25.5.12
Περί εγγραφών σε νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία
Οι εγγραφές των μαθητών και των νηπίων για το σχολικό έτος 2012-13 αρχίζουν την Παρασκευή 1 Ιουνίου και λήγουν τη Δευτέρα 21 Ιουνίου 2012. (Π.Δ. 200 & 201/98 καθώς και Ν.2817/2000).
Στα Νηπιαγωγεία εγγράφονται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα τα νήπια που συμπληρώνουν την ηλικία των 5 ετών (που γεννήθηκαν, δηλαδή, το έτος 2007), για τα οποία η φοίτηση είναι υποχρεωτική. Σε περίπτωση που παραμένουν κενές θέσεις μπορούν να εγγραφούν προνήπια (που γεννήθηκαν το έτος 2008), για τα οποία η φοίτηση είναι προαιρετική (μπορούν να εγγραφούν και στους παιδικούς σταθμούς αρμοδιότητας εκτός των υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων).
Στην Α΄ τάξη Δημοτικού εγγράφονται υποχρεωτικά οι μαθητές/τριες ηλικίας που συμπληρώνουν την ηλικία των έξι (6) ετών (έτος γέννησης 2006).
Δικαιολογητικά που απαιτούνται για την εγγραφή είναι τα εξής:
ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ
1. Πιστοποιητικό γέννησης του παιδιού
2. Επίδειξη του Βιβλιαρίου Υγείας του παιδιού ή προσκόμιση άλλου στοιχείου, στο οποίο φαίνεται ότι έγιναν τα προβλεπόμενα εμβόλια.
3. Αποδεικτικό στοιχείο διεύθυνσης κατοικίας (υπεύθυνη δήλωση του γονέα ή κηδεμόνα ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που αποδεικνύει τη διεύθυνση κατοικίας του νηπίου κατά την κρίση της Προϊσταμένης του Νηπιαγωγείου π.χ. λογαριασμός ΔΕΗ, ύδρευσης, σταθερού τηλεφώνου, μισθωτήριο συμβόλαιο κατοικίας κλπ).
4. Υπεύθυνη δήλωση του γονέα ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για την ασφαλή προσέλευση και αποχώρηση του νηπίου.
5. *Πιστοποιητικό οφθαλμολογικής εξέτασης (από κρατικό νοσοκομείο ή ιδιώτη γιατρό).
6. *Πιστοποιητικό οδοντολογικής εξέτασης (από κρατικό νοσοκομείο ή ιδιώτη γιατρό).
ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
1. Πιστοποιητικό γέννησης του παιδιού
2. Επίδειξη του Βιβλιαρίου Υγείας του παιδιού ή προσκόμιση άλλου στοιχείου, στο οποίο φαίνεται ότι έγιναν τα προβλεπόμενα εμβόλια.
3. Αποδεικτικό στοιχείο διεύθυνσης κατοικίας (υπεύθυνη δήλωση του γονέα ή κηδεμόνα ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που αποδεικνύει τη διεύθυνση κατοικίας του μαθητή/τριας κατά την κρίση της Προϊσταμένου/ης ή του Διευθυντή/ντριας του Δημοτικού Σχολείου. π.χ. λογαριασμός ΔΕΗ, ύδρευσης, σταθερού τηλεφώνου, μισθωτήριο συμβόλαιο κατοικίας κλπ).
4. Βεβαίωση Παρακολούθησης Δημόσιου ή Ιδιωτικού Νηπιαγωγείου (Παραλαμβάνεται από το Νηπιαγωγείο).
5. *Πιστοποιητικό οφθαλμολογικής εξέτασης (από κρατικό νοσοκομείο ή ιδιώτη ιατρό).
6. *Πιστοποιητικό οδοντολογικής εξέτασης (από κρατικό νοσοκομείο ή ιδιώτη ιατρό).
7. *Πιστοποιητικό καρδιολογικής εξέτασης (από κρατικό νοσοκομείο ή ιδιώτη ιατρό).
Σύμφωνα με εγκύκλιο που εξέδωσε το υπουργείο Παιδείας:
Α.Το πιστοποιητικό οδοντολογικής εξέτασης που απαιτείται για την εγγραφή των παιδιών στο νηπιαγωγείο, καθώς και τα πιστοποιητικά καρδιολογικής και οφθαλμολογικής εξέτασης, που απαιτούνται για την εγγραφή των μαθητών στην Α τάξη του δημοτικού Σχολείου , για το σχολικό έτος 2012-13 μπορούν να κατατεθούν στις σχολικές μονάδες έως και τις 10 Σεπτεμβρίου 2012.
Επιπροσθέτως τα παιδιά σχολικής ηλικίας μπορούν να εξεταστούν από καρδιολόγο Ενηλίκων και μόνο σε περίπτωση που διαπιστωθεί κάποιο πρόβλημα, να συνιστάται η περαιτέρω εξέταση από Παιδοκαρδιολόγο.
Β. Τα ασφαλισμένα παιδιά στον ΕΟΠΥΥ, με τη φροντίδα των γονέων ή κηδεμόνων τους , μπορούν να προσέρχονται στους ιατρούς των παραπάνω ειδικοτήτων , των Μονάδων Υγείας (μέσω του συστήματος των τηλεφωνικών ραντεβού 184 ‘η όπως άλλως έχει οριστεί η εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων ) και στους συμβεβλημένους γιατρούς με τον οργανισμό, για δωρεάν εξέταση και χορήγηση των απαιτούμενων βεβαιώσεων υγείας , καθώς και τους Ατομικού Δελτίου Υγείας.
Στις 15 Ιουνίου λήγουν τα μαθήματα στα Δημοτικά- Τι ισχύει για την επανάληψη φοίτησης στο Νηπιαγωγείο.
Νήπια, τα οποία για σοβαρούς οικογενειακούς λόγους καθώς και για λόγους υγείας που πιστοποιούνται με βεβαίωση ιατροπαιδαγωγικής υπηρεσίας ή κρατικού θεραπευτηρίου δεν μπορούν να παρακολουθήσουν την Α΄ τάξη του δημοτικού, παραμένουν για μια ακόμη χρονιά στο νηπιαγωγείο, ύστερα από δήλωση του γονέα.
Επανάληψη φοίτησης στο νηπιαγωγείο για ένα έτος γίνεται ακόμη όταν διαπιστώνεται από ιατροπαιδαγωγική υπηρεσία ή το σχολικό σύμβουλο προσχολικής αγωγής ότι το νήπιο παρουσιάζει σοβαρές δυσκολίες για να παρακολουθήσει τα μαθήματα της Α΄ τάξης του δημοτικού και εφόσον οι γονείς του το επιθυμούν.
22.5.12
Δώδεκα ψέματα για το μνημόνιο
Είδα σε ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης το παρακάτω κείμενο και το αναδημοσιεύω ως έχει:
"Ψέμα Πρώτο: Όπου έχει αναλάβει το ΔΝΤ βύθισε την οικονομία στην ύφεση.
Το ΔΝΤ από τις 20 χώρες που έχει χρηματοδοτήσει οι 13 αναπτύχθηκαν και οι 2 τώρα βρίσκονται στους G20(Τουρκία, Βραζιλία). Ο άλλες 7 απλά δεν εφάρμοσαν το σταθεροποιητικό πρόγραμμα (βλέπε Ελλάδα). Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι της Αγγλίας το 1979 που μπήκε στο ΔΝΤ και εφαρμόζοντας πολιτικές απελευθέρωσης της αγοράς, γνώρισε την μεγαλύτερη ανάπτυξη της ιστορίας της.
Ψέμα Δεύτερο: Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε από την Ρωσία.
Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ αυτό, αλλά πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Ρωσία είναι από τα μέλη του ΔΝΤ που έφερε αντίρρηση για το ύψος της βοήθειας προς την Ελλάδα σαν μη συμφέρουσα επένδυση. Η περίπτωση της Λευκορωσίας είναι χαρακτηριστική, ενώ βγήκε από τις αγκάλες του ΔΝΤ, στράφηκε σε δανεισμό στη Ρωσία, η οποία της δάνεισε λιγότερα με μεγαλύτερο επιτόκιο και με επαχθέστερους όρους όπως το ξεπούλημα όλων των υποδομών τους σ΄ αυτήν. Δείγμα των προθέσεων της είναι ότι αρνείται να πουλήσει πετρέλαιο επί πιστώσει στα ελληνικά Διυλιστήρια, δηλ. σε κερδοφόρες και φερέγγυες επιχειρήσεις. Και για να δείξουμε το ανεδαφικό του παραπάνω ισχυρισμού, η Ρωσία θα μπορούσε να αγοράσει ελληνικά ομόλογα από την ελεύθερη αγορά, απλά δεν το ΄κανε.
Ψέμα Τρίτο: Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε από την Κίνα.
Αυτό είναι το δεύτερο σκέλος της πλάνης ότι αρνηθήκαμε να αναλάβει το χρέος μας η Κίνα και οι προδότες πολιτικοί μας, μας έριξαν στην μέγγενη του ΔΝΤ. Η Κίνα όπως και η Ρωσία, όπως είπαμε θα μπορούσαν να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα από την ελεύθερη αγορά, χωρίς να υπάρχει διακρατική συμφωνία. Δεν το έκαναν γιατί απλά δεν ρισκάρουν τα λεφτά τους σε μια αναξιόπιστη οικονομία. Πρέπει να γνωρίζουν οι μυθοπλάστες της ελληνικής πραγματικότητας ότι η Κίνα έχει δικό της οίκο αξιολόγησης, ο οποίος υποβαθμίζει συνεχώς την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδος. Με λίγα λόγια, όχι δεν θέλει να μας δανείσει, αλλά συμβουλεύει και τους άλλους να μην το κάνουν. Είναι πράγματι αφελείς αυτοί που πιστεύουν, πως η Κίνα θα αναλάμβανε το χρέος μας για να περνούν οι Έλληνες καλά, όταν από τα αποθεματικά της δεν τροφοδοτεί ανάγκες του δικού της λαού.
Ψέμα Τέταρτο: Οι δανειστές μας είναι στυγνοί τοκογλύφοι.
Αυτοί που δανείζουν, μας δανείζουν για να κερδίσουν, αυτό είναι ξεκάθαρο. Το ύψος του επιτοκίου είναι ανάλογο του ρίσκου που παίρνουν. Ας δούμε λοιπόν τι αναλογία επιτοκίου - ρίσκου υπάρχει. Το επιτόκιο - ρίσκο που θα έβαζαν οι αγορές για να δανείσουν τη χώρα μας (spreads) κυμαίνονταν πάνω από 20%. Δηλ. απαγορευτικό. Το επιτόκιο δανεισμού που έλαβε η Ελλάδα από τον μηχανισμό στήριξης για το πρώτο μνημόνιο ήταν 4-5% και για το δεύτερο μνημόνιο 3,6%, όταν τα επιτόκια στην ελεύθερη αγορά έφταναν το 30%. Ποιος λοιπόν είναι ο στυγνός τοκογλύφος, όταν τα επιτόκια της Ιταλίας και της Ισπανίας κυμαίνονται στο 6-7%;
Ψέμα Πέμπτο: Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα με σκοπό να ελέγξει την οικονομία της και να αγοράσει τα πάντα έναντι πινακίου φακής.
Στον ισχυρισμό αυτόν θα αντιτάξω το ερώτημα, γιατί η Γερμανία δεν άφησε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει και να αγοράσει τα πάντα φτηνότερα και χωρίς ρίσκο; Γιατί τα δεκάδες δις που εκταμιεύονται από τους κρατικούς προϋπολογισμούς των εταίρων μας και δη της Γερμανίας δεν επενδύονται σε ασφαλέστερα σημεία του πλανήτη (Βαλκάνια, Μεσόγειο) και επενδύονται στην Ελλάδα; Στον μηχανισμό στήριξης συμμετέχουν όλες οι χώρες της ευρωζώνης. Γιατί αυτή η πολεμική μόνο για τους Γερμανούς και όχι για τους Ολλανδούς, Φιλανδούς, Κύπριους κλπ; Προφανώς όλα εντάσσονται στα συμφέροντα κάθε χώρας και της ευρωζώνης γενικότερα. Κανένας δεν χαρίζει και κανένας δεν θέλει να χάσει. Αλλά η προσπάθεια διάσωσης της χώρας μας ευνοεί πρωτίστως εμάς και κατ΄ επεκτασιν τους εταίρους μας.
Ψέμα Έκτο: Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα για να στηρίξει τις εξαγωγές της.
Είναι τουλάχιστον αστείο να πιστεύει κάποιος ότι μια αγορά 10εκ κατοίκων μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη μιας χώρας 80εκ. Στο γενικό σύνολο των εξαγωγών της Γερμανίας, η Ελλάδα κατέχει το 0,7%. Δηλ περίπου 6 δισ. το χρόνο όταν το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών είναι 34 δισ. Αντίστοιχα η Πορτογαλία εισάγει περίπου 8δις από την Γερμανία και δεν αναλώνεται σε τέτοιες ανόητες κατηγορίες, όπως και η Ιρλανδία που εξάγει, αντί να εισάγει, στη Γερμανία 11δις το χρόνο δεν σκέφτηκε κανείς να πει ότι η Γερμανία δεν πρέπει να δανείσει την Ιρλανδία; Άρα τα προβλήματα κάθε χώρας δεν έχουν να κάνουν με τις εξαγωγές της Γερμανίας στις χώρες αυτές, αλλού είναι τα προβλήματα.
Ψέμα Έβδομο: Η Γερμανία μας δανείζει για να αγοράζουμε εξοπλιστικά προγράμματα από αυτήν.
Μετέωρος ο ισχυρισμός και ανατρέψιμος μέσω των αριθμών. Η Ελλάδα δαπανά κάθε χρόνο περίπου 2δις ευρώ για εξοπλισμούς από τους οποίους μόνο το 20% αφορά την Γερμανία δηλ. 400εκ ευρώ το χρόνο. Το ερώτημα είναι, ασχέτως αν χρειάζονται η όχι, ότι δημιουργούνται φαντάσματα και πλασματικοί εχθροί όταν οι εκροές χρημάτων από την Γερμανία στην Ελλάδα είναι πολλαπλάσιες των εισροών; Θα καταγράψω ένα νούμερο από μελέτη της EUROBANK ότι τα χρήματα που έχουν δοθεί στην Ελλάδα μόνο μέσω επιδοτήσεων τα τελευταία 30 χρόνια είναι 203 δις, τα περισσότερα από τα οποία είναι από τις καταβολές των φορολογούμενων γερμανών πολιτών. Οι επιδοτήσεις δεν δόθηκαν στην Ελλάδα από συμπάθεια αλλά από μια διευρυμένη αντίληψη του συμφέροντος των χωρών αυτών στο πλαίσιο της ΕΕ. Το πώς αξιοποιήθηκαν οι πόροι αυτοί από την Ελλάδα είναι ζήτημα μιας άλλης συζήτησης.
Ψέμα Όγδοο: Το μνημόνιο κατέστρεψε τη χώρα.
Η χώρα ήταν κατεστραμμένη πριν το μνημόνιο. Το πρώτο μνημόνιο ήταν μια διακρατική συμφωνία με όρους δανεισμού. Σε γενικές γραμμές προσανατολιζόταν στη μείωση των δημοσίων δαπανών, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στην επιτάχυνση διαρθρωτικών αλλαγών τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. (μείωση δημοσίων υπαλλήλων, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, κλπ) Η κυβέρνηση που διαχειρίσθηκε το μνημόνιο δεν μείωσε δραστικά τις δημόσιες δαπάνες και τις σπατάλες του κράτους, δεν έκανε ούτε μια ιδιωτικοποίηση, δεν κατάφερε να πατάξει την φοροδιαφυγή, δεν έκλεισε άχρηστους δημόσιους οργανισμούς , δεν άνοιξε τα κλειστά επαγγέλματα, και αντ΄ αυτού μείωσε μισθούς και συντάξεις οριζόντια και έβαλε φόρους σε ότι κινείται ή δεν κινείται. Αποτέλεσμα αυτού η ύφεση να παγιωθεί και να χρειαστεί δεύτερο μνημόνιο πιο σκληρό. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι επί δυο χρόνια αυτοί που διαμαρτύρονταν να μην εφαρμοστεί το μνημόνιο, το κατάφεραν στο ακέραιο. Τώρα δηλώνουν μετ' επιτάσεως ότι η εφαρμογή του έφταιγε που καταρρέει η χώρα. Είναι σε σύγχυση ή την επιδίωκαν;
Ψέμα Ένατο: Τα λεφτά τα έφαγαν οι πολιτικοί μαζί με τα κρατικοδίαιτα λαμόγια.
Σωστό! Αλλά, από τα 100 ευρω που δαπανά το ελληνικό κράτος το 70% πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις, το 20% σε τοκοχρεολύσια και ένα 10% σε δραστηριότητες δημοσίων επενδύσεων. Σ΄αυτό το 10% κρύβεται η διαπλοκή και το πάρτι με τις μίζες ημετέρων. Αν όμως το αναλύσεις λογιστικά στο σύνολο των δαπανών η διαφθορά δεν ξεπερνά το 1,5% και σε καμιά περίπτωση δεν αντιστοιχεί στο δημόσιο χρέος των 360δις. Το πρόβλημα είναι ξεκάθαρο ότι δαπανούσαμε κάθε χρόνο 30δις παραπάνω από αυτό που παράγαμε. Κάθε ευρώ που έμπαινε στη χώρα έβγαινε με την αγορά εισαγόμενων προϊόντων. Αν μας χάριζε κάποιος ολόκληρο το χρέος σε λιγότερο από 10 χρόνια θα βρισκόμασταν στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.
Ψέμα Δέκατο Χρεωκοπία αντί μνημόνιο 2.
Το μνημόνιο 2 φέρνει ύφεση και εξασφαλίζει μόνο τους δανειστές μας. Ο.Κ. Η χρεωκοπία και αυτή εξ ορισμού θα φέρει ύφεση. Άρα τι διαλέγουμε; Με το μνημόνιο 2 η χώρα μπαίνει σε μακροχρόνια ύφεση μένοντας όμως στην Ευρώπη, στο ευρώ και με πληθωρισμό 2,5%. Αν όμως χρεοκοπήσει η χώρα βγαίνει από το ευρώ χωρίς ρευστότητα, με αλλαγή νομίσματος και με πληθωρισμό άνω του 20%. Και ρωτώ, σε ποια από τις δυο περιπτώσεις υπάρχουν προοπτικές ανάπτυξης; Το να κατηγορούμε κάτι δεν σημαίνει ότι η άλλη επιλογή είναι καλύτερη.
Ψέμα Ενδέκατο Να πάμε στην δραχμή και να αναπτυχθούμε μόνοι μας. Η προοπτική της δραχμής δεν μας κάνει ανεξάρτητους από τους πιστωτές μας αλλά αντίθετα μας εξαρτά για πολλά χρόνια και από την φτώχεια. Φαντάζει εφιαλτικό οι καταθέσεις όλων μας να μετατραπούν σε δραχμές που με την ιλιγγιώδη αύξηση του πληθωρισμού θα εκμηδενισθούν, το δημόσιο χρέος θα πολλαπλασιασθεί, τα στεγαστικά δάνεια θα είναι αδύνατον να αποπληρωθούν, η ακρίβεια και η ανεργία, και οι ελλείψεις σε βασικά προϊόντα επιβίωσης, θα πυροδοτήσουν τεράστια κοινωνικά προβλήματα (εγκληματικότητα, ρατσισμό, πορνεία, παραοικονομία κ.α). Για το λόγο αυτό η μόνη λύση είναι η ασπίδα του ευρω, να μας δώσει την δυνατότητα να έχουμε την απαιτούμενη οικονομική σύγκλιση με τις εύρωστες χώρες της ευρωζωνης.
Ψέμα Δωδέκατο: Το χρέος είναι επαχθές, και να μην το πληρώσουμε.
Επαχθές λέγεται το χρέος που δημιουργείται από απολυταρχικά καθεστώτα, όταν ο εκάστοτε δικτάτορας λαμβάνει δάνειο για δικό του πρόσοδο και δεν φθάνει ποτέ στον λαό. Στην περίπτωση μας όμως είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, τα δάνεια χορηγήθηκαν για επιδοματική πολιτική, διορισμούς, συντάξεις και κατασπαταλήθηκαν σε διάφορες ορατές δαπάνες του κράτους. Άρα η άποψη του δεν πληρώνω χαρακτηρίζεται από λαϊκίστικη έως δολίως παραπληροφόρηση των πολιτών."
"Ψέμα Πρώτο: Όπου έχει αναλάβει το ΔΝΤ βύθισε την οικονομία στην ύφεση.
Το ΔΝΤ από τις 20 χώρες που έχει χρηματοδοτήσει οι 13 αναπτύχθηκαν και οι 2 τώρα βρίσκονται στους G20(Τουρκία, Βραζιλία). Ο άλλες 7 απλά δεν εφάρμοσαν το σταθεροποιητικό πρόγραμμα (βλέπε Ελλάδα). Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι της Αγγλίας το 1979 που μπήκε στο ΔΝΤ και εφαρμόζοντας πολιτικές απελευθέρωσης της αγοράς, γνώρισε την μεγαλύτερη ανάπτυξη της ιστορίας της.
Ψέμα Δεύτερο: Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε από την Ρωσία.
Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ αυτό, αλλά πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Ρωσία είναι από τα μέλη του ΔΝΤ που έφερε αντίρρηση για το ύψος της βοήθειας προς την Ελλάδα σαν μη συμφέρουσα επένδυση. Η περίπτωση της Λευκορωσίας είναι χαρακτηριστική, ενώ βγήκε από τις αγκάλες του ΔΝΤ, στράφηκε σε δανεισμό στη Ρωσία, η οποία της δάνεισε λιγότερα με μεγαλύτερο επιτόκιο και με επαχθέστερους όρους όπως το ξεπούλημα όλων των υποδομών τους σ΄ αυτήν. Δείγμα των προθέσεων της είναι ότι αρνείται να πουλήσει πετρέλαιο επί πιστώσει στα ελληνικά Διυλιστήρια, δηλ. σε κερδοφόρες και φερέγγυες επιχειρήσεις. Και για να δείξουμε το ανεδαφικό του παραπάνω ισχυρισμού, η Ρωσία θα μπορούσε να αγοράσει ελληνικά ομόλογα από την ελεύθερη αγορά, απλά δεν το ΄κανε.
Ψέμα Τρίτο: Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε από την Κίνα.
Αυτό είναι το δεύτερο σκέλος της πλάνης ότι αρνηθήκαμε να αναλάβει το χρέος μας η Κίνα και οι προδότες πολιτικοί μας, μας έριξαν στην μέγγενη του ΔΝΤ. Η Κίνα όπως και η Ρωσία, όπως είπαμε θα μπορούσαν να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα από την ελεύθερη αγορά, χωρίς να υπάρχει διακρατική συμφωνία. Δεν το έκαναν γιατί απλά δεν ρισκάρουν τα λεφτά τους σε μια αναξιόπιστη οικονομία. Πρέπει να γνωρίζουν οι μυθοπλάστες της ελληνικής πραγματικότητας ότι η Κίνα έχει δικό της οίκο αξιολόγησης, ο οποίος υποβαθμίζει συνεχώς την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδος. Με λίγα λόγια, όχι δεν θέλει να μας δανείσει, αλλά συμβουλεύει και τους άλλους να μην το κάνουν. Είναι πράγματι αφελείς αυτοί που πιστεύουν, πως η Κίνα θα αναλάμβανε το χρέος μας για να περνούν οι Έλληνες καλά, όταν από τα αποθεματικά της δεν τροφοδοτεί ανάγκες του δικού της λαού.
Ψέμα Τέταρτο: Οι δανειστές μας είναι στυγνοί τοκογλύφοι.
Αυτοί που δανείζουν, μας δανείζουν για να κερδίσουν, αυτό είναι ξεκάθαρο. Το ύψος του επιτοκίου είναι ανάλογο του ρίσκου που παίρνουν. Ας δούμε λοιπόν τι αναλογία επιτοκίου - ρίσκου υπάρχει. Το επιτόκιο - ρίσκο που θα έβαζαν οι αγορές για να δανείσουν τη χώρα μας (spreads) κυμαίνονταν πάνω από 20%. Δηλ. απαγορευτικό. Το επιτόκιο δανεισμού που έλαβε η Ελλάδα από τον μηχανισμό στήριξης για το πρώτο μνημόνιο ήταν 4-5% και για το δεύτερο μνημόνιο 3,6%, όταν τα επιτόκια στην ελεύθερη αγορά έφταναν το 30%. Ποιος λοιπόν είναι ο στυγνός τοκογλύφος, όταν τα επιτόκια της Ιταλίας και της Ισπανίας κυμαίνονται στο 6-7%;
Ψέμα Πέμπτο: Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα με σκοπό να ελέγξει την οικονομία της και να αγοράσει τα πάντα έναντι πινακίου φακής.
Στον ισχυρισμό αυτόν θα αντιτάξω το ερώτημα, γιατί η Γερμανία δεν άφησε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει και να αγοράσει τα πάντα φτηνότερα και χωρίς ρίσκο; Γιατί τα δεκάδες δις που εκταμιεύονται από τους κρατικούς προϋπολογισμούς των εταίρων μας και δη της Γερμανίας δεν επενδύονται σε ασφαλέστερα σημεία του πλανήτη (Βαλκάνια, Μεσόγειο) και επενδύονται στην Ελλάδα; Στον μηχανισμό στήριξης συμμετέχουν όλες οι χώρες της ευρωζώνης. Γιατί αυτή η πολεμική μόνο για τους Γερμανούς και όχι για τους Ολλανδούς, Φιλανδούς, Κύπριους κλπ; Προφανώς όλα εντάσσονται στα συμφέροντα κάθε χώρας και της ευρωζώνης γενικότερα. Κανένας δεν χαρίζει και κανένας δεν θέλει να χάσει. Αλλά η προσπάθεια διάσωσης της χώρας μας ευνοεί πρωτίστως εμάς και κατ΄ επεκτασιν τους εταίρους μας.
Ψέμα Έκτο: Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα για να στηρίξει τις εξαγωγές της.
Είναι τουλάχιστον αστείο να πιστεύει κάποιος ότι μια αγορά 10εκ κατοίκων μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη μιας χώρας 80εκ. Στο γενικό σύνολο των εξαγωγών της Γερμανίας, η Ελλάδα κατέχει το 0,7%. Δηλ περίπου 6 δισ. το χρόνο όταν το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών είναι 34 δισ. Αντίστοιχα η Πορτογαλία εισάγει περίπου 8δις από την Γερμανία και δεν αναλώνεται σε τέτοιες ανόητες κατηγορίες, όπως και η Ιρλανδία που εξάγει, αντί να εισάγει, στη Γερμανία 11δις το χρόνο δεν σκέφτηκε κανείς να πει ότι η Γερμανία δεν πρέπει να δανείσει την Ιρλανδία; Άρα τα προβλήματα κάθε χώρας δεν έχουν να κάνουν με τις εξαγωγές της Γερμανίας στις χώρες αυτές, αλλού είναι τα προβλήματα.
Ψέμα Έβδομο: Η Γερμανία μας δανείζει για να αγοράζουμε εξοπλιστικά προγράμματα από αυτήν.
Μετέωρος ο ισχυρισμός και ανατρέψιμος μέσω των αριθμών. Η Ελλάδα δαπανά κάθε χρόνο περίπου 2δις ευρώ για εξοπλισμούς από τους οποίους μόνο το 20% αφορά την Γερμανία δηλ. 400εκ ευρώ το χρόνο. Το ερώτημα είναι, ασχέτως αν χρειάζονται η όχι, ότι δημιουργούνται φαντάσματα και πλασματικοί εχθροί όταν οι εκροές χρημάτων από την Γερμανία στην Ελλάδα είναι πολλαπλάσιες των εισροών; Θα καταγράψω ένα νούμερο από μελέτη της EUROBANK ότι τα χρήματα που έχουν δοθεί στην Ελλάδα μόνο μέσω επιδοτήσεων τα τελευταία 30 χρόνια είναι 203 δις, τα περισσότερα από τα οποία είναι από τις καταβολές των φορολογούμενων γερμανών πολιτών. Οι επιδοτήσεις δεν δόθηκαν στην Ελλάδα από συμπάθεια αλλά από μια διευρυμένη αντίληψη του συμφέροντος των χωρών αυτών στο πλαίσιο της ΕΕ. Το πώς αξιοποιήθηκαν οι πόροι αυτοί από την Ελλάδα είναι ζήτημα μιας άλλης συζήτησης.
Ψέμα Όγδοο: Το μνημόνιο κατέστρεψε τη χώρα.
Η χώρα ήταν κατεστραμμένη πριν το μνημόνιο. Το πρώτο μνημόνιο ήταν μια διακρατική συμφωνία με όρους δανεισμού. Σε γενικές γραμμές προσανατολιζόταν στη μείωση των δημοσίων δαπανών, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στην επιτάχυνση διαρθρωτικών αλλαγών τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. (μείωση δημοσίων υπαλλήλων, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, κλπ) Η κυβέρνηση που διαχειρίσθηκε το μνημόνιο δεν μείωσε δραστικά τις δημόσιες δαπάνες και τις σπατάλες του κράτους, δεν έκανε ούτε μια ιδιωτικοποίηση, δεν κατάφερε να πατάξει την φοροδιαφυγή, δεν έκλεισε άχρηστους δημόσιους οργανισμούς , δεν άνοιξε τα κλειστά επαγγέλματα, και αντ΄ αυτού μείωσε μισθούς και συντάξεις οριζόντια και έβαλε φόρους σε ότι κινείται ή δεν κινείται. Αποτέλεσμα αυτού η ύφεση να παγιωθεί και να χρειαστεί δεύτερο μνημόνιο πιο σκληρό. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι επί δυο χρόνια αυτοί που διαμαρτύρονταν να μην εφαρμοστεί το μνημόνιο, το κατάφεραν στο ακέραιο. Τώρα δηλώνουν μετ' επιτάσεως ότι η εφαρμογή του έφταιγε που καταρρέει η χώρα. Είναι σε σύγχυση ή την επιδίωκαν;
Ψέμα Ένατο: Τα λεφτά τα έφαγαν οι πολιτικοί μαζί με τα κρατικοδίαιτα λαμόγια.
Σωστό! Αλλά, από τα 100 ευρω που δαπανά το ελληνικό κράτος το 70% πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις, το 20% σε τοκοχρεολύσια και ένα 10% σε δραστηριότητες δημοσίων επενδύσεων. Σ΄αυτό το 10% κρύβεται η διαπλοκή και το πάρτι με τις μίζες ημετέρων. Αν όμως το αναλύσεις λογιστικά στο σύνολο των δαπανών η διαφθορά δεν ξεπερνά το 1,5% και σε καμιά περίπτωση δεν αντιστοιχεί στο δημόσιο χρέος των 360δις. Το πρόβλημα είναι ξεκάθαρο ότι δαπανούσαμε κάθε χρόνο 30δις παραπάνω από αυτό που παράγαμε. Κάθε ευρώ που έμπαινε στη χώρα έβγαινε με την αγορά εισαγόμενων προϊόντων. Αν μας χάριζε κάποιος ολόκληρο το χρέος σε λιγότερο από 10 χρόνια θα βρισκόμασταν στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.
Ψέμα Δέκατο Χρεωκοπία αντί μνημόνιο 2.
Το μνημόνιο 2 φέρνει ύφεση και εξασφαλίζει μόνο τους δανειστές μας. Ο.Κ. Η χρεωκοπία και αυτή εξ ορισμού θα φέρει ύφεση. Άρα τι διαλέγουμε; Με το μνημόνιο 2 η χώρα μπαίνει σε μακροχρόνια ύφεση μένοντας όμως στην Ευρώπη, στο ευρώ και με πληθωρισμό 2,5%. Αν όμως χρεοκοπήσει η χώρα βγαίνει από το ευρώ χωρίς ρευστότητα, με αλλαγή νομίσματος και με πληθωρισμό άνω του 20%. Και ρωτώ, σε ποια από τις δυο περιπτώσεις υπάρχουν προοπτικές ανάπτυξης; Το να κατηγορούμε κάτι δεν σημαίνει ότι η άλλη επιλογή είναι καλύτερη.
Ψέμα Ενδέκατο Να πάμε στην δραχμή και να αναπτυχθούμε μόνοι μας. Η προοπτική της δραχμής δεν μας κάνει ανεξάρτητους από τους πιστωτές μας αλλά αντίθετα μας εξαρτά για πολλά χρόνια και από την φτώχεια. Φαντάζει εφιαλτικό οι καταθέσεις όλων μας να μετατραπούν σε δραχμές που με την ιλιγγιώδη αύξηση του πληθωρισμού θα εκμηδενισθούν, το δημόσιο χρέος θα πολλαπλασιασθεί, τα στεγαστικά δάνεια θα είναι αδύνατον να αποπληρωθούν, η ακρίβεια και η ανεργία, και οι ελλείψεις σε βασικά προϊόντα επιβίωσης, θα πυροδοτήσουν τεράστια κοινωνικά προβλήματα (εγκληματικότητα, ρατσισμό, πορνεία, παραοικονομία κ.α). Για το λόγο αυτό η μόνη λύση είναι η ασπίδα του ευρω, να μας δώσει την δυνατότητα να έχουμε την απαιτούμενη οικονομική σύγκλιση με τις εύρωστες χώρες της ευρωζωνης.
Ψέμα Δωδέκατο: Το χρέος είναι επαχθές, και να μην το πληρώσουμε.
Επαχθές λέγεται το χρέος που δημιουργείται από απολυταρχικά καθεστώτα, όταν ο εκάστοτε δικτάτορας λαμβάνει δάνειο για δικό του πρόσοδο και δεν φθάνει ποτέ στον λαό. Στην περίπτωση μας όμως είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, τα δάνεια χορηγήθηκαν για επιδοματική πολιτική, διορισμούς, συντάξεις και κατασπαταλήθηκαν σε διάφορες ορατές δαπάνες του κράτους. Άρα η άποψη του δεν πληρώνω χαρακτηρίζεται από λαϊκίστικη έως δολίως παραπληροφόρηση των πολιτών."
7.5.12
Προς μια νέα κεντροδεξιά
Τα αποτελέσματα των χθεσινών (6/5) εκλογών ήταν αναμφίβολα το τέλος της πορείας των κομμάτων της μεταπολίτευεσης.
Μιας πορείας που ξεκίνησε με στοιχεία εθνοαπελευθερωτισμού και κατέληξε στην υποδούλωση του τόπου στα συντεχνιακά συμφέροντα, στην οικογενειοκρατία και στη διάσπαση του κοινωνικού ιστού μέσω της ανεργίας και της επικείμενης μάχης γενεών.
Υπήρξαν πολλές στάσεις σημαντικές σ'αυτή τη φθίνουσα πορεία. Δε θα αναφερθούμε στα γεγονότα των δεκαετιών '80 κι '90, που είναι λίγο πολύ γνωστά αλλά και μακρινά ταυτόχρονα.
Θα σταθούμε στη φάση της εισδοχής της Ελλάδας στο €, μιας εισδοχής που βασίστηκε στο μαγείρεμα των οικονομικών στοιχείων με τη συνδρομή της Goldman Sachs ("οικονομία τραβεστί") και στην απαράδεκτη-εξωπραγματική ισοτιμία €-δραχμής.
Θα σταθούμε στην πολιτική αλλαγή του '04, που ο ελληνικός λαός αηδιασμένος από τις λογικές του πελατειακού κράτους, της μίζας και της αναξιοκρατίας και σ'ένα εξευρωπαϊσμένο-οικουμενικό πλαίσιο που διαμόρφωσε η διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα (που κι αυτοί αποδείχτηκαν μιας πρώτης τάξεως οικονομικό σκάνδαλο) εξέλεξε τη ΝΔ με σκοπό την επανίδρυση του κράτους. Αντ'αυτής, είχαμε τη συνέχιση της λογικής των διορισμών, των ρουσφετιών σε συντεχνίες κτλ.
Θα σταθούμε στο '09, όπου ο λαός απηυδισμένος επέλεξε τον κο "λεφτά υπάρχουν", εναποθέτοντας επί ματαίω όπως αποδείχτηκε τις τελευταίες ελπίδες του στον κο Παπανδρέου, με τα γνωστά εν συνεχεία αποτελέσματα.
Όλα τα παραπάνω είχαν κι έχουν μια κοινή συνισταμένη: αυτή της αδυναμίας σύγκρουσης των κομμάτων της μεταπολίτευσης με τις πελατειακές λογικές, τις συντεχνίες, τη λογική του νεποτισμού, την αλαζονεία. Την αδυναμία με λίγα λόγια σύγκρουσης με τον εαυτό τους.
Στο πλαίσιο αυτό οι φιλελεύθερες δυνάμεις του τόπου προσπαθούσαν επί ματαίω να εμβολιάσουν και να ακυρώσουν το λαϊκισμό, να ανακόψουν τη φθίνουσα πορεία του τόπου με τις προτάσεις της κοινής λογικής, αυτές που υπηρετούν την ελευθερία ανάπτυξης της προσωπικότητας, τον ανθρωπισμό.
Την ίδια στιγμή όμως, οι όποιοι σχηματισμοί εμφανίζονταν κι εμφανίζονται να εκφράζουν το φιλελευθερισμό αδυνατούσαν κι αδυνατούν να πείσουν την κοινωνία, καθότι ήταν χτισμένες με υλικά που δεν πείθουν, με πρόσωπα δηλαδή που είτε έχουν υπηρετήσει το πελατειακό κράτος είτε επιδιώκουν να το επαναφλέξουν.
Είναι σαφές λοιπόν ότι ο χώρος του πατριωτικού φιλελευθερισμού πρέπει να επανασυγκροτηθεί και να επανενωθεί.
Να αναδιατυπωθούν οι αρχές και οι αξίες της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, της οικουμενικότητας του ελληνισμού, της ενίσχυσης της τοπικής-εθνικής οικονομίας.
Να ξεκινήσει η επανεκκίνηση της οικονομίας μακριά από τη λογική των επιδοτήσεων, μακριά από τη λογική των κουμπάρων.
Να επικρατήσει επιτέλους η κοινή λογική στη διαχείριση των κοινών, με καταμερισμό, λογοδοσία, αξιολόγηση.
Να κάνουμε τις εδώ και 30 χρόνια σχολάζουσες αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, χωρίς να χρειάζεται να μας τις επιβάλλουν έξωθεν με μνημόνια κι εκβιασμούς.
Να απαντήσουμε σ'όσους προσβάλλουν την Ελλάδα αναδεικνύοντας την οικουμενικότητα του ελληνισμού.
Είναι σαφές ότι για να γίνουν όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν αλλαγή νοοτροπίας, αλλαγή των όρων του παιχνιδιού.
Απαιτείται άνοιγμα στην κοινωνία και κατανόηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει από ανθρώπους με ευήκοα ώτα.
Μακριά από αλαζονείες, μακριά από μεσσιανισμούς.
Με συλλογικότητα και με εμπιστοσύνη.
Είστε έτοιμοι λοιπόν για το άλμα πιο πάνω από τη φθορά;
Περιμένω τις απόψεις σας
Μιας πορείας που ξεκίνησε με στοιχεία εθνοαπελευθερωτισμού και κατέληξε στην υποδούλωση του τόπου στα συντεχνιακά συμφέροντα, στην οικογενειοκρατία και στη διάσπαση του κοινωνικού ιστού μέσω της ανεργίας και της επικείμενης μάχης γενεών.
Υπήρξαν πολλές στάσεις σημαντικές σ'αυτή τη φθίνουσα πορεία. Δε θα αναφερθούμε στα γεγονότα των δεκαετιών '80 κι '90, που είναι λίγο πολύ γνωστά αλλά και μακρινά ταυτόχρονα.
Θα σταθούμε στη φάση της εισδοχής της Ελλάδας στο €, μιας εισδοχής που βασίστηκε στο μαγείρεμα των οικονομικών στοιχείων με τη συνδρομή της Goldman Sachs ("οικονομία τραβεστί") και στην απαράδεκτη-εξωπραγματική ισοτιμία €-δραχμής.
Θα σταθούμε στην πολιτική αλλαγή του '04, που ο ελληνικός λαός αηδιασμένος από τις λογικές του πελατειακού κράτους, της μίζας και της αναξιοκρατίας και σ'ένα εξευρωπαϊσμένο-οικουμενικό πλαίσιο που διαμόρφωσε η διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα (που κι αυτοί αποδείχτηκαν μιας πρώτης τάξεως οικονομικό σκάνδαλο) εξέλεξε τη ΝΔ με σκοπό την επανίδρυση του κράτους. Αντ'αυτής, είχαμε τη συνέχιση της λογικής των διορισμών, των ρουσφετιών σε συντεχνίες κτλ.
Θα σταθούμε στο '09, όπου ο λαός απηυδισμένος επέλεξε τον κο "λεφτά υπάρχουν", εναποθέτοντας επί ματαίω όπως αποδείχτηκε τις τελευταίες ελπίδες του στον κο Παπανδρέου, με τα γνωστά εν συνεχεία αποτελέσματα.
Όλα τα παραπάνω είχαν κι έχουν μια κοινή συνισταμένη: αυτή της αδυναμίας σύγκρουσης των κομμάτων της μεταπολίτευσης με τις πελατειακές λογικές, τις συντεχνίες, τη λογική του νεποτισμού, την αλαζονεία. Την αδυναμία με λίγα λόγια σύγκρουσης με τον εαυτό τους.
Στο πλαίσιο αυτό οι φιλελεύθερες δυνάμεις του τόπου προσπαθούσαν επί ματαίω να εμβολιάσουν και να ακυρώσουν το λαϊκισμό, να ανακόψουν τη φθίνουσα πορεία του τόπου με τις προτάσεις της κοινής λογικής, αυτές που υπηρετούν την ελευθερία ανάπτυξης της προσωπικότητας, τον ανθρωπισμό.
Την ίδια στιγμή όμως, οι όποιοι σχηματισμοί εμφανίζονταν κι εμφανίζονται να εκφράζουν το φιλελευθερισμό αδυνατούσαν κι αδυνατούν να πείσουν την κοινωνία, καθότι ήταν χτισμένες με υλικά που δεν πείθουν, με πρόσωπα δηλαδή που είτε έχουν υπηρετήσει το πελατειακό κράτος είτε επιδιώκουν να το επαναφλέξουν.
Είναι σαφές λοιπόν ότι ο χώρος του πατριωτικού φιλελευθερισμού πρέπει να επανασυγκροτηθεί και να επανενωθεί.
Να αναδιατυπωθούν οι αρχές και οι αξίες της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, της οικουμενικότητας του ελληνισμού, της ενίσχυσης της τοπικής-εθνικής οικονομίας.
Να ξεκινήσει η επανεκκίνηση της οικονομίας μακριά από τη λογική των επιδοτήσεων, μακριά από τη λογική των κουμπάρων.
Να επικρατήσει επιτέλους η κοινή λογική στη διαχείριση των κοινών, με καταμερισμό, λογοδοσία, αξιολόγηση.
Να κάνουμε τις εδώ και 30 χρόνια σχολάζουσες αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, χωρίς να χρειάζεται να μας τις επιβάλλουν έξωθεν με μνημόνια κι εκβιασμούς.
Να απαντήσουμε σ'όσους προσβάλλουν την Ελλάδα αναδεικνύοντας την οικουμενικότητα του ελληνισμού.
Είναι σαφές ότι για να γίνουν όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν αλλαγή νοοτροπίας, αλλαγή των όρων του παιχνιδιού.
Απαιτείται άνοιγμα στην κοινωνία και κατανόηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει από ανθρώπους με ευήκοα ώτα.
Μακριά από αλαζονείες, μακριά από μεσσιανισμούς.
Με συλλογικότητα και με εμπιστοσύνη.
Είστε έτοιμοι λοιπόν για το άλμα πιο πάνω από τη φθορά;
Περιμένω τις απόψεις σας
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
