε να στείλει την αγωνιστική της πρόταση στα σχολεία για να εισπράξει τα εύσημα των συναδέλφων.
Όμως το ετεροχρονισμένο καρναβάλι τέλειωσε γρήγορα. Οι μάσκες έπεσαν κι άρχισε το πηλοφόρι. Τόνοι λάσπης εκτοξεύτηκαν κατά των… αλλοθρήσκων. Τα μέλη της Π.Α.Σ.Κ. είχαν από μια διαχωριστική γραμμή για κάθε παράταξη και κάθε πολιτικό χώρο. Λοιδόρησαν, σπίλωσαν υπολήψεις κι έκοψαν κάθε γέφυρα επικοινωνίας με όλους για να μην είναι εφικτή η λήψη της οποιασδήποτε απόφασης.
Ως Δ.Α.Κ.Ε. τονίσαμε ότι σ’ αυτήν την οδυνηρή για όλους τους εργαζόμενους στιγμή δεν υπάρχει περιθώριο για αδιέξοδες αντιπαραθέσεις. Ξεκαθαρίσαμε ότι στηρίζουμε την πραγματοποίηση έκτακτων Γενικών Συνελεύσεων την Πέμπτη 11 Μαρτίου με πρόταση για 5νθήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις από 15 Μαρτίου και την πραγματοποίηση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του Κλάδου το Σάββατο 13 Μαρτίου, ώστε η όποια απόφαση να είναι πράγματι ισχυρή. Δυστυχώς η πρότασή μας δεν έγινε αποδεκτή. Η Π.Α.Σ.Κ. επέμεινε στην πραγματοποίηση Ολομέλειας των Προέδρων το Σάββατο 13 Μαρτίου. Οι Παρεμβάσεις πρότειναν η ερχόμενη εβδομάδα να είναι απεργιακή σε συντονισμό με τους άλλους αγωνιζόμενους κλάδους ενώ η ΕΣΑΚ έμεινε πιστή στη γραμμή πραγματοποίησης κινητοποιήσεων στα πλαίσια του ΠΑΜΕ.
Η Δ.Α.Κ.Ε. για να μη δώσει σε κανέναν άλλοθι ν’ αφήσει τον Κλάδο άπραγο απέναντι στην ανελέητη επίθεση της κυβέρνησης και παρότι πιστεύει στην αναγκαιότητα πραγματοποίησης Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του Κλάδου, υποχώρησε και έδωσε την ψήφο της για την πραγματοποίηση Ολομέλειας των Προέδρων το Σάββατο 13 Μαρτίου. Ξεκαθάρισε ακόμη, για να μη μένουν περιθώρια παρερμηνειών, ότι θα στήριζε στην Ολομέλεια τις 5νθήμερες κινητοποιήσεις.
Από εκεί κι έπειτα, κι ίσως ακριβώς εξ’ αιτίας αυτής της δέσμευσης, η Π.Α.Σ.Κ. εκτροχιάστηκε. Βάζοντας μια σειρά προϋποθέσεων (π.χ. προαπαιτούμενο η απόφαση να μη στηρίζεται μόνο από ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ !!!) κατάφερε τελικά αυτό που είχε από την αρχή σχεδιάσει. Να μην παρθεί καμιά απόφαση.
Δε χρειάζεται βαθυστόχαστη πολιτική ανάλυση για να καταδειχθεί η αγωνιώδης προσπάθεια της Π.Α.Σ.Κ. να βάλει πλάτη στα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης. Έχει αποφασίσει πως ο ρόλος που της αρμόζει είναι αυτός του «απολογητή του συστήματος» (όπως λέει και στην ανακοίνωσή της).
Μένει όμως κανείς με την απορία. Χρειαζόταν μια τόσο μεγάλης διάρκειας θεατρική παράσταση εκ μέρους της για να αποδειχθεί αυτό που όλοι γνωρίζουν;
Τι φταίει όμως ένας ολόκληρος κλάδος να υπομένει αυτά τα τερτίπια;
Η ΜΑΣΚΑ ΤΗΣ Π.Α.Σ.Κ. ΕΠΕΣΕ
Για λίγες μόνο ώρες κράτησε η αγωνιστική έξαρση της Π.Α.Σ.Κ. στη σημερινή Ολομέλεια των Προέδρων των Συλλόγων όλης της χώρας.
Στην αρχή της Ολομέλειας ο, εξαφανισμένος για μήνες από τηλεοράσεις κι εφημερίδες, πρόεδρος της Ομοσπονδίας κάλεσε τις κάμερες κι έδωσε την παράσταση «Η Π.Α.Σ.Κ. αγωνίζεται όποια κι αν είναι η κυβέρνηση». Προανήγγειλε 5νθήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις από 15 Μαρτίου κι έπειτα η παράταξη που ξέρει καλά πώς να ξεπουλά και να εκφυλίζει αγώνες, έσπευσε να στείλει την αγωνιστική της πρόταση στα σχολεία για να εισπράξει τα εύσημα των συναδέλφων.
Όμως το ετεροχρονισμένο καρναβάλι τέλειωσε γρήγορα. Οι μάσκες έπεσαν κι άρχισε το πηλοφόρι. Τόνοι λάσπης εκτοξεύτηκαν κατά των… αλλοθρήσκων. Τα μέλη της Π.Α.Σ.Κ. είχαν από μια διαχωριστική γραμμή για κάθε παράταξη και κάθε πολιτικό χώρο. Λοιδόρησαν, σπίλωσαν υπολήψεις κι έκοψαν κάθε γέφυρα επικοινωνίας με όλους για να μην είναι εφικτή η λήψη της οποιασδήποτε απόφασης.
Ως Δ.Α.Κ.Ε. τονίσαμε ότι σ’ αυτήν την οδυνηρή για όλους τους εργαζόμενους στιγμή δεν υπάρχει περιθώριο για αδιέξοδες αντιπαραθέσεις. Ξεκαθαρίσαμε ότι στηρίζουμε την πραγματοποίηση έκτακτων Γενικών Συνελεύσεων την Πέμπτη 11 Μαρτίου με πρόταση για 5νθήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις από 15 Μαρτίου και την πραγματοποίηση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του Κλάδου το Σάββατο 13 Μαρτίου, ώστε η όποια απόφαση να είναι πράγματι ισχυρή. Δυστυχώς η πρότασή μας δεν έγινε αποδεκτή. Η Π.Α.Σ.Κ. επέμεινε στην πραγματοποίηση Ολομέλειας των Προέδρων το Σάββατο 13 Μαρτίου. Οι Παρεμβάσεις πρότειναν η ερχόμενη εβδομάδα να είναι απεργιακή σε συντονισμό με τους άλλους αγωνιζόμενους κλάδους ενώ η ΕΣΑΚ έμεινε πιστή στη γραμμή πραγματοποίησης κινητοποιήσεων στα πλαίσια του ΠΑΜΕ.
