Μη συμμετοχή στις εκλογές αιρετών

Η οικονομική κρίση που έχει ενσκήψει στον τόπο μας είναι αποτέλεσμα ή/ και δημιουργεί κρίση νοοτροπίας και αξιών και στην ελληνική κοινωνία.
Το συνδικαλιστικό κίνημα τη βιώνει έντονα και σε τέτοιο σημείο που πλέον κλονίζει την προσωπική αξιοπιστία και αξιοπρέπεια πολλών εξ ημών.
Έχοντας συνεπώς υπ΄όψιν όλα τα παραπάνω και θεωρώντας ότι όλο το περιρρέον κλίμα είναι εξαιρετικά δυσμενές και δυσβάσταχτο, καθότι εν πολλοίς όλοι όσοι δημιούργησαν με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους την κρίση που βιώνει η γενιά μας συνεχίζουν να αυτοαναγορεύονται ως οι σωτήρες μας, ενώ την ίδια στιγμή εμείς καλούμαστε να απολογούμαστε για τα σφάλματα αυτών και ομοίων τους, γνωστοποιώ σε όλους εσάς, τους φίλους και τους συνοδοιπόρους μου στη ΔΑΚΕ πρωτίστως αλλά και σε όλους τους συναδέλφους από άλλους χώρους ή ανένταχτους που διαχρονικά με στήριζαν και με στηρίζουν και που με ανέδειξαν με ΚΑΘΑΡΕΣ ΨΗΦΟΥΣ 7ο στην πανελλαδική κατάταξη (ΚΥΣΠΕ) και πρώτο σε ηλικία κάτω των 35 συνδικαλιστή, ότι ΔΕ θα συμμετάσχω στις προσεχείς εκλογές αιρετών.
Θέλοντας όμως να δώσω χρόνο στους παλαιότερους να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να αναπροσαρμόσουν τη στάση και τη συμπεριφορά τους και ταυτόχρονα να μη χαθεί η ελπίδα σε όλους εμάς που αναζητούμε το νέο δρόμο για τον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό, που θα διαμορφώσει θέσεις και προτάσεις για την ανάταξη της εθνικής εκπαίδευσης και της αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών, θα συνεχίσω να δίνω τη μάχη μέσα στα όργανα της Παράταξης, ώστε και αυτή με τη σειρά της να φέρει την ανατροπή στη δομή και τη λειτουργία της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας.
Να μετατραπεί δηλαδή επιτέλους η ΔΟΕ σε επιστημονικό σωματείο αντάξιο του λειτουργήματος των εκπαιδευτικών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ραντεβού λοιπόν το Μάρτιο του 2013 στο προσεχές συνέδριο της ΔΑΚΕ ΠΕ.

Καλή επιτυχία στους συναδέλφους που πλαισιώνουν τα ψηφοδέλτια της Παράταξης.
Καλούς κι ενωτικούς αγώνες σε όλους κι όλες συναδέλφους και συναδέλφισσες.

Καιρός να ξαναγνωριστούμε

Πορεία προς τον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό

Η πανθομολογούμενη κρίση, που σαφώς δεν έχει μόνο οικονομικά χαρακτηριστικά αλλά και νοοτροπίας και κυρίως αξιών έχει ενσκήψει εδώ και αρκετό καιρό και στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Δόθηκαν αγώνες, έγιναν προτάσεις, κερδήθηκαν μάχες, αλλά όλα αυτά την εποχή των «παχέων αγελάδων».
Μ’άλλα λόγια δεν κερδήθηκε ποτέ ο πόλεμος.

Επικράτησαν κατά συνέπεια οι γνωστές συνήθειες: Λογικές και πρακτικές πελατειακού χαρακτήρα, άλωση νοοτροπιών και υποτίμηση αρχών και αξιών, κακοδιοίκηση, επιλεκτική άγνοια διαδικασιών και νόμων, επιστημονική ανεπάρκεια και υποβάθμιση της κοινής λογικής.

Όλα τα παραπάνω και αρκετά ακόμα είναι μερικά από τα αρνητικά σημεία της συνδικαλιστικής καθημερινότητας, την οποία ζουν και βιώνουν όλοι οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι συνεπώς ωθούνται καθημερινά στην απομάκρυνσή τους από τις συλλογικές διαδικασίες.

Αυτό άλλωστε καταδεικνύει και η ραγδαία μείωση καταβολής συνδρομών σε τοπικούς συλλόγους και στη Διδασκαλική Ομοσπονδία, ενώ αρκετοί συνάδελφοι την καταβάλλουν μεν, με «βαριά καρδιά» δε.

Πέρσι τέτοια εποχή καταθέσαμε πρόταση για τη μετατροπή-μετεξέλιξη της Ομοσπονδίας σε επιστημονικό σωματείο («Επανεκκίνηση στο συνδικαλισμό»: http://dake-lagomitzis.blogspot.gr/2011/09/blog-post_9101.html) και ομολογουμένως συγκέντρωσε αρκετή απήχηση στη βάση, αρκετές γενικές συνελεύσεις το δέχτηκαν και το δέχονται με ενθουσιασμό. Ομολογουμένως οι κεντρικοί συνδικαλιστικοί μας εκπρόσωποι δεν το έχουν υιοθετήσει σαν ιδέα, άλλωστε οι περισσότεροι εξ αυτών βρίσκονται μακριά από την εκπαιδευτική πραγματικότητα και κάποιοι άλλοι είναι λίγα βήματα πριν τη συνταξιοδότηση, συνεπώς απλά δεν ασχολούνται.

