Όταν σε όλους είναι γνωστό ότι οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες με τους εκλεκτούς τους - διορισμένους- διοικητές, οι οποίοι μέχρι και σήμερα βρίσκονται στο απυρόβλητο- είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τις ελλειμματικές ΔΕΚΟ:
· Και για την κακοδιαχείρισή τους, που τις κατάντησαν ζημιογόνες
· Και για την τακτική τους να καθορίζουν μόνοι τους-με το έτσι θέλω- τις αυξήσεις των ήδη παχυλών αμοιβών τους
· Και για τη διαμόρφωση επιπλέον θέσεων γενικών διευθυντών και στρατιών καλοπληρωμένων συμβούλων του περιβάλλοντός τους
· Και για τα πολυτελή αυτοκίνητα και τις φουσκωμένες πιστωτικές κάρτες τους που ξεχρεώνονται από τους μισθούς των εργαζομένων.
Κάποιοι, δυστυχώς, προβαίνουν σε επικίνδυνους πολιτικούς ακροβατισμούς, ξεσπώντας και πάλι με μονομερείς παρεμβάσεις αποκλειστικά σε βάρος των εργαζομένων και νεοπροσλαμβανομένων, μεταφέροντας σε αυτούς τις δικές τους ευθύνες, επιβάλλοντάς τους να ζουν με μισθούς πείνας και με αυξήσεις - «ψίχουλα» στα όρια του πληθωρισμού, αφού με τη νομοθετική ρύθμιση:
· Τους στερούν και αυτό ακόμα το ιερό δικαίωμα της διαπραγμάτευσης-μέσω της κατάργησης του θεσμού των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων.
· Τους απαγορεύουν να έχουν διεκδικήσεις έστω ακόμα και μέσω της διαιτησίας-μετά το «φίμωμα» του Οργανισμού Μεσολάβησης Διαιτησίας (μοναδικού θεσμού ομόφωνα εγκριθέντος από την Ελλην. Βουλή).
Όπου τελικά:
Ø αντί να επιβάλουν διατίμηση στα είδη πρώτης ανάγκης, στα ανεξέλεγκτα επιτόκια, στις υπέρογκες αυξήσεις κερδών τραπεζιτών, ολιγοπωλίων και ορισμένων επιχειρηματιών,
Ø τελικά επιβάλουν διατίμηση στους μισθούς, σε μια περίοδο ακρίβειας και φτώχιας που όλοι περιμένουν πρόσθετα μέτρα από την πολιτεία για στήριξη των ελληνικών νοικοκυριών ...
Η ιδιαίτερη προστασία που επιχειρείται να προσφέρει το κράτος στις επιχειρήσεις ιδιοκτησίες του, & στις επιλεγμένα διορισμένες από αυτό διοικήσεις τους, αποτελεί πέρα από παρέμβαση στον ανταγωνισμό & στην ελεύθερη οικονομία, & όνειδος για την ίδια τη Δημοκρατία, όταν μάλιστα επιχειρείται να περάσει εν μέσω θέρους.
Καλούμε τους αρμόδιους Κυβερνητικούς παράγοντες να πάρουν αμέσως πίσω αυτήν την αντεργατική ρύθμιση και να ξεκινήσει ένας ουσιαστικός διάλογος με τους κοινωνικούς εταίρους, για να διαμορφωθεί ένα πλάνο το οποίο θα αντιμετωπίσει σε βάθος και συνολικά τα προβλήματα των ΔΕΚΟ, με την αναγκαία εξυγίανση, εκσυγχρονισμό αναδιοργάνωση και λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια για την επιβίωσή τους στο σημερινό σκληρό ανταγωνιστικό περιβάλλον.
Διαφορετικά ο κόσμος της εργασίας θα πρέπει να κινηθεί τόσο αγωνιστικά όσο και δικαστικά. Δεν θα πρέπει να δεχθούμε να πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κακοδιαχείριση από τις όποιες διορισμένες Διοικήσεις, τα σκάνδαλα και τις μίζες που βούλιαξαν τις δημόσιες αυτές επιχειρήσεις.