Η Δ.Α.Κ.Ε. για να μη δώσει σε κανέναν άλλοθι ν’ αφήσει τον Κλάδο άπραγο απέναντι στην ανελέητη επίθεση της κυβέρνησης και παρότι πιστεύει στην αναγκαιότητα πραγματοποίησης Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του Κλάδου, υποχώρησε και έδωσε την ψήφο της για την πραγματοποίηση Ολομέλειας των Προέδρων το Σάββατο 13 Μαρτίου. Ξεκαθάρισε ακόμη, για να μη μένουν περιθώρια παρερμηνειών, ότι θα στήριζε στην Ολομέλεια τις 5νθήμερες κινητοποιήσεις.
Από εκεί κι έπειτα, κι ίσως ακριβώς εξ’ αιτίας αυτής της δέσμευσης, η Π.Α.Σ.Κ. εκτροχιάστηκε. Βάζοντας μια σειρά προϋποθέσεων (π.χ. προαπαιτούμενο η απόφαση να μη στηρίζεται μόνο από ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ !!!) κατάφερε τελικά αυτό που είχε από την αρχή σχεδιάσει. Να μην παρθεί καμιά απόφαση.
Δε χρειάζεται βαθυστόχαστη πολιτική ανάλυση για να καταδειχθεί η αγωνιώδης προσπάθεια της Π.Α.Σ.Κ. να βάλει πλάτη στα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης. Έχει αποφασίσει πως ο ρόλος που της αρμόζει είναι αυτός του «απολογητή του συστήματος» (όπως λέει και στην ανακοίνωσή της).
Μένει όμως κανείς με την απορία. Χρειαζόταν μια τόσο μεγάλης διάρκειας θεατρική παράσταση εκ μέρους της για να αποδειχθεί αυτό που όλοι γνωρίζουν;
Τι φταίει όμως ένας ολόκληρος κλάδος να υπομένει αυτά τα τερτίπια;
8.3.10
ΠαΣοΚ Legal (part 2)
Διαβάστε σ'αυτό το ενδιαφέρον άρθρο τις δράσεις που αναλαμβάνει το ΠαΣοΚ για την "αποκατάσταση-επανένταξη" τελεσιδίκως καταδικασμένων σε εγκλήματα (λέμε τώρα....) του λεγόμενου "κοινού ποινικού δικαίου". Υπενθυμίζουμε φυσικά τη δέσμευσή του για πάγωμα διορισμών...!
Δελτίο τύπου ΔΑΚΕ ΔΤ
Την ημέρα που η Βουλή, μέσα σε κλίμα γενικού λαϊκού ξεσηκωμού, κοινωνικών αναταράξεων και πρωτόγνωρων επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας, ψήφιζε το σκληρότερο και πλέον άδικο νομοθέτημα, προκειμένου να φορτώσει στον κόσμο της εργασίας τα μεγαλύτερα βάρη της οικονομικής κρίσης, βρήκε την ευκαιρία ο άλλος κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης του Υπουργείου Εσωτερικών και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Ραγκούσης, ξαφνικά και ύπουλα να καταθέσει στη βουλή, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, πρόταση νόμου που αφορά «το νέο σύστημα επιλογής προϊσταμένων οργανικών μονάδων, την ίδρυση ειδικού Συμβουλίου Επιλογής προϊσταμένων καθώς και Συμβουλίου Επιλογής των υπολοίπων προϊσταμένων στην ιεραρχία της Δ/σης στις δημόσιες υπηρεσίες Ν.Π.Δ.Δ.» κ.λ.π.
Συγχρόνως δε με την πρόταση νόμου -εκτρώματος-, ο «δικτάτωρ υπουργός», απαιτεί τη λήξη της θητείας όλων των προϊσταμένων οργανικών μονάδων στο δημόσιο και τα Ν.Π.Δ.Δ., άσχετα αν οι συγκεκριμένοι είχαν επιλεγεί με νόμο της Ελληνικής Βουλής, στον οποίο η ΑΔΕΔΥ είχε συμφωνήσει σε όλες σχεδόν τις βασικές του διατάξεις, για το λόγο αυτό συμμετείχε με εκπροσώπους της σε όλα τα υπηρεσιακά συμβούλια και σε όλες τις επιλογές, Και άσχετα αν οι συγκεκριμένοι προϊστάμενοι (τμήματος, μονάδων, Διεύθυνσης και Γενικής Διεύθυνσης) έχουν υπόλοιπο χρόνο θητείας στη θέση που υπηρετούν.
Ο κ. Υπουργός αφού περιφρονητικά και ευθέως αγνόησε (για να μην πούμε έγραψε…), πλήρως την ΑΔΕΔΥ, (θεώρησε περιττό ή άνευ σημασίας, ακόμη και την ενημέρωση), με τη διαδικασία του κατεπείγοντος (πόλεμο έχουμε ή κατάρρευση του κράτους;), θέλει να γίνει νόμος του κράτους, το ανοσιούργημα που ενεπνεύσθει, μέσα σε δύο ημέρες!!! αδιαφορώντας και περιφρονώντας ότι η ανάγκη του διαλόγου, της ανταλλαγής απόψεων και κατάθεσης προτάσεων, από τους φορείς της κοινωνίας που έχουν άμεσο ενδιαφέρον, τουλάχιστον, είναι όρος απαράβατος της κάθε δημοκρατικής κοινωνίας.
Αυτό το πρωτόγνωρο, κακό στο περιεχόμενό του, και ακραία αντιδημοκρατικό φαινόμενο, μας αναγκάζει να δηλώσουμε ότι, εφ’ όσον προχωρήσει για νομοθέτηση με τη συγκεκριμένη διαδικασία, δεν πρόκειται να προσέλθουμε σε καμία συνάντηση από εδώ και στο εξής με το συγκεκριμένο Υπουργείο, το ίδιο θα εισηγηθούμε να κάνουν και οι υπόλοιποι συνάδελφοι μας στην Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ., όσο υπουργός θα παραμένει ο κ. Ραγκούσης.
Καλούμε επίσης, όλα τα πολιτικά κόμματα του εθνικού κοινοβουλίου, να απέχουν από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής (εάν εκεί συζητηθεί), καθώς και από την ολομέλεια του σώματος και να μη νομιμοποιήσουν καμία διαδικασία που αφορά το συγκεκριμένο, που έρχεται και σε πλήρη αντίθεση με την εντολή του κ. Πρωθυπουργού ότι «όλα τίθενται σε δημόσια διαβούλευση» !!!
Αν ο Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της πλειοψηφίας, έψεξε τον Υφυπουργό των Οικονομικών για το «σε ποια κυβέρνηση νομίζει ότι είναι Υπουργός», το πραξικόπημα του κ. Ραγκούση, μετά τα αιματηρά αντικοινωνικά και άδικα οικονομικά μέτρα, υποχρεώνει όλους μας να αναρωτηθούμε
- ποιο είναι το είδος της πολιτικής που ετσιθελικά, μια παρέα με πολιτικό τσαμπουκά , επιβάλλει στη χώρα τη Δημοκρατίας;
Aνακοίνωση ΔΑΚΕ ΔΤ
Για την Ελλάδα ρε γαμώτο
Ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, ο μεροκαματιάρης, κατασυκοφαντημένος, γρονθοκοπημένος, εξαθλιωμένος, ταλαίπωρος, ανυπεράσπιστος και προδομένος ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ από τους κατέχοντες την οικουμένη, τους βολεμένους, τους φοροφυγάδες, τους αυλοκόλακες, τους αεριτζήδες, τους τρομοκράτες, τους τοκογλύφους - τελειωμό δεν έχουν - στο κρεματόριο με κατάληξη τον τάφο των «ηρώων»!!!
Να ξέρουν όμως όλοι αυτοί οι εγκληματίες της ζωής, οι φελλοί της κοινωνίας ότι η αδικία που γέμισαν την ανθρωπότητα γίνεται οργή και μίσος εναντίον τους (φωνή λαού – οργή Θεού). Ας καταλάβει επιτέλους η κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να μειώνει την εθνική εικόνα της πατρίδας μας με την πρωτοφανή υποτονική και παραχωρητική στάση που δείχνει αφήνοντας ελεύθερο και ισχυρό αυτό το κυνικό και απολύτως μικρόψυχο για την πατρίδα μας διεθνές πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον. Δεν ήταν καθόλου ωφέλιμα τα τόσα πολλά «ευχαριστώ» του κ. πρωθυπουργού στην κ. Μέρκελ για να πετύχει, εκλιπαρώντας καλύτερες συνθήκες δανεισμού με την εξασφάλιση της εύνοιας των μικροηγετίσκων της Ευρώπης, οι οποίοι μας απευθύνουν δριμύ κατηγορώ για τρία πράγματα. ΛΕΝΕ:1. Έχουμε μεγάλο δημόσιο χρέος.
Απαντούμε (αφού η κυβέρνηση δεν μπορεί). Σύμφωνα με το Δ.Ν.Τ. το χρέος της Ελλάδας είναι στο 179% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου στο Μ.Ο. για τις χώρες της Ε.Ε. που είναι στο 175%.
Οι συγκεκριμένοι ηγέτες της Ε.Ε. δεν βλέπουν ότι:
- Η Ολλανδία (που σημειωτέον απαιτεί και την έξοδο μας από την Ε.Ε.) έχει χρέος 234% του ΑΕΠ.
- Η Ιρλανδία 222% του ΑΕΠ, το Βέλγιο 219% του ΑΕΠ, η Ισπανία 207% του ΑΕΠ, η Πορτογαλία 197% του ΑΕΠ, η Ιταλία 194% του ΑΕΠ, ακόμη και η Ιαπωνία έχει 197,2% του ΑΕΠ.
Για όλες τις παραπάνω χώρες, οι μεγαλόσχημοι ευρωπαίοι ηγέτες δεν λένε ούτε μια κουβέντα, ούτε απαιτούν δυσμενή και αιματηρά μέτρα κατά των πολιτών τους. Οι χώρες δε αυτές, βεβαίως, συνεχίζουν να δανείζονται με 2% έως 3% (η Ελλάδα παρά τα μέτρα που πήρε δανείστηκε και πάλι με 6,30%).
2. Έχουμε διογκωμένο δημόσιο.
Τους απαντούμε λοιπόν (αφού και εδώ δεν μπορεί η κυβέρνηση). Σύμφωνα με στοιχεία του I.L.O. (International Labour Organization) στην Ελλάδα οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν το 22,3% των εργαζομένων. Την ίδια στιγμή στη Γαλλία το ποσοστό είναι στο 30%, στη Σουηδία στο 34%, στην Ολλανδία στο 27%, στην Αγγλία στο 20% κ.λ.π.
Στη λίστα των χωρών της Ε.Ε. η Ελλάδα βρίσκεται στο μέσον περίπου. Παρόλα αυτά και σ’ αυτόν τον τομέα η Ε.Ε. δεν αναφέρει τίποτα για καμία άλλη χώρα.
3. Λένε «οι Έλληνες δεν δουλεύουν».
Απαντούμε (αφού και αυτό δεν το γνωρίζει η κυβέρνηση της Ελλάδας). Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, οι Έλληνες εργαζόμενοι εργάζονται κατά μέσο όρο 42 ώρες την εβδομάδα. Ενώ ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 40,3 ώρες. Αν όμως ψάχνουν για «τεμπέληδες» ας κοιτάξουν αλλού αφού υπάρχουν οι Σουηδοί (μας κατηγόρησαν και αυτοί) που εργάζονται 38,1 ώρες την εβδομάδα, οι Δανοί (είπαν και αυτοί τις κακίες τους) εργάζονται 38 ώρες την εβδομάδα, οι Φιλανδοί 37,8 ώρες κ.λ.π. Άρα και αυτή η κατηγορία είναι ανύπαρκτη και προφανώς άδικη.
Γιαυτό κύριοι της κυβέρνησης πάψτε να αισθάνεστε ενοχές απέναντι στους κυρίους αξιωματούχους της Ε.Ε. Πάψτε να αποδέχεστε χαρακτηρισμούς που προσβάλλουν τη χώρα και κατατάσσουν το λαό μας σε δεύτερη κατηγορία. Πάψτε να παραχωρείτε κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Η χώρα μας διατηρεί πλήρως τα εθνικά και κυριαρχικά της δικαιώματα. Ο λαός της έχει εκλέξει κυβέρνηση για να κυβερνήσει τη χώρα. Δεν γνωρίζει και δεν θέλει να γνωρίζει κανένα κ. Όλι Ρεν ως Υπουργό Οικονομικών, όπως φαίνεται ότι αναγνώρισε ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Πολύ δε περισσότερο περιμένει από τον κ. Πρωθυπουργό να θυμηθεί ότι βρίσκεται στη θέση του Προέδρου της Ελληνικής κυβέρνησης, με εντολή του Ελληνικού λαού και αυτός ο λαός απαιτεί να εκπροσωπείται η χώρα του ανάλογα με τη μεγάλη πορεία του στην ιστορία του ανθρώπινου γένους και τη μεγάλη προσφορά του παγκοσμίως, απαιτεί σεβασμό από όλους για τη χώρα μας και δεν επιτρέπει σε κανένα μικρόψυχο και μικρόνοο ανθρωπίσκο να μας ζυγίζει στην ζυγαριά του ευρώ που τη διαχειρίζονται κερδοσκόποι και τοκογλύφοι.
Από τη ΔΑΚΕ – ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ
Μα που είναι τα λεφτά;
Συντάκτης: Γιάννης Κυριακάκης
«Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα ρθουν.»
Μπέρτολτ Μπρέχτ
"Επιτέλους"! Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας.
Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια !
Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;
Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά;
Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα:
* Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας - των εργαζομένων - εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;
* 30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις ¤ ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ναι.
* Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις ¤ το 2009, 10 δις το 2008 και 11,3 δις το 2007. Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις ¤. Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκατ. ¤.
* Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις ¤ στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις στα Βαλκάνια.
* Την τετραετία 2004 - 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις ¤ σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων.)
* Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις ¤ και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.
* Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις ¤ από ΦΠΑ.
* Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις ¤ ετησίως.
* Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις ¤ στο δημόσιο.
* Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις ¤, η Πειραιώς 2 δις ¤ κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις - καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.
* Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ. Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα . Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ. , του Κούστα 60 εκ. , του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 ¤ τη μέρα !
* Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ. , ο Ρέστης ένα των 47 εκ. , ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. ¤ !
* Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. ¤ κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. ¤ και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.
* Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουϊτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!
* Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις ¤ και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις ¤. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.
* Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις ¤, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.
Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις ¤ της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. ¶λλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική ...«δικαιοσύνη».
Ούτε στα 28 δις ¤ που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.
Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.
Από τη μια ο κόσμος μας: ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400¤ , μισθοί των 700 ¤, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 ¤, ο 14ος μισθός που κόβεται , η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.
Κι απ την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member. Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.
Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας. Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν. Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία «αν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν τηνε φορτώνανε». Η επίθεση που δεχόμαστε από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ -ΕΕ και κεφαλαιοκράτες (διεθνείς και εθνικούς) δε θα σταματήσει ποτέ από μόνη της. Τώρα πρέπει να αναχαιτίσουμε την επίθεση, τώρα να διεκδικήσουμε αναδιανομή του πλούτου, έξοδο από τη ληστρική Ε.Ε. του κεφαλαίου. Για να επιστρέψει πάνω από την Ευρώπη το φάντασμα που κάποτε πλανιόταν, όπως έλεγε ο Μαρξ. Για ν αρχίσουν πάλι να τρέμουν οι ξεσαλωμένες, σήμερα, κυρίαρχες τάξεις.
Γιάννης Κυριακάκης
Οικονομολόγος, εκπαιδευτικός - Χανιά
«Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα ρθουν.»
Μπέρτολτ Μπρέχτ
"Επιτέλους"! Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας.
Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια !
Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;
Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά;
Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα:
* Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας - των εργαζομένων - εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;
* 30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις ¤ ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ναι.
* Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις ¤ το 2009, 10 δις το 2008 και 11,3 δις το 2007. Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις ¤. Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκατ. ¤.
* Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις ¤ στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις στα Βαλκάνια.
* Την τετραετία 2004 - 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις ¤ σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων.)
* Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις ¤ και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.
* Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις ¤ από ΦΠΑ.
* Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις ¤ ετησίως.
* Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις ¤ στο δημόσιο.
* Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις ¤, η Πειραιώς 2 δις ¤ κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις - καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.
* Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ. Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα . Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ. , του Κούστα 60 εκ. , του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 ¤ τη μέρα !
* Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ. , ο Ρέστης ένα των 47 εκ. , ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. ¤ !
* Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. ¤ κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. ¤ και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.
* Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουϊτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!
* Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις ¤ και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις ¤. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.
* Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις ¤, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.
Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις ¤ της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. ¶λλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική ...«δικαιοσύνη».
Ούτε στα 28 δις ¤ που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.
Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.
Από τη μια ο κόσμος μας: ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400¤ , μισθοί των 700 ¤, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 ¤, ο 14ος μισθός που κόβεται , η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.
Κι απ την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member. Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.
Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας. Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν. Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία «αν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν τηνε φορτώνανε». Η επίθεση που δεχόμαστε από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ -ΕΕ και κεφαλαιοκράτες (διεθνείς και εθνικούς) δε θα σταματήσει ποτέ από μόνη της. Τώρα πρέπει να αναχαιτίσουμε την επίθεση, τώρα να διεκδικήσουμε αναδιανομή του πλούτου, έξοδο από τη ληστρική Ε.Ε. του κεφαλαίου. Για να επιστρέψει πάνω από την Ευρώπη το φάντασμα που κάποτε πλανιόταν, όπως έλεγε ο Μαρξ. Για ν αρχίσουν πάλι να τρέμουν οι ξεσαλωμένες, σήμερα, κυρίαρχες τάξεις.
Γιάννης Κυριακάκης
Οικονομολόγος, εκπαιδευτικός - Χανιά
Πώς θα συγκροτηθούν τα νέα ΠΥΣΠΕ και ΠΥΣΔΕ
Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή το Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΠΕ) συγκροτείται από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης και αποτελείται από:
α) τον διευθυντή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, που αναπληρώνεται από προϊστάμενο γραφείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε περίπτωση έλλειψης από διευθυντή σχολικής μονάδας.
β) Δύο εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, με βαθμό Α’, με τους αναπληρωματικούς τους, που υπηρετούν στην περιφέρεια του οικείου ΠΥΣΠΕ, οι οποίοι επιλέγονται με κριτήριο τη μεγαλύτερη προηγούμενη διοικητική εμπειρία σε θέση στελεχών εκπαίδευσης. Σε περίπτωση ίσης διοικητικής εμπειρίας επιλέγεται ο εκπαιδευτικός με τη μεγαλύτερη πραγματική δημόσια υπηρεσία. Ως διοικητική εμπειρία, για την εφαρμογή του παρόντος, νοείται η υπηρεσία σε θέσεις διευθυντή σχολείου, προϊσταμένου γραφείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και προϊσταμένου διεύθυνσης πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.
γ) δύο τακτικούς αιρετούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που αναπληρώνονται από δύο αναπληρωματικούς αιρετούς εκπροσώπους αυτών.
Το Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΔΕ) συγκροτείται από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης και αποτελείται από:
α) τον διευθυντή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που αναπληρώνεται από προϊστάμενο γραφείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή φυσικής αγωγής ή τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης ή φυσικής αγωγής ή τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και σε περίπτωση έλλειψης από διευθυντή σχολικής μονάδας.
β) δύο εκπαιδευτικούς δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με βαθμό Α’, με τους αναπληρωματικούς τους, που υπηρετούν στην περιφέρεια του οικείου ΠΥΣΔΕ, οι οποίοι επιλέγονται με κριτήριο τη μεγαλύτερη προηγούμενη διοικητική εμπειρία σε θέση στελεχών εκπαίδευσης. Σε περίπτωση ίσης διοικητικής εμπειρίας επιλέγεται ο εκπαιδευτικός με τη μεγαλύτερη πραγματική δημόσια υπηρεσία. Ως διοικητική εμπειρία, για την εφαρμογή του παρόντος, νοείται η υπηρεσία σε θέσεις διευθυντή σχολείου, προϊσταμένου γραφείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και προϊσταμένου διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
α) τον διευθυντή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, που αναπληρώνεται από προϊστάμενο γραφείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε περίπτωση έλλειψης από διευθυντή σχολικής μονάδας.
β) Δύο εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, με βαθμό Α’, με τους αναπληρωματικούς τους, που υπηρετούν στην περιφέρεια του οικείου ΠΥΣΠΕ, οι οποίοι επιλέγονται με κριτήριο τη μεγαλύτερη προηγούμενη διοικητική εμπειρία σε θέση στελεχών εκπαίδευσης. Σε περίπτωση ίσης διοικητικής εμπειρίας επιλέγεται ο εκπαιδευτικός με τη μεγαλύτερη πραγματική δημόσια υπηρεσία. Ως διοικητική εμπειρία, για την εφαρμογή του παρόντος, νοείται η υπηρεσία σε θέσεις διευθυντή σχολείου, προϊσταμένου γραφείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και προϊσταμένου διεύθυνσης πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.
γ) δύο τακτικούς αιρετούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που αναπληρώνονται από δύο αναπληρωματικούς αιρετούς εκπροσώπους αυτών.
Το Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΔΕ) συγκροτείται από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης και αποτελείται από:
α) τον διευθυντή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που αναπληρώνεται από προϊστάμενο γραφείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή φυσικής αγωγής ή τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης ή φυσικής αγωγής ή τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και σε περίπτωση έλλειψης από διευθυντή σχολικής μονάδας.
β) δύο εκπαιδευτικούς δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με βαθμό Α’, με τους αναπληρωματικούς τους, που υπηρετούν στην περιφέρεια του οικείου ΠΥΣΔΕ, οι οποίοι επιλέγονται με κριτήριο τη μεγαλύτερη προηγούμενη διοικητική εμπειρία σε θέση στελεχών εκπαίδευσης. Σε περίπτωση ίσης διοικητικής εμπειρίας επιλέγεται ο εκπαιδευτικός με τη μεγαλύτερη πραγματική δημόσια υπηρεσία. Ως διοικητική εμπειρία, για την εφαρμογή του παρόντος, νοείται η υπηρεσία σε θέσεις διευθυντή σχολείου, προϊσταμένου γραφείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και προϊσταμένου διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
γ) δύο τακτικούς αιρετούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που αναπληρώνονται από δύο αναπληρωματικούς αιρετούς εκπροσώπους αυτών.
ΠΗΓΗ: esos.gr
7.3.10
Αντώνη ακούς;
Σχολιασμός των προσυνεδριακών διαδικασιών της ΝΔ. Διαβάστε περισσότερα κάνοντας κλικ εδώ
Aνακοίνωση ΕΛΜΕ Μεσσηνίας για τις αλλαγές συγκρότηση των υπηρεσιακών συμβουλίων
Διαβάστε την ενδιαφέρουσα ανακοίνωση, που βρίσκει αναφορά και στην Πρωτοβάθμια Εκ-ση, κάνοντας κλικ εδώ
4.3.10
Βάστα δάσκαλε
Του Σήφη Μπουζάκη
Καθηγητή Ιστορίας Εκπαίδευσης
Πανεπιστημίου Πατρών
Οι Έλληνες δάσκαλοι ξανά στους δρόμους. Το αίτημά τους απλό, δίκαιο, τεκμηριωμένο: ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Για να δώσουν και να δοθούν, να διαπαιδαγωγήσουν, να μάθουν στα παιδιά μας γράμματα, να τα κάνουν ανθρώπους. Αυτά τα πολλά και ωραία σε μια εποχή που μια ασύδοτη αγορά με τα αντι-σχολεία της πασχίζει να μας κάνει καταναλωτές. Κι όμως, οι δάσκαλοι επιμένουν, στο μετερίζι της σχολικής τάξης και των κοινωνικών αγώνων για δημόσια δωρεάν παιδεία. Με τα όμορφα παιδικά ματάκια απέναντί τους, μεταδίδουν τη γνώση, τον πολιτισμό, μπολιάζουν τις μικρές ψυχές με το όραμα για μια καλύτερη κοινωνία, για να σταθούμε ψηλότερα, λίγο ψηλότερα. Και η Πολιτεία; Για ανταμοιβή τούς ΜΑΤ-ώνει στους δρόμους, τους .βοηθά με τα «χημικά της όπλα» να διδάξουν βιωματικά τη χημεία στα παιδιά.
Βάστα δάσκαλε,
Με όσα βλέπεις, ακούς, βιώνεις. Εσύ ξέρεις πώς να μένεις όρθιος, πώς να αντιστέκεσαι. Έξαλλου, με ιστορικούς αγώνες πέτυχες τις ιστορικές κατακτήσεις σου. Από τα «Παιδαγωγικά Φροντιστήρια» της «ελεύθερης Ελλάδας», την εκπαίδευσή σου στο Πανεπιστήμιο, τα πολιτικά σου δικαιώματα, το ενιαίο μισθολόγιο-βαθμολόγιο κ.α.
Βάστα δάσκαλε,
Γιατί η κοινωνία σε χρειάζεται. Γι' αυτό και σου παρέδιδε τα παιδιά της με εμπιστοσύνη: «δάσκαλε το κρέας δικό σου τα κόκαλα δικά μου»......και αν τα παιδιά σού λένε και καμιά φορά «Σώπα δάσκαλε να ακούσω το πουλί», εσύ σωπαίνεις. Πώς να σωπάσεις, όμως, τώρα με τέτοιες επιθέσεις που δέχεσαι; Πώς να σωπάσεις όταν οι «σεμνοί» και οι «έντιμοι» επιχειρούν να σε ταπεινώσουν, να βαπτίσουν τον αγώνα σου ανέντιμο;
Βάστα δάσκαλε,
Εξάλλου, εσύ έχεις και ιστορική μνήμη από την εποχή που σου απαγόρευαν το «συνομπρελίζεσθαι» (σπουδαστής και σπουδάστρια της Ακαδημίας κάτω από την ίδια ομπρέλα), όταν σε απέλυαν διότι «είχες αριστεράς ροπάς», σ΄ «έκοβαν» από τις Ακαδημίες λόγω ύψους, σε επιστράτευαν, το 1961, επειδή απεργούσες, σε επέπλητταν οι επιθεωρητές επειδή «συγκατοικούσες μετά τινός γυναικός»... Τι να πρωτοθυμηθείς, δάσκαλε..
Βάστα δάσκαλε,
Κάνε την πίκρα σου δύναμη δημιουργίας κάνε την οργή σου για τις απαράδεκτες αμοιβές που σου έδινε και συνεχίζει να σου δίνει η Πολιτεία προσφορά. Εσύ να θυμάσαι και να το κάνεις πάντοτε σημαία σου. Οι κοινωνίες, ιδιαίτερα σήμερα, χρειάζονται τρία πράγματα: το πρώτο είναι παιδεία, το δεύτερο είναι παιδεία, το τρίτο είναι παιδεία. Και η παιδεία χρειάζεται, επίσης τρία πράγματα: το πρώτο είναι δάσκαλος , το δεύτερο είναι δάσκαλος και το τρίτο είναι δάσκαλος.
Βάστα έντιμε δάσκαλε,
Σε ευχαριστούμε πολύ δάσκαλε, γιατί πραγματικά εξακολουθείς να διδάσκεις!!!
Καθηγητή Ιστορίας Εκπαίδευσης
Πανεπιστημίου Πατρών
Οι Έλληνες δάσκαλοι ξανά στους δρόμους. Το αίτημά τους απλό, δίκαιο, τεκμηριωμένο: ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Για να δώσουν και να δοθούν, να διαπαιδαγωγήσουν, να μάθουν στα παιδιά μας γράμματα, να τα κάνουν ανθρώπους. Αυτά τα πολλά και ωραία σε μια εποχή που μια ασύδοτη αγορά με τα αντι-σχολεία της πασχίζει να μας κάνει καταναλωτές. Κι όμως, οι δάσκαλοι επιμένουν, στο μετερίζι της σχολικής τάξης και των κοινωνικών αγώνων για δημόσια δωρεάν παιδεία. Με τα όμορφα παιδικά ματάκια απέναντί τους, μεταδίδουν τη γνώση, τον πολιτισμό, μπολιάζουν τις μικρές ψυχές με το όραμα για μια καλύτερη κοινωνία, για να σταθούμε ψηλότερα, λίγο ψηλότερα. Και η Πολιτεία; Για ανταμοιβή τούς ΜΑΤ-ώνει στους δρόμους, τους .βοηθά με τα «χημικά της όπλα» να διδάξουν βιωματικά τη χημεία στα παιδιά.
Βάστα δάσκαλε,
Με όσα βλέπεις, ακούς, βιώνεις. Εσύ ξέρεις πώς να μένεις όρθιος, πώς να αντιστέκεσαι. Έξαλλου, με ιστορικούς αγώνες πέτυχες τις ιστορικές κατακτήσεις σου. Από τα «Παιδαγωγικά Φροντιστήρια» της «ελεύθερης Ελλάδας», την εκπαίδευσή σου στο Πανεπιστήμιο, τα πολιτικά σου δικαιώματα, το ενιαίο μισθολόγιο-βαθμολόγιο κ.α.
Βάστα δάσκαλε,
Γιατί η κοινωνία σε χρειάζεται. Γι' αυτό και σου παρέδιδε τα παιδιά της με εμπιστοσύνη: «δάσκαλε το κρέας δικό σου τα κόκαλα δικά μου»......και αν τα παιδιά σού λένε και καμιά φορά «Σώπα δάσκαλε να ακούσω το πουλί», εσύ σωπαίνεις. Πώς να σωπάσεις, όμως, τώρα με τέτοιες επιθέσεις που δέχεσαι; Πώς να σωπάσεις όταν οι «σεμνοί» και οι «έντιμοι» επιχειρούν να σε ταπεινώσουν, να βαπτίσουν τον αγώνα σου ανέντιμο;
Βάστα δάσκαλε,
Εξάλλου, εσύ έχεις και ιστορική μνήμη από την εποχή που σου απαγόρευαν το «συνομπρελίζεσθαι» (σπουδαστής και σπουδάστρια της Ακαδημίας κάτω από την ίδια ομπρέλα), όταν σε απέλυαν διότι «είχες αριστεράς ροπάς», σ΄ «έκοβαν» από τις Ακαδημίες λόγω ύψους, σε επιστράτευαν, το 1961, επειδή απεργούσες, σε επέπλητταν οι επιθεωρητές επειδή «συγκατοικούσες μετά τινός γυναικός»... Τι να πρωτοθυμηθείς, δάσκαλε..
Βάστα δάσκαλε,
Κάνε την πίκρα σου δύναμη δημιουργίας κάνε την οργή σου για τις απαράδεκτες αμοιβές που σου έδινε και συνεχίζει να σου δίνει η Πολιτεία προσφορά. Εσύ να θυμάσαι και να το κάνεις πάντοτε σημαία σου. Οι κοινωνίες, ιδιαίτερα σήμερα, χρειάζονται τρία πράγματα: το πρώτο είναι παιδεία, το δεύτερο είναι παιδεία, το τρίτο είναι παιδεία. Και η παιδεία χρειάζεται, επίσης τρία πράγματα: το πρώτο είναι δάσκαλος , το δεύτερο είναι δάσκαλος και το τρίτο είναι δάσκαλος.
Βάστα έντιμε δάσκαλε,
Εμείς σε εμπιστευόμαστε, ακουμπούμε επάνω σου. Μαζί θα φθάσουμε στην κορυφή πετώντας. Εκεί, βέβαια, μπορεί να φθάσουν κι άλλοι αλλά με άλλους τρόπους. Ο καθένας με τους τρόπους του, με τα όπλα του, με το ήθος του...Καλό αγώνα δάσκαλε.
ΣΣ: Το ως άνω κείμενο είχε δημοσιευτεί επ'ευκαιρία της μεγάλης απεργιακής κινητοποίησης το 2006. Σαν να μην πέρασε μια μέρα..
Σε ευχαριστούμε πολύ δάσκαλε, γιατί πραγματικά εξακολουθείς να διδάσκεις!!!
3.3.10
Ανακοίνωση ΕΕ ΑΔΕΔΥ για τα νέα μέτρα
Μπροστά στην κατάρρευση ενός φθαρμένου και χρεοκοπημένου συστήματος, η πολιτική τάξη πραγμάτων χρεοκοπεί τη ζωή μισθωτών και συνταξιούχων.
Η στοχοποίηση και θυματοποίηση των Δημοσίων Υπαλλήλων με τη συνοδεία ενός άθλιου προπαγανδιστικού, τρομοκρατικού λαϊκισμού, που θέλει ράκη τους Δημοσίους Υπαλλήλους, οδηγεί σε διάλυση τις Δημόσιες Υπηρεσίες.
Οι Δημόσιες Υπηρεσίες που ήταν δύναμη ανόρθωσης της χώρας σε δύσκολες στιγμές αντί να αναδιοργανωθούν σε σύγχρονες και υγιείς βάσεις για τη διασφάλιση βασικών δημοσίων αγαθών στο κοινωνικό σύνολο, συμβάλλοντας στην έξοδο από την κρίση, καταβαραθρώνονται.
Τα κυβερνητικά μέτρα εξαθλιώνουν τους ήδη χαμηλότερους μισθούς σε όλη την Ευρώπη οδηγώντας σε παρατεταμένη ύφεση και ανεργία.
Τα άδικα και μονομερή μέτρα είναι πρωτοφανή και προφανή για κάθε πολίτη.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους να σταθούν όρθιοι με τους αγώνες τους.
Απαντάμε με 24ωρη απεργία στις 16 Μαρτίου, προχωράμε αποφασιστικά με αγωνιστικές κινητοποιήσεις και μετά τις 16 Μαρτίου. Η ελπίδα είναι στον αγώνα και την κοινωνική αλληλεγγύη που μπορεί να ανατρέψουν πολιτικές και να δημιουργήσουν προοπτικές.
Καλούμε τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, τα Ν.Π.Δ.Δ. και τους Ο.Τ.Α. να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί αύριο Πέμπτη 4/3/2010, στις 6 το απόγευμα στα Προπύλαια.
Όλοι στον αγώνα
Τα μέτρα δεν πρέπει να περάσουν
Από την Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ
Η στοχοποίηση και θυματοποίηση των Δημοσίων Υπαλλήλων με τη συνοδεία ενός άθλιου προπαγανδιστικού, τρομοκρατικού λαϊκισμού, που θέλει ράκη τους Δημοσίους Υπαλλήλους, οδηγεί σε διάλυση τις Δημόσιες Υπηρεσίες.
Οι Δημόσιες Υπηρεσίες που ήταν δύναμη ανόρθωσης της χώρας σε δύσκολες στιγμές αντί να αναδιοργανωθούν σε σύγχρονες και υγιείς βάσεις για τη διασφάλιση βασικών δημοσίων αγαθών στο κοινωνικό σύνολο, συμβάλλοντας στην έξοδο από την κρίση, καταβαραθρώνονται.
Τα κυβερνητικά μέτρα εξαθλιώνουν τους ήδη χαμηλότερους μισθούς σε όλη την Ευρώπη οδηγώντας σε παρατεταμένη ύφεση και ανεργία.
Τα άδικα και μονομερή μέτρα είναι πρωτοφανή και προφανή για κάθε πολίτη.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους να σταθούν όρθιοι με τους αγώνες τους.
Απαντάμε με 24ωρη απεργία στις 16 Μαρτίου, προχωράμε αποφασιστικά με αγωνιστικές κινητοποιήσεις και μετά τις 16 Μαρτίου. Η ελπίδα είναι στον αγώνα και την κοινωνική αλληλεγγύη που μπορεί να ανατρέψουν πολιτικές και να δημιουργήσουν προοπτικές.
Καλούμε τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, τα Ν.Π.Δ.Δ. και τους Ο.Τ.Α. να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί αύριο Πέμπτη 4/3/2010, στις 6 το απόγευμα στα Προπύλαια.
Όλοι στον αγώνα
Τα μέτρα δεν πρέπει να περάσουν
Από την Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ
Για να μην ξεχνιόμαστε....
Δείτε στα παρακάτω βίντεο δηλώσεις του Πρωθυπουργού:
1. "Δε θα πληρώσει την κρίση ο κοσμάκης" (κάντε κλικ εδώ)
2. Και το κλασικό "λεφτά υπάρχουν"- η πλήρης δήλωση (κάντε κλικ εδώ)
«Λεφτά υπάρχουν»! Τα δικά σου και τα δικά μου συνάδελφε….
3-3-2010
To ΠαΣοΚ μετά από 40 χρόνια περίπου πέταξε τη μάσκα του φιλολαϊκού «κινήματος». Τα «περήφανα γηρατειά» και ο κλάδος των δημοσίων υπαλλήλων υποδείχθηκαν σήμερα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης ως οι υπαίτιοι της κακοδαιμονίας της ελληνικής οικονομίας. Διανθίζοντας τις «δραματικές» ανακοινώσεις με εκφράσεις λαϊκίστικου πατριωτισμού, αλλά όχι φυσικά αντίστοιχης πολιτικής ανδρείας, έδειξε το –πραγματικό- ανάλγητο πρόσωπό του, επικαλούμενο την οικονομική κρίση.
Κρίση που είχε φροντίσει να δημιουργήσει από τη δεκαετία του ’80, καταστρέφοντας την παραγωγική βάση της Ελλάδας, σε συνεργασία με αριστερούς συνδικαλιστές, υπαλληλοποιώντας τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, δημιουργώντας στην ουσία αντικίνητρα για την ίδρυση και λειτουργία νέων επιχειρήσεων και εγκαθιδρύοντας τελικά ένα ιδιότυπο κομμουνιστικό καθεστώς, μια οικονομία μετασοβιετικού τύπου, ευνοώντας τα καρτέλ, τα ιδιωτικά μονοπώλια και τα πελατειακώς ελεγχόμενα «κλειστά επαγγέλματα». Κι όλα αυτά για να δημιουργηθεί το τέρας της –τεχνητής- ακρίβειας, που άδειασε τις τσέπες του λαού, γεμίζοντας ταυτόχρονα αυτές των δημόσιων και ιδιωτικών νταβατζήδων της πολιτικής και οικονομικής ζωής του τόπου.
Έδωσε ταυτόχρονα άφεση αμαρτιών στη διαφθορά, τόσο την οικονομική (π.χ. δωράκι 500 εκ. δρχ., «διώροφες ελιές»), όσο και την πνευματική (π.χ. αυριανισμός).
Την ίδια στιγμή παρείχαν, προεξεχουσών των κρατικών τραπεζών, δάνεια για κάθε είδους υπαρκτή και ανύπαρκτη ανάγκη, χωρίς να εξετάζουν, ως ώφειλαν, τα οικονομικά στοιχεία του δανειζόμενου, με συνέπεια να υποθηκεύσουν το μέλλον του. Υποχρέωσαν δε εμάς, τους δημοσίους υπαλλήλους, να χρηματοδοτούμε κάθε είδους άσχετα ταμεία, χωρίς καμία ανταποδοτικότητα, την ίδια στιγμή που οι παροχές από τον ασφαλιστικό μας φορέα ολοένα και υποβιβάζονταν. «Επένδυσαν» τέλος τα όποια αποθεματικά των ταμείων μας στο χρηματιστήριο, υπό τις επίσημες διαβεβαιώσεις της τότε πολιτικής ηγεσίας ότι «θα φτάσει τις 7.300 μονάδες».
Και τώρα έρχονται και μας ζητούν θυσίες, χωρίς αντίκρισμα, χωρίς προοπτική. Κόβουν εν είδει κεφαλικού φόρου το 15% του συνολικού μισθού μας, με συνέπεια μια μέση οικογένεια δασκάλων να χάνει πέριξ των 3.500 € από το ετήσιο εισόδημά του. Όπως άλλωστε έκαναν και 2 δεκαετίες περίπου πριν, με τη γνωστή ΣημιτοΠαπανδρεϊκή «λιτότητα», βάζοντας από τότε την Πατρίδα μας στο τούνελ, που τελικά φαίνεται πως δεν έχει έξοδο.
Προφανώς όταν ο Πρωθυπουργός έλεγε προεκλογικά «λεφτά υπάρχουν και θα τα βρούμε»
εννοούσε, συνάδελφε και συναδέλφισσα, τα δικά σου και τα δικά μου.
Ο κλάδος έναντι όλων αυτών των εξαγγελιών οφείλει να αντεπιτεθεί. Με δράσεις άμεσες και συνολικές, απομονώνοντας τα «πράσινα παπαγαλάκια», που τους θρέψαμε στον κόρφο μας όλα αυτά τα χρόνια και πλούτισαν, φτώχυναν όμως τον κλάδο σε επιχειρήματα και τελικά σε χρήμα.
Η ώρα της αντεπίθεσης έχει φτάσει
Ας μη γίνει ρίψασπις κανείς, ας μη λιποψυχήσει κανείς
Ο αγώνας είναι για μας, για τα παιδιά μας και για την κοινωνική δικαιοσύνη
1.3.10
Άρθρο του αιρετού ΑΠΥΣΠΕ Δ. Μακεδονίας
ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
Οκτώβριος του 2006 όλα τα κανάλια μιλούν για την μεγάλη απεργία των δασκάλων. Απεργία διαρκείας που τερματίστηκε μετά τις δημοτικές εκλογές και αφού κράτησε 40 ημέρες. Όλο αυτό το διάστημα ο «στρατηγός» Μπράτης, πρόεδρος της ΔΟΕ, γυρνώντας κυριολεκτικά από κανάλι σε κανάλι, δύο και τρεις φορές την ημέρα καλούσε τους στρατιώτες, τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς, να σταθούν στις επάλξεις και να διεκδικήσουν τα αυτονόητα για τον κλάδο( «να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια με το μισθό μας «) και το υπόλοιπο του επιδόματος των 176 ευρώ, που δεν είχε δώσει η προηγούμενη κυβέρνηση.
Στις συναντήσεις με την τότε υπουργό κ Γιαννάκου υπήρξε διαφωνία ως προς τον τρόπο καταβολής του ποσού. Η υπουργός, αν θυμάμαι καλά, πρότεινε να δοθούν σε έξι δόσεις γιατί τότε δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά το κράτος, όμως ο «στρατηγός» μας ήταν ανένδοτος -τρείς δόσεις ή συνεχίζουμε- και φτάσαμε σε 6 εβδομάδες απεργία.
Και έφτασε το 2010 και ακούμε καθημερινά για μειώσεις μισθών, άρση μονιμότητας για, για…….. για και ο «στρατηγός» πουθενά. Εξάλλου τα μέτρα αυτά τα παίρνει η «καλή» κυβέρνηση, η οποία δεν έχει την οικονομική δυνατότητα λες και η προηγούμενη είχε.
Και ευτυχώς που υπάρχει η δύναμη της εικόνας (ίσον με χίλιες λέξεις) για να μην ξεχάσουμε τον μεγάλο αγώνα του 2006. Εξάλλου φρόντισε να μας τον υπενθυμίσει ξανά τον Ιούνιο του 2007 με το DVD που έδειξε στο συνέδριο των αντιπροσώπων.
Οι σκέψεις, συνειρμοί και σχόλια των συναδέλφων.
Αντωνιάδης Αναστάσιος
Αιρετός του ΑΠΥΣΠΕ
Δυτ. Μακεδονίας
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