Εμείς όμως επιμένουμε στο ίδιο πλαίσιο θεωρώντας ότι είναι η μοναδική ορατή λύση ώστε ο εκπαιδευτικός, μέσα σε αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία, να ξαναβρεί τα συλλογικά και ατομικά πατήματά του, να ξαναβρεί την αξιοπρέπειά του, που τόσοι πολλοί, έξωθεν αλλά και έσωθεν την έχουν καταρρακώσει.

Θεωρούμε δε ότι η όλη διαδικασία πρέπει να διανθιστεί και με τα εξής στοιχεία:
Να διαμορφώσουν οι συνδικαλιστικές παρατάξεις και κατά συνέπεια η Ομοσπονδία συγκεκριμένες ή/και επικαιροποιημένες προτάσεις για τα εκπαιδευτικά δρώμενα, με αναφορά ακόμα και στα πιο «μικρά», τα οποία όμως είναι σημαντικά.
Να χαραχθούν οι νέοι άξονες της εκπαιδευτικής πολιτικής, με πατριωτικές αναφορές και με μαθησιακή στοχοθεσία 15ετίας.
Να ξαναβρούμε τον εαυτό μας, να ξαναγνωριστούμε με την κοινωνία και τα παιδιά μας.

Χωρίς να αναμένουμε τίποτε από τα κόμματα.
Χωρίς να περιμένουμε τίποτε από τους καρεκλοκένταυρους του συνδικαλισμού.

Μόνοι μας και μαζί.

Για να αποκτήσουμε επιτέλους την εκπροσώπηση που μας αξίζει.
Για να δώσουμε λύση στα προβλήματα που υπάρχουν και μας κληροδότησαν.
Για να σπάσουμε τα δεσμά με το παρελθόν που μας ταλαιπωρεί.

Για να χτίσουμε μαζί τη νέα εθνική παιδεία για όλα τα παιδιά της Πατρίδας μας.

Νίκος Λαγομιτζής

υπ. αιρετός ΚΥΣΠΕ/ΔΑΚΕ ΠΕ

Για ποια αύξηση ωραρίου μιλάμε; Μείωση τώρα!

Επανέρχεται το τελευταίο χρονικό διάστημα η συζήτηση για την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών.

Ένα «εύπεπτο» στην ευρύτερη κοινωνία μέτρο, στη συνέχεια της στοχοποίησης των εκπαιδευτικών που είχε ξεκινήσει από την κα Διαμαντοπούλου και εντασσόμενο στη δήθεν αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων και τα συναφή.

Ταυτόχρονα προκαλεί τη μήνι των εκπαιδευτικών, που βλέποντας τους μισθούς τους να έχουν μειωθεί μεσοσταθμικά κατά 35%, την ίδια στιγμή καλούνται να δουλέψουν παραπάνω.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Το υπουργείο έχει κάνει έρευνα σχετική με τις αναγκαίες ώρες διδασκαλίας και κατά πόσον αυτές καλύπτονται από το υπάρχον προσωπικό ή ενδεχομένως να πλεονάζουν κιόλας;

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι σε αρκετές ειδικότητες, ειδικά στις περιοχές της βόρειας Ελλάδας και  ειδικότερα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, υπάρχει περίσσευμα ωρών διδασκαλίας σε αρκετούς συναδέλφους, λόγω διάφορων διαχρονικών στρεβλώσεων που δεν είναι της παρούσης.

Είναι επίσης γνωστό ότι αρκετοί από το εκπαιδευτικό προσωπικό έχει τυπικά προσόντα τέτοια, που μπορεί να διδάξει και στις δύο βαθμίδες, έχοντας πάντα υπ’όψιν φυσικά την ανάγκη διασφάλισης του χαρακτήρα της κάθε βαθμίδας.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτά εκτιμώ ότι το Υπουργείο πρέπει να προβεί άμεσα σε μία σοβαρή και εμπεριστατωμένη χαρτογράφηση των ωρών διδασκαλίας σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας και του διαθέσιμου προσωπικού αξιοποιώντας όλα τα προσόντα του.

Και πιστεύω ακράδαντα ότι η μελέτη αυτή θα βγάλει πορίσματα τέτοια, που θα επιτάσσουν όχι την αύξηση του ωραρίου αλλά τη ΜΕΙΩΣΗ του, αρκεί να είναι ίδιο για όλους.

Γεγονός που άλλωστε θα επιφέρει και μια σχετική ειρήνη στις σχολικές μονάδες, καθότι θα λειτουργήσει αντιλογιστικά στη ραγδαία και εξουθενωτική μείωση των μισθών των εκπαιδευτικών.

Ας αποφασίσουν επιτέλους οι «αρμόδιοι» να δουν τα ζητήματα που άπτονται της εκπαίδευσης στην πραγματική τους διάσταση, μακριά από αγκυλώσεις και παραπληροφόρηση. Να δώσουν λύσεις τέτοιες που δε δημιουργούν κόστος μεν, δίνουν την αίσθηση της κοινωνικής-επαγγελματικής δικαιοσύνης δε.

Να επικρατήσει επιτέλους στη διοίκηση η κοινή λογική.

Καλή σχολική χρονιά με υγεία σε όλους, εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς