28.2.09

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης προβλέπει διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΝΕΑ

Για τους συντρόφους σας της ηγεσίας θέλετε να μιλήσουμε;Τον κ.Αλαβάνο και τον κ.Τσίπρα.

Τι να πω; Και οι ίδιοι είναι πολύ μπλεγμένοι. Δείτε τώρα τι τραβάνε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το λένε, αλλά έχουν προβλήματα κάθε φορά πώς θα πείσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως τι να τους πω. Ας προσέχατε; Επιμένετε ότι ήταν λάθος η δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν έχω τίποτα με κανέναν στον ΣΥΡΙΖΑ και υπάρχουν και πολλοί που είναι και συμπαθέστατοι. Πολιτικά όμως και πολιτιστικά, τι το κοινό έχουμε; Οι περισσότεροι είναι......... αντιευρωπαίοι, πολλοί απ΄ αυτούς είναι εθνικιστές και κρατιστές. Όχι όλοι αλλά πολλοί. Αν ήταν στο χέρι σας σήμερα θα διαλύατε τον ΣΥΡΙΖΑ;
Νομίζω ότι κινδυνεύει να οδηγηθεί μόνος του σε διάλυση και όχι επειδή το θέλω εγώ. Αλλά πάντα υπάρχει η ελπίδα ότι οι διάφορες ομάδες θα μετεξελιχθούν σε κάτι πιο σύγχρονο. Κι εγώ δε θέλω να σβήνω την ελπίδα κανενός.

Σας προβληματίζει αυτό το πάνω-κάτω στις επιδόσεις του Συνασπισμού;

Βέβαια και επιμένω ότι θέλουμε οπωσδήποτε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Πού στο διάολο πάει αυτή η κοινωνία σήμερα και τι πρέπει να αλλάξουμε. Αυτό το πρόγραμμα δεν το έχουμε.

Δεν αρκούν οι γενικές θέσεις του κόμματός σας;
Η πραγματική ζωή δεν θέλει θεωρίες, θέλει απαντήσεις. Μπορείτε να μου πείτε το πρώτο πράγμα που θα προωθούσατε σε μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- Συνασπισμού;
Η εισαγωγή νέων φόρων και κατάργηση άλλων. Γιατί οι φόροι είναι εκείνοι που δίνουν την πολιτική σου αντίληψη. Δηλαδή να βάλουμε πράσινους φόρους και βέβαια φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Ό,τι και να λέμε στην οικολογία το γυρνάτε.
Μα δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να έχει χαμηλότερες επιδόσεις από τη Γερμανία, στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, στη βιολογική γεωργία.

Το ίδιο είπε και ο Ομπάμα. «Να οργανώσουμε αλλιώς τις ανάγκες της κοινωνίας».

Αυτά που λέει ο Ομπάμα έχουν ενδιαφέρον, ιδίως τα οικολογικά του. Δεν ξέρω αν ακούγεται banalite, αλλά εγώ θεωρώ ότι είναι πραγματικά ιστορικό, που βγήκε ένας Αφροαμερικάνος πρόεδρος. Κάποιοι λένε «δεν είναι τίποτα».

Κάτσε βρε μεγάλε. Είναι εξίσου σημαντικό με την εκλογή στη Βολιβία του Έβο Μοράλες. Του Ινδιάνου που έφαγε 600 χρόνια σφαγές και τώρα βγήκε πρόεδρος.

Πολιτικά σχέδια έχετε πια;

Ε, σιγά σιγά θα αρχίσω κι εγώ να περνάω στην εφεδρεία. Θα είμαι βέβαια πάντοτε ενεργός πολίτης.

ΠΗΓΗ: vendeta

To Σουηδικό μοντέλο

Η Σουηδική Κυβέρνηση ανακοίνωσε πως δεν θα επέμβει για να διασώσει την Saab από χρεωκοπεία. Η υπουργός Επιχειρήσεων και Ενέργειας Maud Olofsson κατηγόρησε τον ιδιοκτήτη της Saab, Generel Motors, για εγκατάληψη της σουηδικής εταιρίας. Πιο συγκεκριμένα δήλωσε ότι: "Οι ψηφοφόροι μου με επέλεξαν γιατί ήθελαν νηπιαγωγεία, αστυνομία και νοσοκομεία και όχι για να αγοράζω ζημιογόνες αυτοκινητοβιομηχανίες" και πρόσθεσε "Είμαι απογοητευμένη από την GM, εγκαταλείπουν την Saab και μεταθέτουν την ευθύνη στους Σουηδούς φορολογούμενους και αυτό είναι ανευθυνότητα." Η διαφορά μεταξύ του "πολιτικός με αρχ@#α" και " αρχ@#α πολιτικός"..

ΠΗΓΗ: Καλά Νέα

Ο μυστικός διαπλεκόμενος δείπνος..

Φλόγες αντιπαλότητας και ανησυχία για το μοντέλο διοίκησης που έχει επιλέξει ο Γ. Παπανδρέου προκαλεί στο ΠΑΣΟΚ η δημοσιοποίηση μυστικού δείπνου του, με επιχειρηματίες από διάφορους κλάδους της αγοράς, στην οικία του αναπληρωτή διευθύνοντος συμβούλου της Eurobank Ν. Καραμούζη. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΕΤ, οι οποίες θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, ως συνδαιτυμόνες του κ. Παπανδρέου φέρονται ο Δημ. Παπαλεξόπουλος της γνωστής εταιρίας τσιμέντου ΤΙΤΑΝ, ο κ. Σκλαβενίτης, ο ένας εκ των τριών αδελφών της γνωστής αλυσίδας των σούπερ μάρκετ, ο Αν. Καλιτσάντζης επικεφαλής της ΕΛΤΕΧ, στενός συνεργάτης του Γ. Μπόμπολα στον τομέα των κατασκευών, ο οποίος δραστηριοποιείται και στο χώρο της ενέργειας, ο γνωστός εφοπλιστής Π. Λασκαρίδης, ο Β. Σπανός από το χώρο της Υγείας (ΒΙΟΚΛΙΝΙΚΗ), ο Γ. Γεράρδος (Πλαίσιο), ο Σπ. Θεοδωρόπουλος από το χώρο των τροφίμων (VIVARTIA), ο Αρ. Μπελλές από το χώρο των ιχθυοκαλλιεργειών (ΝΗΡΕΥΣ), ο Ευτ. Βασιλάκης από το χώρο των αερομεταφορών (AEGEAN), ο Ευ. Μυτιληναίος από τη βαριά βιομηχανία, ο Αγγ. Πλακόπιτας από το χώρο του επενδυτικού κεφαλαίου και ο Σπ. Διβάνης των γνωστών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων. Το δείπνο οργανώθηκε από το γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Γ. Ραγκούση και τον κ. Καραμούζη. Το ότι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ασχολούνται θεσμικά με την οικονομία και την αγορά ή φέρονται ότι ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με την οικονομία το έμαθαν από δημοσιεύματα έχει τη δική του σημασία. Οπως προφανώς έχει πολιτική σημασία το ότι ο κ. Παπανδρέου σε τόσο σημαντικές συναντήσεις, όπως ένα δείπνο με κορυφαίους επιχειρηματίες του τόπου, δεν νιώθει την ανάγκη να έχει μαζί του στελέχη στα οποία έχει αναθέσει συναφή καθήκοντα, ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι, εκτός του γραμματέα του κόμματος Γ. Ραγκούση, στο δείπνο που κράτησε πάνω από τέσσερις ώρες ήταν και η γραμματέας του τομέα Οικονομίας Ντ. Λάζαρη.

Δημοσίως κανένα από τα στελέχη δεν προτίθεται να εκφράσει ενόχληση επειδή δεν κλήθηκε στο συγκεκριμένο δείπνο. Κατ’ ιδίαν ωστόσο επαναφέρουν το ζήτημα μοντέλου διοίκησης από τον κ. Παπανδρέου, ενώ κάνουν λόγο και για «υπερεξουσίες Ραγκούση». Ακόμη διερωτώνται γιατί επιχειρήθηκε να κρατηθεί μυστικό δημιουργώντας εντυπώσεις «συνωμοσίας» με οικονομικούς παράγοντες, κάποιοι εκ των οποίων αναλαμβάνουν δουλειές και προμήθειες του Δημοσίου, κάτι που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε επικρίνει στο παρελθόν. Σύμφωνα με τα όσα λένε, ο κ. Παπανδρέου δείχνει με τον τρόπο που διοικεί ότι δεν επιθυμεί την επιβολή του δικού του συστήματος έναντι άλλων συστημάτων μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά να επιβάλει τον εαυτό του και γι’ αυτό τον κατηγορούν ότι επιχειρεί να λειτουργήσει το κόμμα στη βάση του ρητού «ενός ανδρός αρχή».

«Τώρα στην αντιπολίτευση η χαοτική αυτή διοίκηση είναι πρόβλημα αλλά καλύπτεται. Αν γίνουμε κυβέρνηση, θα αποτελέσει αιτία αποτυχίας», εκτιμά στέλεχος του ΠΑΣΟΚ με πλούσια κυβερνητική εμπειρία που ψέγει τον κ. Παπανδρέου επειδή -όπως λέει- «η ύπαρξη συγκεκριμένων ρόλων στο κυβερνητικό σχήμα είναι απαράβατη αρχή». «Ο Παπανδρέου και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αύριο ως πρωθυπουργός θα συνεχίσει να βλέπει όσους θέλει και όπως θέλει.

Είναι αναφαίρετο δικαίωμά του και το αντιλαμβάνονται όλοι ως τέτοιο», απαντά ωστόσο στενός του συνεργάτης και εκτιμά ότι δεν προκύπτει πρόβλημα από τον τρόπο που διοικεί ο κ. Παπανδρέου το κόμμα.

Το τελευταίο διάστημα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είτε διοργανώνει συναντήσεις με πρωτοβουλία δική του και των στενών συνεργατών του είτε ανταποκρίνεται σε προσκλήσεις αντίστοιχων συγκεντρώσεων για να συζητά απευθείας με τους εκπροσώπους της αγοράς, εξηγούν οι συνεργάτες του.

Οι πληροφορίες πάντως που θέλουν τους επιχειρηματίες στην οικία του αναπλ. διευθύνοντος συμβούλου της Eurobank Ν. Καραμούζη -πηγές της Χαριλάου Τρικούπη δεν αποκλείουν να αναλάβει μεγάλη κρατική τράπεζα αν το ΠΑΣΟΚ γίνει κυβέρνηση- να εκφράζουν απογοήτευση για την κρίση και την αδράνεια της κυβέρνησης επιβεβαιώνονται. Προέτρεψαν μάλιστα τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να μην αδρανήσει και ο ίδιος αν γίνει πρωθυπουργός. «Δεν μας ενδιαφέρει αν αυτό που θα κάνετε είναι δεξιό ή αριστερό, απλά κάντε κάτι!», ήταν η παραίνεσή τους.

Το σχόλιο του ΚΚΕ

Την αντίδραση του ΚΚΕ προκάλεσε η αποκάλυψη του ΕΤ για την «κρυφή» συνάντηση του Γ. Παπανδρέου με επιχειρηματίες. Η ανακοίνωση του κόμματος έχει ως εξής:

«Φαίνεται ότι δεν αρκούν στο κεφάλαιο οι τόσες εγγυήσεις που φανερά του δίνει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, του χρειάζονται και άλλες εν κρυπτώ. 

Καλά κρατεί ο αγώνας δρόμου με τη ΝΔ, για το ποιος θα κερδίσει την εύνοια την πλουτοκρατίας στη μάχη για την καρέκλα της εξουσίας και την εξαπάτηση του λαού».

ΠΗΓΗ: e-tipos

27.2.09

"Επενδύστε τώρα σε Ελληνικά ομόλογα"

προτρέπει τους αναγνώστες της Γερμανική εφημερίδα!

Στην Ελλάδα πάντως η καταστροφολογία των παραδοσιακών ΜΜΕ σε σχέση με την πορεία της Ελληνικής οικονομίας συνεχίζεται ακάθεκτη..


"Τα γερμανικά ομόλογα θεωρούνται ιδιαίτερα ασφαλή, αλλά το επιτόκιο που δίνουν είναι πολύ μικρό", σχολιάζει η εφημερίδα Die Welt του Βερολίνου για τα γερμανικά κρατικά ομόλογα και προτείνει ως εναλλακτική λύση τα Ελληνικά(!):
"Αντίθετα τα κρατικά ομόλογα άλλων χωρών έχουν μεγαλύτερες αποδόσεις. Για να μειώσετε ωστόσο το ρίσκο καλύτερα να προτιμήσετε κρατικά ομόλογα από χώρες της ευρωζώνης. Μολονότι ούτε εκεί μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο χρεοκοπίας, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η γερμανική κυβέρνηση και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Γερμανίας έχουν καταστήσει σαφές ότι σε περίπτωση ανάγκης θα παρέμβουν για να βοηθήσουν τις χώρες που θα βρεθούν σε κίνδυνο.
Τις υψηλότερες αποδώσεις προσφέρουν σήμερα η Ελλάδα και η Ιρλανδία με επιτόκιο 5,5%, όπως και η Πορτογαλία και η Ιταλία με 4,6%.
Οι επενδυτές που θα επιλέξουν τα κρατικά ομόλογά από τις χώρες αυτές θα έχουν αποδώσεις κατά 2,4% υψηλότερες από εκείνες των γερμανικών ομολόγων. Νομισματικό ρίσκο δεν υπάρχει καθώς τα ομόλογά αυτά είναι σε ευρώ."

ΠΗΓΗ: greece-salonika

Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται...

Φανταστείτε πόσο τραγική είναι η κατάσταση, που μόλις 5 χρόνια μετά το τέλος της 'αυτοκρατορίας' του ΠΑΣΟΚ, που επί δεκαετίες λεηλάτησε και κατέστρεψε την Ελλάδα και είναι ο κύριος υπεύθυνος για την κατάντια της χώρας, το έχουμε φέρει πάλι μπροστά και είναι πολύ πιθανόν να κερδίσει τις εκλογές και να πάρει και πάλι την εξουσία! Και ουσιαστικά με τα ίδια πρόσωπα! Απίστευτο! Θαύμα! Αλήθεια, άλλα κόμματα δεν υπάρχουν να κυβερνήσουν;
Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι το κόμμα που έχει στήσει τόσα χρόνια όλο αυτό τον άχρηστο κρατικό μηχανισμό και έχει διδάξει τον βρώμικο δημόσιο βίο στους Έλληνες; Το ΠΑΣΟΚ δεν δημιούργησε αυτήν την διεφθαρμένη και τριτοκοσμική Ελλάδα; Όποια πέτρα και αν σηκώσεις αυτό γράφει από κάτω.! Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Μπορεί ο Γ. Παπανδρέου να αλλάξει τα πάντα και να φέρει τα πάνω κάτω; Είναι πολύ έντιμος και ικανός και εμπνέει εμπιστοσύνη, αλλά έχει όμως την διάθεση να στήσει μια καινούρια και ανανεωμένη 'πολιτική ομάδα' που θα είναι ουσιαστικά ένα νέο κόμμα; Ο Κ. Καραμανλής, ο οποίος ξεκίνησε κάπως έτσι, στο τέλος την πάτησε με όλους αυτούς που μάζεψε γύρω του. Δεν κατάφερε να φέρει τα πάνω κάτω, τουλάχιστον μέχρι τώρα και δεν τον βοηθούν και οι συγκυρίες.
Και φτάνει πια με όλη αυτή την τυπική πολιτική κόντρα. Τα ίδια και τα ίδια. Σας έχει σιχαθεί ο κόσμος. Έχετε καταντήσει αηδία. Δεν μπορείτε να μιλάτε και να φέρεστε πολιτισμένα και να συνεννοηθείτε όλοι μαζί σε ένα τραπέζι, για ένα καλύτερο αύριο;


ΠΗΓΗ: 24press

24.2.09

Ανάλυση του πολιτικού σκηνικού από το Γ. Λούλη

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις πολλαπλασιάζουν τα ερωτήματα. Την περασμένη εβδομάδα, στην πρόθεση ψήφου, είχαμε αποκλίσεις ανάμεσα σε δύο δημοσκοπήσεις που έδειχναν τη διαφορά υπέρ του ΠΑΣΟΚ από 3,1% έως 4,6%. Και βεβαίως παρόμοιες αποκλίσεις υπερβαίνουν την διαπίστωση ότι σε ένα ρευστότατο σκηνικό οι διακυμάνσεις είναι πιο έντονες. Όπως και να έχει το πράγμα όμως, τα διαθέσιμα στοιχεία μας επιτρέπουν να απαντήσουμε σε τέσσερα κρίσιμα ερωτήματα. Τούτο μπορεί να επιχειρηθεί μόνο στο βαθμό που τα ερωτήματα προσεγγίζονται μέσα από την αναγνώριση του τι μπορεί όντως να απαντηθεί. Διότι υπάρχουν κρίσιμα ζητήματα τα οποία, στη φάση αυτή, δεν διαθέτουν απαντήσεις. Τα ερωτήματα είναι:
Πρώτον, έχουν οι δημοσκοπήσεις τη δυνατότητα να επιχειρήσουν «εκτίμηση ψήφου» με στοιχειώδη ακρίβεια, κατανέμοντας στατιστικά τους αναποφάσιστους;
Δεύτερον, ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης είχε ή όχι επίδραση στο πολιτικό τοπίο, και ποια ακριβώς;
Τρίτον, ποια είναι τα δεδομένα της πολιτικής δυναμικής και που ισορροπούν;
Τέταρτον, είναι αναστρέψιμη ή όχι η υπεροχή που εμφανίζει το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις; Φυσικά οι απαντήσεις, με δεδομένο τον διαθέσιμο χώρο, θα είναι «τηλεγραφικές».
Πρώτον, «εκτιμήσεις» αποτελέσματος που επιχειρήθηκαν από κάποιες εταιρείες δημοσκοπήσεων στο παρελθόν δεν μπορούν σήμερα να επιχειρηθούν με ανάλογη αξιοπιστία. Για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχάς διότι η λεγόμενη αδιευκρίνιστη ψήφος είναι τεράστια και φθάνει το 15%. Η ψήφος αυτή μάλιστα είναι ανισομερώς κατανεμημένη μεταξύ των κομμάτων, καθώς άνω του 50% οι ψηφοφόροι αυτοί ψήφισαν ΝΔ το 2007. Πως λοιπόν μπορεί στατιστικά να «εκτιμηθεί» τι θα επιλέξουν οι ψηφοφόροι αυτοί στις επόμενες εκλογές; Πρόσθετο στοιχείο ανασφάλειας είναι η αποδυνάμωση μιας σταθερής μεταβλητής: Δηλαδή της ισχύος των δύο μεγάλων κομμάτων που φθίνει. Ενώ η ψήφος κατά του δικομματισμού ως ισχυρό πλέον «ρεύμα διαμαρτυρίας», είναι άγνωστο που θα κατασταλάξει. Υπό αυτές τις συνθήκες θα έπρεπε να αποφεύγονται τόσο οι εκτιμήσεις ψήφου όσο και οι εκτιμήσεις κατανομής εδρών.
Δεύτερον, ο κυβερνητικός ανασχηματισμός δεν ανέτρεψε την προϋπάρχουσα τάση της υπεροχής του ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου. Ούτε ήταν εύκολο να το πετύχει. Όμως ανέκοψε την επιδεινούμενη διολίσθηση της ψήφου της ΝΔ που ίσχυε πριν την κίνηση αυτή. Επίσης είναι φανερό (GPO) ότι βελτιώθηκε αισθητά η εικόνα του Πρωθυπουργού στους αναποφάσιστους μετά τον ανασχηματισμό. Αν και οι αναποφάσιστοι της ΝΔ παραμένουν επιφυλακτικοί, είναι περισσότερο επιφυλακτικοί σε σύγκριση με πριν τον ανασχηματισμό. Βεβαίως ουδείς γνωρίζει πόσοι θα επιστρέψουν και εάν η τάση αυτή θα ενισχυθεί και σε ποιο βαθμό. Αν μη τι άλλο πάντως, η ΝΔ «ξαναμπήκε στο παιχνίδι». Άλλωστε τα πάντα θα κριθούν στη μεγάλη δεξαμενή των αναποφάσιστων της ΝΔ και το πώς θα συμπεριφερθούν αυτοί εκλογικά.
Τρίτον, η δυναμική έχει πολλά επίπεδα, ευνοϊκά και μη ευνοϊκά για τις δύο πλευρές. Η κυβέρνηση έχει φθαρεί από συγκεκριμένα πρόσωπα, συμπεριφορές και γεγονότα, με καταλυτικό παράγοντα το Βατοπαίδι που τον Σεπτέμβριο άλλαξε πολλά. Άρα η κυβέρνηση, παρά την προβληματική (αλλά εν μέρει βελτιωμένη) εικόνα του ΠΑΣΟΚ, σίγουρα κινδυνεύει από την αρνητική ψήφο. Κινδυνεύει με δυο λόγια από την πιθανότητα το ΠΑΣΟΚ να προτιμηθεί ως «το μη χείρον». Και τούτο παρά το ότι συντριπτικά ποσοστά θεωρούν το ΠΑΣΟΚ ανέτοιμο να κυβερνήσει. Για το κυβερνών κόμμα ισχυρότερο χαρτί είναι η ηγεσία του, καθώς ο Καραμανλής υπερτερεί του Παπανδρέου ως συνολική «πρωθυπουργική εικόνα», αλλά και στις βασικές «ηγετικές» ιδιότητες. Βεβαίως ουδείς μπορεί να γνωρίζει πόσο ο παράγοντας «ηγεσία» θα γείρει, εν τέλει, τη ζυγαριά. Επίσης βοηθητικός παράγοντας στην τελική προοπτική ανάκαμψης της ΝΔ είναι η μη πειστική εικόνα του ΠΑΣΟΚ και της ηγεσίας του.
Τέταρτον, υπό φυσιολογικές συνθήκες το ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να είχε διαμορφώσει μια μη αναστρέψιμη δυναμική. Δεν το έχει πετύχει όμως. Γι’ αυτό άλλωστε, αντίθετα απ’ ό,τι συνέβη την περίοδο 2000 -2004, το ΠΑΣΟΚ δεν κερδίζει διαρκώς έδαφος (όπως συνέβαινε τότε με τη ΝΔ). Φυσικά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τούτη την ώρα, έχει το (στατικό) πλεονέκτημα. Όμως το σκηνικό είναι ρευστό και εύθραυστο. Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ενώ το ΠΑΣΟΚ γενικά προτιμάται ως κυβέρνηση (MRB), την ίδια ώρα ειδικά για την αντιμετώπιση της κρίσης Καραμανλής και ΝΔ πλεονεκτούν (Kappa Research). Ενώ σε ένα παρόμοιο κλίμα αντιφάσεων και αμφιβολιών, η προεκλογική μάχη, από μόνη της, θα διαμορφώσει μια δική της δυναμική ιδίως σε μια δεξαμενή αναποφάσιστων που είναι πιο ευνοϊκοί για το κυβερνών κόμμα. Φυσικά παραμένει άγνωστο που και σε τι έκταση θα γείρει η δεξαμενή αυτή.

Αυτές οι τέσσερις πραγματικότητες οριοθετούν το τοπίο. Ένα τοπίο πρωτόγνωρα ρευστό. Καθώς μάλιστα προστίθεται σε αυτό η διεθνής οικονομική κρίση και οι διαρκώς μεταβαλλόμενες επιπτώσεις της. Άρα εκτιμήσεις, προβλέψεις και ακόμη λιγότερο βεβαιότητες είναι αναντίστοιχες με την κινούμενη άμμο των λίγων χειροπιαστών δεδομένων.

ΠΗΓΗ: Τάσος Μεντάκης

23.2.09

Η "Big Mother" σας παρακολουθεί!

Λανσάρεται ως το τέλειο πάντρεμα μεταξύ της ελευθερίας του παιδιού και της ησυχίας της μαμάς.
Για το παιδί, είναι απλά ένα ρολόι.
Αλλά για τους γονείς είναι ένα σύστημα εντοπισμού GPS που τους επιτρέπει να παρακολουθούν τις κινήσεις των παιδιών τους μέσω του διαδικτύου, το οποίο παρέχει προκαθορισμένες εικονικές περιφράξεις ή "ασφαλείς περιοχές», και να δέχονται την κοινοποίηση μέσω του τηλεφώνου τους, αν παρατηρηθεί καμία μετακίνηση.
Το «ρολόι» είναι επίσης, αδιάβροχο και δερματολογικά ελεγμένο και έχει μπορεί να δώσει με ακρίβεια την θέση του παιδιού με απόκλιση έως τριών μέτρων, με τη θέση του παιδιού εμφανίζεται στον κατάλογο με τους δρόμους στους χάρτες της Google.
Καθώς ήδη είναι διαθέσιμες αυτές οι προσωπικές συσκευές εντοπισμού, ο David Bernie, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Πολιτικών Ελευθεριών, είπε........... η ταχεία ανάπτυξη και η μείωση του κόστους των σύγχρονων συσκευών επιτήρησης δεν μπορεί να σταματήσει την συζήτηση σχετικά με τις επιπτώσεις που θα υπάρχουν στην κοινωνία.
Οι οδηγίες που έδωσε ο κατασκευάστρια εταιρία, σύμφωνα με τις οποίες το Nu.M8 ενεργοποιείται αμέσως μόλις προσδεθεί ο ιμάντας και δεν μπορεί να αφαιρεθεί χωρίς να συνδεθείτε στο διαδίκτυο, ήταν κάτι το ιδιαίτερα ανησυχητικό, είπε.
"Αυτό είναι ακριβώς ότι συμβαίνει με τους κατάδικους που, ενώ δεν έχουν εκτίσει την ποινή τους, βρίσκονται έξω από τη φυλακή με τον όρο όμως να φορούν μονίμως του αστράγαλό τους την ειδική ταινία προσδιορισμού (tags)», είπε.
"Δεν νομίζω ότι αυτό θα ήθελαν οι γονείς για τα παιδιά. τους".

Ήδη ατομικοί ανιχνευτές έχουν χρησιμοποιηθεί από εργοδότες, για το προσωπικό που εργάζεται μόνο του, είπε, και οι γονείς θα μπορούν να αγοράσουν τέτοιες συσκευές για περίπου $ 700, συν $ 200 για ετήσια συνδρομή.
"Είναι μία βοήθεια για τους εργαζόμενους γονείς", είπε. "Θα μπορούν απλά να μπουν στον υπολογιστή τους λίγο πριν τελειώσουν το ωράριό τους μόνο για να διαπιστώσουν ότι τα παιδιά βρίσκονται σπίτι, ή είναι μέσα στο λεωφορείο, όταν λένε ότι είναι, επειδή η συσκευή σε ενημερώνει κάθε λεπτό ή κα΄θε δύο λεπτά."
Η Sharon Johnson εκπρόσωπος του Συλλόγου Γονέων και Πολιτών, είπε καθώς μας απασχολεί η προστασίας της ιδιωτικής ζωής, η συσκευές αυτές έχουν τη δυνατότητα να «νανουρίζουν» τους γονείς και τα παιδιά δίνοντάς τους σε μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας.


ΠΗΓΗ: vendeta

Στη Χίο το πρώτο hi-tech σχολείο της Ελλάδας

 
Πρωτοπόρο όχι μόνο για τη Χίο, αλλά και για ολόκληρη την Ελλάδα θεωρείται το 8ο Δημοτικό Σχολείο του νησιού που είναι στην περιοχή Παλαιοκάστρου, περίπου 300 μ. από το κέντρο της πόλης.
Το σχολείο αυτό, λοιπόν είναι hi-tech. Ναι! Με επικεφαλή τον Διευθυντή του Λευτέρη Μερεσεντζή (φωτό), οι δάσκαλοι και οι γονείς αποφάσισαν να εξοπλίσουν την κάθε τάξη με τους διαδραστικούς πίνακες.
Οι πίνακες αυτοί έχουν ήδη παραγγελθεί και σύντομα θα τοποθετηθούν στο σχολείο.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το κόστος δε ζητήθηκε να καλυφθεί από το κράτος. Κινήθηκαν οι ίδιοι οι γονείς και εξασφάλισαν τα χρήματα πουν απαιτούνται, προκειμένου κάθε τάξη να έχει το δικό της hi-tech πίνακα, ενώ επιπλέον έχει όλη την απαιτούμενη υποδομή, που είναι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και βιντεοπροβολέας σε κάθε τάξη. 
Μπράβο, λοιπόν, στους δασκάλους του ακριτικού μας νησιού, αφού δεν αρκεί μόνο η υλικοτεχνική υποδομή αλλά είναι απαραίτητη και η δική τους όρεξη για να εφαρμόζουν το νέο σύστημα.
Πριν αποφασιστεί η τοποθέτηση του διαδραστικού πίνακα σε κάθε αίθουσα διδασκαλίας, άνθρωποι της Ευφυούς Εκπαίδευσης επισκέφθηκαν το σχολείο και παρουσίασαν το σύστημα.
Πριν παραθέσουμε το πώς λειτουργεί αυτό το σύστημα να σημειώσουμε ότι είναι πολύ διαδεδομένο στην Αγγλία, αλλά και στις Σκανδιναβικές χώρες.
Τέλος να σημειώσουμε ότι το κόστος για κάθε πίνακα αγγίζει περίπου τα 1.000 ευρώ, ενώ σ’ αυτό το ποσό θα πρέπει να προστεθεί η αγορά ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, καθώς και ενός βιντεοπροβολέα.
Πως λειτουργούν οι συγκεκριμένοι πίνακες
Ένας διαδραστικός πίνακας είναι μία λευκή επιφάνεια αφής, στο μέγεθος ενός παραδοσιακού μαυροπίνακα ή ενός λευκού πίνακα με μαρκαδόρο. Ο διαδραστικός πίνακας συνδέεται μέσω ενός καλωδίου με έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και ένα προβολικό (προτζέκτορα) με το οποίο προβάλλεται η εικόνα από τον υπολογιστή στον διαδραστικό πίνακα.
Ο διαδραστικός πίνακας είναι μία επιφάνεια αφής, που σημαίνει ότι μπορεί κανείς να αλληλεπιδράσει με τα αντικείμενα που προβάλλονται στην επιφάνειά του, απλώς αγγίζοντάς τα. Ο χρήστης μπορεί να χρησιμοποιήσει το δάχτυλό του σαν ποντίκι υπολογιστή ή μπορεί να γράψει επάνω στον πίνακα με έναν από τους ειδικούς μαρκαδόρους, που δεν λερώνουν και δεν αδειάζουν από μελάνι, καθώς το ίχνος που αφήνουν είναι, απλώς, μία ψηφιακή εικόνα. Επίσης, ο χρήστης μπορεί να μετακινήσει και να περιστρέψει αντικείμενα με το χέρι του, να γράψει πάνω σε ειδικά προβαλλόμενο πληκτρολόγιο και γενικά να κάνει με πολύ άμεσο και απλό τρόπο ό,τι μπορεί να κάνει με έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Με τους διαδραστικούς πίνακες ο εκπαιδευτικός: 
-γράφει με τους μαρκαδόρους όπως σε ένα παραδοσιακό πίνακα
-αποθηκεύει στη μνήμη του υπολογιστή το μάθημά του σε μορφή βίντεο ή διαδοχικών εικόνων -πραγματοποιεί παρουσιάσεις, προβάλει ταινίες, κλπ.
-με τη βοήθεια των μαρκαδόρων γράφει ή επισημαίνει ό,τι χρειάζεται πάνω στο προβαλλόμενο υλικό, χωρίς να το αλλοιώνει.
-κατασκευάζει πλάνα μαθήματος σε μορφή εντυπωσιακών παρουσιάσεων, χάρη σε κατάλληλο λογισμικό που παρέχεται μαζί με τον πίνακα (Notebook)
-μετακινεί, περιστρέφει και αλλάζει μέγεθος σε αντικείμενα χρησιμοποιώντας μόνο το δάχτυλό του

-μπορεί να χρησιμοποιήσει διαδραστικά παιχνίδια, ασκήσεις κλπ.

ΠΗΓΗ: Οδυσσέας-Χίος

22.2.09

Άρθρο της εφημερίδας ΤΟ ΠΑΡΟΝ για τις πολιτικές εξελίξεις

O προσεχής Ιούνιος αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων σε κομβικό χρονικό σημείο κρίσιμων πολιτικών εξελίξεων, που ως τέλος έχουν τον Μάρτη του 2010, οπότε και θα κριθεί η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Εκεί ακριβώς εστιάζεται και η στρατηγική του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος εκτιμά πως απ’ το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα κριθεί συνολικά η πορεία προς τις επόμενες εθνικές εκλογές, καθώς και ποιος θα πορευτεί σ’ αυτές με αβαντάζ και ποιος θα έχει τις πρωτοβουλίες τον –κρίσιμο– Μάρτη του ’10. 

Έτσι, σύμφωνα με απόλυτα έγκυρες πληροφορίες μας, ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του θα καταστήσουν τις ευρωεκλογές μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση και θα προβάλουν τα εξής διλήμματα:

• «Ποιον επιλέγετε, εμένα ή τον Γ. Παπανδρέου;»

• «Τι επιλέγετε, σοβαρότητα και υπευθυνότητα ή ανευθυνότητα και τυχοδιωκτισμούς;» 

Ο Κ. Καραμανλής και το επιτελείο του εκτιμούν ότι αυτή τους η στρατηγική αντικειμενικά ευνοείται και απ’ τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, που μπορεί μεν να εμφανίζουν το ΠΑΣΟΚ σταθερά μπροστά και μάλιστα με διαφορά ευδιάκριτη, ωστόσο:

1. Εμφανίζουν επίσης σταθερά τον Καραμανλή προηγούμενο του Παπανδρέου σε πρωθυπουργικά και ηγετικά χαρακτηριστικά. 

2. Δείχνουν πως η μεγάλη πλειοψηφία του λαού (περίπου 65%) δεν θέλει πρόωρες εκλογές, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος (απόρριψης των πρόωρων εκλογών) είναι και ένας στους τρεις ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

3. Τεκμηριώνουν μια τάση συναινετική, κυρίως για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αλλά και σε άλλα σοβαρά θέματα, όπως η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, η Παιδεία, η Υγεία. 

Σ’ αυτά τα πλαίσια θα πρέπει να συνεκτιμηθεί η εικόνα που επιμελέστατα προβάλλει την τελευταία περίοδο ο Κ. Καραμανλής, δηλαδή η εικόνα του σοβαρού και συναινετικού ηγέτη, σε αντίθεση με τον βασικό του αντίπαλο, τον Γ. Παπανδρέου, τον οποίο η κυβερνητική επικοινωνία εμφανίζει σαν «πολωτικό», «ανεύθυνο», μη έχοντα σχέδιο και πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και την έξοδο απ’ αυτήν.

Είναι δε χαρακτηριστική η στάση του εκπροσώπου της κυβέρνησης Ευάγγ. Αντώναρου, ειδικά τις τελευταίες ημέρες, στάση αφενός συναινετική σχετικά με την προσέγγιση των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα, αφετέρου εντονότατα επικριτική και προσωπικά εναντίον του Γ. Παπανδρέου και εναντίον της αξιωματικής αντιπολίτευσης και συγκεκριμένων στελεχών της.

Είναι λοιπόν σαφές ότι ο Καραμανλής θα πάει στις ευρωεκλογές του Ιούνη με επικοινωνιακά και πολιτικά όπλα τη σύγκριση ανάμεσα σ’ αυτόν και τον Γ. Παπανδρέου, συνεπώς μεταφέροντας στο «γήπεδο» της προσωπικής μονομαχίας την αντιπαράθεση για τη σοβαρή και συναινετική αντιμετώπιση της κρίσης στην οικονομία, με στόχο ή την ήττα με τη μικρότερη δυνατή διαφορά ή ακόμα και –αν αυτό καταστεί εφικτό– μια οριακή έστω νίκη ή... «ισοπαλία».

ΑΝ το πετύχει αυτό, τότε εκτιμά ότι οι πρωτοβουλίες στην πορεία προς τον Μάρτη του 2010 θα ανήκουν σ’ αυτόν, ενώ πρόβλημα θα αντιμετωπίσει ο Γ. Παπανδρέου. 

ΑΝ δεν το πετύχει, τότε απλώς θα ποντάρει στον... χρόνο που απομένει μέχρι τον κρίσιμο Μάρτη...

Επίσης, σε κάθε περίπτωση θα επενδύσει στα μέτρα που έχει λάβει και στα όσα θα λάβει η κυβέρνηση για την έξοδο απ’ τη μεγάλη οικονομική κρίση, αξιοποιώντας και τη γενικά θετική αντιμετώπισή τους απ’ τον κοινοτικό Επίτροπο Χ. Αλμούνια.

Tην εικόνα του υπεύθυνου και συναινετικού πολιτικού ηγέτη θα την εκπέμψει ο πρωθυπουργός και μετά τις συναντήσεις που θα έχει με τους πολιτικούς αρχηγούς (μετά την Καθαρά Δευτέρα), εκτιμώντας μάλιστα ότι οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί και ιδίως ο Γ. Παπανδρέου θα βγάλουν μια εικόνα «επιθετική», μη συναινετική, μια εικόνα δηλαδή που θα μπορεί να καταγγελθεί...

Έκπληξη 

οι «διπλές εκλογές»;

Εδώ ακριβώς, σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο, υπεισέρχονται και τα (συνήθη...) σενάρια, σύμφωνα με τα οποία τότε, και αξιοποιώντας την έλλειψη συναίνεσης, ο Κ. Καραμανλής μπορεί και να δημιουργήσει τις πολιτικές-επικοινωνιακές συνθήκες για τις λεγόμενες «διπλές εκλογές», δηλαδή τη διεξαγωγή παράλληλα ευρωεκλογών και εθνικών εκλογών.

Πράγματι, οι διπλές εκλογές τον Ιούνιο συνεχίζουν να αποτελούν έναν... πειρασμό για ορισμένα κυβερνητικά στελέχη, υπό την προϋπόθεση βέβαια να έχει ανακάμψει μέχρι τότε η ΝΔ στις δημοσκοπήσεις.

Μάλιστα για έναν τουλάχιστον εξ αυτών, τον Γ. Σουφλιά, οι διπλές εκλογές είναι μια ανοιχτή πρόκληση για την κυβέρνηση και προσωπικά τον Καραμανλή.

Αλλά εκτός απ’ τον υπέρμαχο του σεναρίου των διπλών εκλογών, Γ. Σουφλιά, υπάρχουν δύο άλλα στελέχη, επίσης εκ των προνομιακών συνομιλητών του πρωθυπουργού, οι Δημ. Σιούφας και Πρ. Παυλόπουλος, που είναι κατά των διπλών εκλογών τον Ιούνιο και τάσσονται, αντίθετα, υπέρ του «να τα δώσει όλα» η κυβέρνηση για τις ευρωεκλογές, προκειμένου να ανακτήσει την πολιτική υπεροπλία και να δώσει την τελική, αποφασιστική μάχη τον Μάρτη του 2010.

Όταν ρωτήσαμε στενό συνεργάτη του Κ. Καραμανλή για τις –τελικές– προθέσεις του πρωθυπουργού, μας απάντησε ότι θα ήταν έκπληξη αν πήγαινε σε πρόωρες εκλογές, έστω και με τη μορφή των διπλών εκλογών τον Ιούνη. Πρόσθεσε ωστόσο και το «εκτός μεγάλου απροόπτου»...

Πάντως, βαρίδι για την προσδοκία ανάκαμψης της ΝΔ φαίνεται να αποτελεί η ηττοπάθεια, που τείνει να καταστεί μόνιμο φαινόμενο στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος. Ηττοπάθεια, ας σημειωθεί, που εντάθηκε με τα πρόσφατα «επεισόδια» που προκάλεσε με τις δηλώσεις του ο βουλευτής Γ. Μανώλης...Κι αν η ανάκαμψη δεν έρθει και μάλιστα σύντομα, τότε όλα τα σενάρια θα αποδειχθούν απλώς ασκήσεις επί χάρτου!

ΠΗΓΗ: Το Παρόν

Αβάσιμοι ισχυρισμοί-Αριστερή προπαγάνδα

Δύο επιστολές που δημοσιεύτηκαν στην Καθημερινή, την 18.2.09.

Οι αλήθειες να λέγονται....


"Κύριε διευθυντά,
Στην «Κ» της 1/2/09 δημοσιεύεται άρθρο του κ. Ευτύχη Μπιτσάκη, καθηγητή φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με τίτλο «Βία και Αριστερά». Στο άρθρο αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων και χωρίς τεκμηρίωση, σχετικά με τα Δεκεμβριανά του 1944 και τον εμφύλιο: «Σήμερα ξέρουμε ότι ο Τσώρτσιλ και οι εγχώριες συντηρητικές δυνάμεις οργάνωσαν μεθοδικά την ήττα και την εξόντωση του ΕΑΜικού κινήματος» και «Το ΚΚΕ και το ΕΑΜ αγωνίζονταν για δημοκρατική εξέλιξη».

Οι ανωτέρω ισχυρισμοί είναι εντελώς αβάσιμοι, όπως αποδεικνύεται, αδιάσειστα, από σειρά μαρτυριών - ομολογιών ηγετικών στελεχών των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ, εκείνης της θλιβερής περιόδου, μεταξύ των οποίων και τα εξής:

Γ. Σιάντος: «Από τα μέσα του 1943 είχε σχεδιαστεί η δια της βίας κατάληψη της εξουσίας».
Δ. Δημητρίου: «Βγήκαμε να πολεμήσουμε για την πατρίδα και στραφήκαμε εναντίον των Ελλήνων».
Γ. Φαράκος: «Εκείνη την εποχή η γενική κομμουνιστική αντίληψη που επικρατούσε, η τριτοδιεθνιστική ή σταλινική, ήταν ότι η εξουσία και η συμμετοχή των κομμουνιστών στην εξουσία μπορεί να γίνει μόνο δια της βίος και μόνο ένοπλα».
Λ. Κύρκος: «Δεν είχαμε συνειδητοποιήσει το τι ήταν ακριβώς. Ήταν η πρώτη μιας σειράς από τραγικά λάθη που γίνανε…».
Γ. Ιωαννίδης: «Το πρόβλημα είναι ότι εμείς πήραμε απόφαση στις 17 Νοέμβρη (…). Μέχρι τότε έμενα με την εντύπωση ότι όλο αυτό το πράγμα έγινε με το χτύπημα που μας έδωσαν αυτοί στις 3 του Δεκέμβρη. Όταν έμαθα ότι η Κ.Ε. του ΕΛΑΣ έγινε από την 1η του Δεκέμβρη, αυτό σημαίνει και μεις προμελετημένα πηγαίναμε να δώσουμε αφορμή για να αρχίσει ο πόλεμος. Δεν έχει άλλο…».
Δ. Βλαντάς: «Μας επιβλήθηκε (σ.σ. ο ανταρτοπόλεμος) από την τότε ρωσική ηγεσία (…) προς εξυπηρέτηση ιδιοτελών ρωσικών κρατικών συμφερόντων».
Μ. Λαζαρίδου: «Και αφού στην Καζέρτα υπέγραψαν να έρθουν οι αγγλικές δυνάμεις στην Ελλάδα (…) το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας ξεσήκωσε τον λαό της Αθήνας στην αναμέτρηση με τους Εγγλέζους, στην πάλη για την εξουσία. Οργάνωσε διαδηλώσεις με συνθήματα: “Λαοκρατία, τα όπλα δεν τα δίνουμε“…».
Λ. Τζεφρώνης: «Ήμουν τότε δεύτερος γραμματέας των φοιτητών (…) οι φοιτητές που ήταν ενταγμένοι στον ΕΛΑΣ, κάπου 30-50 άτομα, έπρεπε να είναι ένοπλοι. Και ότι θα έδιναν εντολή οι επικεφαλής τους για το πού θα χτυπήσουν τα τανκς, που σημαίνει ότι ήταν αποφασισμένη η σύγκρουση. Διότι δεν κάνεις ένα συλλαλητήριο με ένοπλους όταν δεν θέλεις να γενικευτεί η σύγκρουση».
Β. Μπαρτζιώτας: «Το Α’ Σώμα Στρατού είχε επεξεργαστεί δύο φορές το σχέδιο για την κατάληψη της εξουσίας, το φθινόπωρο του 1943 και την άνοιξη του 1944. Η επιτροπή πόλης της ΚΟΑ αποφάσισε, στις αρχές του Σεπτέμβρη 1944, την ένοπλη εξέγερση».
Tάκης Λαζαρίδης: «Ευθυνόμαστε για τον Δεκέμβρη, για τον Εμφύλιο και τις εν συνεχεία ασίγαστες, όσο και ηλίθιες προσπάθειές μας να μπάσουμε την πατρίδα μας στη σοβιετική στρούγκα. Δεν μας πάει λοιπόν ο ρόλος του κήνσορα και του τιμητή. Και στο κάτω-κάτω είναι γελοίο, αλλά και παράλογο να ζητούμε ευθύνες από εκείνους που στις μεγάλες επιλογές δικαιώθηκαν από την Ιστορία».

Σημειώνεται σχετικά ότι, βάσει στοιχείων ερεύνης μου, οι καταγραμμένοι πεσόντες των ενόπλων δυνάμεων, σε όλους τους εθνικούς μας αγώνες από το 1830 μέχρι το 1974, ανέρχονται περίπου σε 94.000, ενώ τα θύματα του εμφυλίου (αντιμαχόμενων παρατάξεων, εθνικού στρατού και αμάχου πληθυσμού) κυμαίνονται μεταξύ 120.000 και 220.000!

ΓΡΗΓΟΡΗΣ Γ. ΒΑΡΕΛΑΣ Οικονομολόγος
Πρώην διευθυντής διοίκησης ETE Θρακομακεδόνες Αττικής

«Δημοκρατικός»;

Κύριε διευθυντά

Αρθρογράφοι, αναφερόμενοι σε γεγονότα του εμφυλίου πολέμου, όπως σε τελευταίο άρθρο στην «Καθημερινή» της 30/1, γράφουν περί «δημοκρατικού στρατού». Επειδή εννοούν τον στρατό, που αν νικούσε τον εθνικό στρατό, θα είχε επιβληθεί στυγνή δικτατορία σοβιετικού τύπου, με σχεδόν βεβαία την αυτονόμηση της Μακεδονίας και της Θράκης, θα πρέπει επιτέλους να λεχθεί η ιστορική αλήθεια, κυρίως για τη νέα γενιά που έχει πλήρη άγνοια.

Ι. Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ

Ιατρός, Παλαιό Ψυχικό"

ΠΗΓΗ: Φιλοπατρία

Αλέξης ο "μάχιμος"..

Την άνοιξη του 2003 (υπουργός Αμυνας ήταν ο Γιάννος Παπαντωνίου), ο 29χρονος τότε Αλέξης Τσίπρας αποφασίζει πως ήρθε η ώρα να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Γνωρίζοντας προφανώς ότι τα πράγματα είναι δύσκολα στο Στρατό Ξηράς όπου και είχε επιλεγεί για να υπηρετήσει την πατρίδα, βρήκε μέσο και στήριξη στην τότε κυβέρνηση.
Ετσι, ζήτησε και πέτυχε να κάνει μετάταξη στο Πολεμικό Ναυτικό. Εκανε, δηλαδή, αυτό που όταν απολύθηκε άρχισε μετά να κατηγορεί. Σε άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία», τον Μάρτιο του 2007, αναφέρει: «Ο στρατός παραμένει ένας χώρος όπου βουλευτές και πολιτευτές, κυβερνητικοί ή μη, μπορούν να κάνουν τα ρουσφετάκια τους και τις εξυπηρετήσεις τους...» και «...τα αστικά στρατόπεδα υπάρχουν μόνο για να εξυπηρετούνται τα λεγόμενα "βύσματα"». Ετσι, ο 29χρονος τότε Αλέξης Τσίπρας, τον Ιούλιο του 2003, αφού κατάφερε
αυτό που για τους περισσότερους (χωρίς μπάρμπα στην Κορώνη) παραμένει όνειρο
θερινής νυκτός, να μεταταχθούν, δηλαδή, στο Πολεμικό Ναυτικό, ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία. Ο κ. Τσίπρας παρουσιάστηκε στο Κέντρο Εκπαίδευσης Παλάσκα (ΚΕΠΑΛ) του
Πολεμικού Ναυτικού, που εδρεύει στον Σκαραμαγκά. Εκεί, αφού πέρασε τη βασική εκπαίδευση, πήρε μετάθεση για τη μονάδα του. Ο ναύτης Τσίπρας τοποθετήθηκε στη διοίκηση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, στη λεωφόρο Μεσογείων, στο Πεντάγωνο. Δηλαδή, μέσα στην καρδιά του υπουργείου Εθνικής Αμυνας. Ο ίδιος δηλώνει στη συνέντευξή του: «Δεν μπορώ να πω ότι κακοπέρασα, αλλά εκείνη την εποχή αισθανόμουν ότι αν μ' έπιανες από τη μύτη θα έσκαγα». Ετσι έψαξε και βρήκε ένα νόμο του Ακη Τσοχατζόπουλου, που έλεγε ότι αν είσαι στο στρατό και κατέβεις υποψήφιος βουλευτής παίρνεις προσωρινή απόλυση κι επανέρχεσαι μετά.. Αυτό ήταν! Ο ναύτης Αλέξης, για να αποφύγει προσωρινά το γραφείο του στο Πεντάγωνο, κατέβηκε υποψήφιος, απολύθηκε προσωρινά (κάνοντας ένα time out) και στη συνέχεια επανήλθε στις τάξεις του Ναυτικού. Στο μεταξύ, η στρατιωτική θητεία είχε μειωθεί κατά τρεις μήνες κι έτσι, σύμφωνα πάντα με τον ίδιον, εκεί που χρωστούσε έξι μήνες,

υπηρέτησε τρεις και... καλός πολίτης. Μάλιστα, τους τελευταίους μήνες ο trendy Αλέξης πέρασε «ζωή και κότα». Το ομολόγησε ο ίδιος: «Ασε που είχε πέσει τρελό σύρμα στη μονάδα ότι ήμουν υποψήφιος βουλευτής και από κει που με στέλνανε για αγγαρείες, μόνο προσοχές δεν μου βαράγανε!» Ο ναύτης Αλέξης Τσίπρας απολύθηκε στις 28 Ιουλίου 2004. Πάνω στους Ολυμπιακούς Αγώνες..

ΠΗΓΗ: Τάσος Μεντάκης

Σημ.: Ο γράφων υπηρέτησε τη θητεία του στον Έβρο, το 1999.

21.2.09

Λίγο πριν την ανάκτηση κειμένων απ΄το "παλίμψηστο" του Αρχιμήδη!

Ακαδημαϊκοί και επιστήμονες αναθεωρούν τις απόψεις τους σχετικά με τις γνώσεις του Αρχιμήδη για το άπειρο, καθώς προχωρούν οι εργασίες ανάκτησης των κειμένων του παλίμψηστου του αρχαίου Έλληνα επιστήμονα και φιλόσοφου.
Με τη χρήση τελευταίας γενιάς μηχανημάτων ακτινών Χ και φασματογράφων, οι επιστήμονες αποκαλύπτουν δύο αρχαία χειρόγραφα του Αρχιμήδη που έζησε στη Σικελία τον 3ο π.Χ. αιώνα, όπως ανέφερε ο Ούβε Μπέργκανν του πανεπιστημίου του Στάνφορντ, σε συνάντηση της American Association for the Advancement of Science.
Περίπου το 1300, τα χειρόγραφα σχεδόν καταστράφηκαν όταν καλύφθηκαν με θρησκευτικούς στίχους, εξήγησε ο Μπέργκμαν. Σήμερα όμως οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να αποκαλύψουν το περιεχόμενο των πρωτότυπων κειμένων που δεν βρίσκονται πουθενά αλλού.
Όπως προκύπτει από τη μελέτη τους, ο Αρχιμήδης ήταν πραγματικά μπροστά από την εποχή του, χρησιμοποιώντας μία μέθοδο σκέψης και επινοώντας τρόπους πρόσθεσης άπειρων αθροισμάτων, ανέφερε ο Μπέργκμαν. Το παλίμψηστο του Αρχιμήδη ήρθε στο φως το 1997 όταν αγοράστηκε από ανώνυμο συλλέκτη σε δημοπρασία και κατόπιν το έστειλε στο Μουσείο Τέχνης της Βαλτιμόρης για περαιτέρω μελέτη.


ΠΗΓΗ: greece-salonika

Και ο Κώστας Σημίτης “Μεγάλος Έλληνας”!

 
Γιατί άραγε; Ποιοι και με ποια κριτήρια τον ψήφισαν και τον ανέδειξαν μέσα στους 100 “Μεγάλους Έλληνες” του ΣΚΑΙ; Ποιος “Μεγάλος” Έλληνας πολιτικός το βάζει στα πόδια όταν βλέπει τις αρνητικές δημοσκοπήσεις, και με άκρως αντιδημοκρατικό τρόπο παραδίδει το δαχτυλίδι της αρχηγίας του κόμματός του σε γόνο πολιτικής οικογένειας, δημιουργώντας θύελλα αντιδράσεων μέσα στο κόμμα του; Ποιος "Μεγάλος" πολιτικός ηγέτης, ενώ κηρύσσει εκλογές, φυγομαχεί επειδή φοβάται την επερχόμενη ήττα και τοποθετεί άλλον στη θέση του για να του τη χρεώσει;

Κι όμως, αυτό ακριβώς έκανε ο “Μέγας” Σημίτης στις 8 Ιανουαρίου 2004, επινοώντας την πρόσκαιρη δυαρχία, και προκηρύσσοντας εκλογές για τις 7 Μαρτίου 2004… Και ποιος επιτυχημένος πρωθυπουργός, όπως προσπάθησε ο “Μέγας” Σημίτης να παρουσιάσει τον εαυτό του, θα ήταν τόσο σίγουρος για την επερχόμενη εκλογική ήττα του κόμματός του που θα έτρεχε να κρυφτεί; Κι όμως, χωρίς καμία αυτοκριτική, και υπερασπιζόμενος όλα τα πεπραγμένα της οκταετούς θητείας του στον πρωθυπουργικό θώκο, ο “Μέγας” Σημίτης άφησε αναπάντητο το ερώτημα: γιατί άραγε, αφού είχε πετύχει, έπρεπε να λάβει μια τόσο επώδυνη και ταπεινωτική για τον ίδιο απόφαση; Κοντολογίς, ο τρόπος που φυγομάχησε ο κ. Σημίτης αποδεικνύει πως η οκταετία του ήταν μια αποτυχία, πράγμα που το γνώριζε και ο ίδιος. Γι’ αυτό λοιπόν μόνο "Μεγάλος" δεν είναι.

Πάμε όμως και στο πρωτοφανούς έκτασης, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση έγκλημα του Χρηματιστηρίου, η ανάπτυξη του οποίου είχε αναδειχτεί σε πρώτο στόχο της πρωθυπουργίας του. Τι έγινε εκεί; Κατά τα έτη 1998-2003 επήλθε βίαιη ανακατανομή του ελληνικού πλούτου μέσω του ΧΑΑ, καθώς και φυγή πακτωλού ελληνικών κεφαλαίων στο εξωτερικό. Και ποιος ήταν ο ηθικός αυτουργός; Μα, προφανώς, ο τότε Πρωθυπουργός κ. Σημίτης και το οικονομικό του επιτελείο, μαθητευόμενοι μάγοι της ελεύθερης (ασύδοτης) οικονομίας, που με μια ενορχηστρωμένη προπαγάνδα εκμαύλισαν 1.600.000 Έλληνες στη “Λίμνη με τα Πιράνχας”, στη Σοφοκλέους. Κι ενώ το 1996, όταν ανέλαβε ο Κ. Σημίτης την εξουσία, οι κωδικοί του ΧΑΑ δεν ξεπερνούσαν τις 200.000, το 1999 ξετινάχτηκαν σχεδόν στους 1.800.000. Πώς ξαφνικά 1.600.000 ελληνικά νοικοκυριά ανακάλυψαν το Χρηματιστήριο, που δεν είχαν ανακαλύψει στα 100 χρόνια από την ίδρυσή του; Μα, προφανώς με τον εκμαυλισμό των μικροαποταμιευτών από τον ίδιο τον κ. Σημίτη και τον τσάρο της Οικονομίας κ. Γιάννο Παπαντωνίου.

Και πώς τους εκμαύλισε; Με ψεύτικες υποσχέσεις ότι το Χρηματιστήριο είναι ο καθρέπτης της Ελληνικής οικονομίας που τάχατες ανθεί, ότι ο Γενικός Δείκτης θα πάει στις 7.000 μονάδες, ότι στο Χρηματιστήριο όοολοι κερδίζουν, και άλλα απατηλά και απαράδεκτα για έναν πρωθυπουργό. Και για να συμπληρωθεί το έγκλημα, όταν το Σεπτέμβριο του 1999 άρχισε να πέφτει ο Γενικός Δείκτης, με εντολή του ο τότε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Λουκάς Παπαδήμος τριπλασίασε τα μετοχοδάνεια προς τους επενδυτές από 5.000.000 δραχμές που ήταν στα 15.000.000 για να χώσει περισσότερο στο κόκκινο τους χαμένους και να οδηγήσει κάποιους απ’ αυτούς ακόμη και στην αυτοκτονία. Ο Δείκτης έπρεπε να διατηρηθεί σχετικά ψηλά για να προλάβουν οι μεγαλοκαρχαρίες να σπάσουν τις φούσκες τους στα άδεια κεφάλια των μικροεπενδυτών. Εκτός αν όλα έγιναν τυχαία, χωρίς δόλο, οπότε θα έπρεπε να τους απονείμουμε το όσκαρ ηλιθιότητας. Πού ακούστηκε να δανείζεις το φτωχό για να τζογάρει;

Για όλα αυτά, λοιπόν, και για πολλά ακόμη που παραλείπω λόγω συντομίας, Ίμια, Οτσαλάν, κλπ., κάποιοι συμπατριώτες μας ανακήρυξαν τον Κώστα Σημίτη “Μεγάλο Έλληνα”, στο γελοίο διαγωνισμό του ΣΚΑΙ! Σημειωτέον ότι η αφαίμαξη των μισών ελληνικών νοικοκυριών από τις οικονομίες τους μέσω του ΧΑΑ και η μετέπειτα υπερδανειοδότησή τους μέσω πιστωτικών καρτών ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την σημερινή οικονομική κρίση που μας δέρνει, και μ’ αυτό δεν απαλλάσσω καθόλου τον Καραμανλή για τις μεγάλες ευθύνες της κυβέρνησής του.

Για να υπερασπιστούν, όμως, την επιλογή Σημίτη ως μεγάλου Έλληνα, οι διοργανωτές του διαγωνισμού επικαλέστηκαν ότι ο Σημίτης μας έβαλε στην ΟΝΕ, που θα μπαίναμε με όποια κυβέρνηση, έτσι κι αλλιώς. Κάτι έπρεπε να βρουν υπέρ του! Πώς μας έβαλε όμως; Μετά από υποτίμηση της δραχμής κατά 14%, στις 14 Μαρτίου του 1998, που επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σαν... θρίαμβος της οικονομικής της πολιτικής!
Όσο για την ανεργία, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος, το ποσοστό της ανεργίας ανερχόταν σε 11,2% το πρώτο τρίμηνο του 2004 – τελευταίο τρίμηνο της πρωθυπουργικής θητείας του Σημίτη. Δεν θα παραθέσω εδώ άλλους αριθμούς ούτε συγκριτικά στοιχεία με Ν.Δ. Στόχος αυτού του άρθρου δεν είναι ν' αποδείξω ότι η Ν.Δ. είναι καλύτερη. Μπορεί να είναι και χειρότερη. Στόχος μου είναι να δείξω τον παραλογισμό εκείνων που ψήφισαν τον Κωνσταντίνο Σημίτη ως "Μεγάλο Έλληνα".

Ωστόσο, αν παρά τα αρνητικά στα οποία αναφέρθηκα, ο Κώστας Σημίτης είναι όντως Μεγάλος, και μακάρι να ήταν, τότε ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου, κατά πάσα πιθανότητα αυριανός Πρωθυπουργός, είναι πολύ μικρός για να τον διαγράψει από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ στις 12 Ιουν. 2008. Ποιος σοφός και καλοπροαίρετος ηγέτης δε θέλει να έχει σα συνεργάτη του ένα "Μεγάλο" άνδρα;

ΠΗΓΗ: Μαρία Σεφέρου

Για την Κάτια Μακρή

Ένα χιουμοριστικό κείμενο για τη δημοσιογράφο του Άλτερ κα Κάτια Μακρή

Μείωση ΦΠΑ στα αγροτικά μηχανήματα

Μείωση του συντελεστή Φ.Π.Α. στα αγροτικά μηχανήματα αποφάσισε χθες το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο μετά από έκθεση που υποβλήθηκε από την Κα Van Den Burg για τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ.To OK από την Ευρωπαϊκή επιτροπή, αποτελεί ένα ακόμα βήμα για την μείωση της φορολογίας στα αγροτικά μηχανήματα που αποτελεί και πάγιο αίτημα της Ελληνικής πλευράς.Και ενώ το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο συμφώνησε στη μείωση του ΦΠΑ, οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν από το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομίας.Τα μέχρι τώρα δεδομένα, και οι πληροφορίες για την σχετική πρόταση της - προεδρεύουσας - τσεχικής πλευράς, αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

20.2.09

Συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς για την οικονομία ανακοίνωσε ο Κ.Καραμανλής

Ο Κ.Καραμανλής, απαντώντας στην επίκαιρη ερώτηση του προέδρου του ΛΑΟΣ Γ.Καρατζαφέρη, κατά την Ώρα του Πρωθυπουργού, την Παρασκευή, επισήμανε ότι υπάρχει ανάγκη αυτοσυγκράτησης από τις πολιτικές δυνάμεις και την κοινωνία και ζήτησε συνεννόηση «τουλάχιστον σε υποθέσεις εθνικής σημασίας», όπως η οικονομική κρίση.

Ο κ. Καρατζαφέρης, με την επίκαιρη ερώτησή του, έθεσε το θέμα του τρόπου με τον οποίο ο πρωθυπουργός εννοεί την συναίνεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων για την οικονομία. Πρότεινε κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον υποδιοικητή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Λ.Παπαδήμο.

Η πρόταση απερρίφθη από τον πρωθυπουργό, ο οποίος επισήμανε ότι «η χώρα έχει εκλεγμένη κυβέρνηση», καθώς και ότι «διάφορες προτάσεις που διατυπώνονται τελευταία δεν συνιστούν υπεύθυνες προσεγγίσεις».

Καραμανλής για συναίνεση

«Θεωρώ αναγκαίο» να συνεννοούμαστε τουλάχιστον σε υποθέσεις εθνικής σημασίας, όπως είναι η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς κρίσης, τόνισε ο Κ.Καραμανλής. «Για το σκοπό αυτό θα ζητήσω αμέσως μετά το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κορυφής συναντήσεις με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς. Θα επιδιώξω και με αυτόν τον τρόπο συζήτηση ουσίας για όλα τα μεγάλα ζητήματα αυτής της κρίσιμης περιόδου» επισήμανε.

«Δεν αρνούμαστε εισηγήσεις για προσαρμογές αρκεί να είναι ρεαλιστικά και πολιτικά υπεύθυνες» παρατήρησε ο πρωθυπουργός και υπογράμμισε: «Δεν ζητώ από την αντιπολίτευση να επικροτεί την κυβέρνηση, να συμφωνούμε σε όλα, αλλά δεν μπορούμε να διαφωνούμε συνεχώς για μία κρίση. Δεν ταιριάζει σε εθνικές υποθέσεις το όχι σε όλα και σήμερα η οικονομία είναι εθνική υπόθεση».

Παράλληλα, αναφερόμενος στην οικονομική κρίση, ο πρωθυπουργός τόνισε πως δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με στατικά σχέδια, καθώς τα δεδομένα αλλάζουν καθημερινά και σημείωσε πως «μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν». Ο πρωθυπουργός ανέφερε πως εκτός της Ελλάδας, ακόμη 10, έχουν υποβάλει αναθεωρημένα προγράμματα.

ΠΗΓΗ: in.gr

Σταυροδοσία υπ. αιρετών ΚΥΣΠΕ ΔΑΚΕ ΠΕ

1 Παληγιάννης Βασίλειος του Ιωάννη 10522
2 Μαυρίδης Ανδρέας του Ιωάννη 2015
3 Μπασινά Ελένη του Ιωάννη 1286
4 Παπαποστόλου Δημήτριος του Βασιλείου 972
5 Σφήκα Αγγελική του Νικολάου 749
6 Λιάβας Σπυρίδων του Αθανασίου 652
7 Παπανικολάου Ευτυχία του Νικολάου 537
8 Αγγελίδης Ιωάννης του Δημητρίου 522
9 Γιαμαρέλου Αικατερίνη του Γεωργίου 490
10 Κυρλάκη Μανουέλα του Γεωργίου 476
11 Αδάμης Σπυρίδων του Γεωργίου 446
12 Νέλλα Μαρία του Θωμά 445
13 Λαγομιτζής Νικόλαος του Κωνσταντίνου 444
14 Ντίνος Γεώργιος του Αθανασίου 441
15 Ηλιόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννη 439
16 Αραμπατζής Κωνσταντίνος του Γρηγορίου 429
17 Κάσσιος Δημήτριος του Γεωργίου 419
18 Αλεξιάδης Νικόλαος του Σάββα 414
19 Γρίβας Περικλής του Βασιλείου 412
20 Πανάγου Γεώργιος του Σωτηρίου 401
21 Μπαλάσκας Γεώργιος του Ανδρέα 373
22 Λιακουνάκου Βενετία του Ιωάννη 362
23 Καραγιάννης Αθανάσιος του Κωνσταντίνου 360
24 Τσάμης Δημήτριος του Αριστείδη 360
25 Παπαχαρίτων Αναστάσιος του Κυριάκου 328
26 Καφτηράνης Χρήστος του Γεωργίου 322
27 Κούρος Γεώργιος του Ηλία 308
28 Παπαδάτου Μαρία του Γερασίμου 308
29 Κελέσης Γεώργιος του Δημητρίου 292
30 Καρατζάνου Χαρίκλεια του Χαράλαμπου 277
31 Γούλας Νικόλαος του Βασιλείου 272
32 Μπαλκούρης Αθανάσιος του Ελευθερίου 265
33 Γεωργούλης Κωνσταντίνος του Βασιλείου 221
34 Καρδάκος Κωνσταντίνος του Χρήστου 220
35 Παπαθανασίου Δημήτριος του Χρήστου 220
36 Παπαντώνης Βασίλειος του Ξενοφώντα 211
37 Κατσίμπελης Αθανάσιος του Κωνσταντίνου 208
38 Ψώρας Δημήτριος του Μάρκου 207
39 Τζίβα Βασιλική του Σωκράτη 202
40 Σαββάκης Γεώργιος του Ιωάννη 199
41 Κακαφώνης Νικόλαος του Δημητρίου 196
42 Καφφετζάκη Καλλιόπη ( Πόπη ) του Εμμανουήλ 195
43 Παπαεμμανουήλ Χριστόδουλος του Εμμανουήλ 195
44 Κατσάς Στέφανος του Χρήστου 192
45 Μπέζας Ευάγγελος του Παναγιώτη 190
46 Παπαγεωργίου Βίβιαν – Παρασκευή του Αλεξάνδρου 188
47 Δεμερτζής Γεώργιος του Αντωνίου 180
48 Τσουμελέκας Δημήτριος του Σπυρίδωνα 179
49 Βώσσος Γεώργιος του Σπυρίδωνα 176
50 Κατσιάνας Ιωάννης του Ηλία 176
51 Παυλίδου Μαριάνθη του Στυλιανού 175
52 Φαρμάκης Γρηγόριος του Χρήστου 171
53 Τσαουσίδης Ιωάννης του Μιχαήλ 170
54 Τάκος Χρήστος του Νικολάου 169
55 Ζιώρης Βασίλειος του Νικολάου 160
56 Αργυρίου Αλέξανδρος του Ευσταθίου 157
57 Τσουμαρίδης Γεώργιος του Αθανασίου 153
58 Γιώτης Θεόκλητος του Δημητρίου 145
59 Δάσκος Γρηγόριος του Κωνσταντίνου 141
60 Μπεμπής Γεώργιος του Σταύρου 134
61 Δημόπουλος Θεόδωρος του Χαράλαμπου 123
62 Σκλαβενίτης Νικόλαος του Στέφανου 122
63 Νικολάου Ζωή του Κωνσταντίνου 112
64 Ζυμβρακάκης Ιωάννης του Αποστόλου 107
65 Μέντης Ιωάννης του Αναστασίου 95
66 Παπαδάκης Μιχαήλ του Ελευθερίου 83
67 Σταύρος Αλέξανδρος του Αντωνίου 83
68 Λουράντος Δημήτριος του Ευαγγέλου 80
69 Παυλόπουλος Ανδριανός του Θεοφάνη 74
70 Δήμος Δημήτριος του Ευαγγέλου 71
71 Μάλλιαρης Κυριάκος του Γεωργίου 70
72 Μαλωνάς Δημήτριος του Γεωργίου 68
73 Νούλης Ιωάννης του Γεωργίου 57
74 Τζουρμάνας Ξενοφών του Γεωργίου 57
75 Μπιστόλας Άγγελος του Επαμεινώνδα 51
76 Γράτσος Σπύρος του Παρασκευά 43

18.2.09

O Γιώργος, που τον φώναζαν Τζέφρι...

Στο νέο βιβλίο του δημοσιογράφου Γιώργου Λακόπουλου για τον Ανδρέα Παπανδρέου προτού ασχοληθεί με την πολιτική («Του μιλάνε τα κύματα...», Εκδόσεις Καστανιώτη), μαθαίνουμε και κάτι ενδιαφέρον για τον Γιώργο Παπανδρέου προτού γίνει... Γιώργος. «Μα δεν ήταν πάντα Γιώργος;» είναι το εύλογο ερώτημα. Και όμως, δεν ήταν.

Στο κεφάλαιο στο οποίο ο συγγραφέας αφηγείται τις προετοιμασίες της οικογένειας του Α. Παπανδρέου για τη μετεγκατάστασή της στην Ελλάδα το 1960 αναφέρεται ότι ήδη από το 1959, με πρωτοβουλία του παππού τους Γεωργίου Παπανδρέου, τα τέσσερα παιδιά είχαν βαπτισθεί ορθόδοξοι χριστιανοί: «Ο Γιώργος, που μέχρι τότε τον φώναζαν Τζέφρι, πήρε και επισήμως το όνομα του παππού του» γράφει ο Γ. Λακόπουλος. Τον Γιώργο λοιπόν τον έλεγαν Τζέφρι (Geoffrey) προτού γίνει Γιώργος...

ΠΗΓΗ: Δεξί Εξτρέμ



Εχω την εντύπωση ότι η αποκάλυψη αυτή του Γ. Λακόπουλου συνιστά τη σημαντικότερη εισφορά στη μελέτη του φαινομένου Γιώργος. Νομίζω επίσης ότι στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ πάει πολύ το Τζέφρι και κάτι μου λέει ότι θα του κολλήσει... Το πιο πάνω έτος (1959) βαφτίστηκε με τον ορθόδοξο τρόπο και η Σοφία που μέχρι τότε την αποκαλούσαν Γκέηλ!!

Ο κος Ψαριανός (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ)


ΠΗΓΗ: pressme

16.2.09

Επιστροφή στην πολιτική

Ο Νίκος Γιαννής έκανε μια αναλυτική αποτίμηση του κυβερνητικού έργου της Νέας Δημοκρατίας από το 2004, παρουσίασε τα προβλήματα της Αττικής και έναν νέο τρόπο αντιμετώπισης και έκανε τον προσωπικό του απολογισμό, ένα έτος μετά από τη στιγμή που 12.000 συμπολίτες του τον εμπιστεύθηκαν στις Βουλευτικές εκλογές του 2007 με τη Ν.Δ.
Εκφράζοντας την αγωνία του για το μέλλον της χώρας πρότεινε:
-Θέσπιση ποσόστωσης των υποψηφίων σε όλες τις εκλογές για τους νέους κάτω των 35 ετών, όπως και με τις γυναίκες,- διπλασιασμό των υποψήφιων βουλευτών ανά περιφέρεια, -Δημιουργία ενός συστήματος αξιών για την επιλογή νέων υποψηφίων – αντίγραφο ποινικού μητρώου για τους υποψηφίους, κατά την υποψηφιότητα όχι μετά την εκλογή, -χρονικός περιορισμός σε όλα τα εκτελεστικά αξιώματα με θέσπιση ορίου 2 συνεχόμενων θητειών (Πρωθυπουργός, Υπουργός, Νομάρχης, Δήμαρχος), - Περιορισμό του αριθμού των κοινοβουλευτικών Υπουργών και ενδεχομένως των Βουλευτών, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι για την Ελλάδα 15 Υπουργοί, 20 Νομάρχες και 275 Δήμαρχοι, ήτοι σύνολο 300, είναι αρκετοί, - Κατάργηση της κομματικής πειθαρχίας σε θέματα διαφθοράς. Δημοσίευση στην ηλεκτρ, σελίδα του Υπ. Εσωτερικών των ονομάτων των δημοσίων υπαλλήλων με συνοπτική περιγραφή καθηκόντων, ετήσιο ποσοτικό απολογισμό εργασίας και το σύνολο των καθαρών αποδοχών, ή έστω μόνο τις αποδοχές. Δημιουργία αυτόνομων Υπουργείων Περιβάλλοντος και Τρίτου Τομέα, - Δημοσιότητα του ημερήσιου προγράμματος των Υπουργών και των άλλων ανώτατων κρατικών λειτουργών, -Πρόβλεψη για τη διάθεση 1% του ετήσιου προϋπολογισμού Δήμου/Νομαρχιών ετησίως και ισομερώς στους δημότες με τη μορφή κουπονιού που οι ίδιοι θα αποφασίζουν σε ποια ΜΚΟ ή Σύλλογο (τοπικώς πιστοποιημένους) θα το διαθέσουν (άμεση δημοσιονομική και αναδιανεμητική Πολιτική).

Επιπλέον, πρότεινε μια δράση «Ελληνας Πολίτης 2021» ενόψει συμπλήρωσης 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση, προβάλλοντας δε ως σύνθημα της πολιτικής αυτής τη ρήση του Μαρκ Τουέν: «Καμιά χώρα δεν μπορεί να κυβερνηθεί σωστά εάν οι πολίτες, ως σύνολο, δεν συνειδητοποιήσουν βαθιά μέσα τους ότι αυτοί είναι οι φύλακες του νόμου και ότι οι υπεύθυνοι για τη δικαιοσύνη δεν αποτελούν παρά τον μηχανισμό για την εφαρμογή του, τίποτε παραπάνω».

Όλα αυτά, καθώς και άλλες ιδέες άλλων, μπορούν να συμβάλλουν στη διατύπωση ενός προγράμματος – προσυμφώνου του Κώστα Καραμανλή με τον ελληνικό λαό, το οποίο θα προτείνει για την επόμενη οκταετία, καλώντας όλους μας να εκκινήσουμε την πολιτική αναδημιουργία, την επιστροφή στην πολιτική και τον σεβασμό επιτέλους της θεσμικής λειτουργίας και της νομιμότητας από όλους μας από μηδενική βάση, την επομένη της επόμενης εκλογικής νίκης της Ν.Δ. όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές.

Ο Νίκος Γιαννής υπογράμμισε πως: Το πολιτικό κόστος δεν το έχει ο πολιτικός που κάνει κάτι για τη φύση, αλλά ο πολιτικός που δεν κάνει για τη φύση. Ίσως έφτασε η ώρα που η ανακύκλωση θα είναι υποχρεωτική για όλους και οι παραβάτες θα τιμωρούνται. Κατέληξε δε ότι: Η ιδιωτική πρωτοβουλία πρέπει να είναι το θεμέλιο των μεταρρυθμίσεων, η κοινωνία πολιτών και οι ΜΚΟ είναι ιδιωτική πρωτοβουλία. Στην Ελλάδα έχουμε ασθενικό κράτος και ασθενή κοινωνία πολιτών. Αυτά μαζί οφείλουν να βαδίσουν την οδό της ενδυνάμωσης.

Ο Νίκος Γιαννής είναι πολιτευτής της περιφέρειας Αττικής

Σημείωση: Αναζητείστε φίλοι μου τις αναλογίες των ως άνω απόψεων στο συνδικαλιστικό κίνημα και δη στην αγαπημένη μας παράταξη..

Τι να περιμένουμε από το ΠαΣοΚ

Από το συνάδελφο Θανάση Κατσίμπελη (Ηλεία) έλαβα το παρακάτω email και το δημοσιεύω αυτούσιο

"Σας στέλνω:

1. Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την Παιδεία και τις απόψεις του για την αξιολόγηση.Συνδέεται άμεσα η αξιολόγηση με τη αύξηση αμοιβών των εκπαιδευτικών.Το κόμμα που κατάργησε την επετηρίδα, που καθιέρωσε τον ΑΣΕΠ, που κατακερμάτισε τον κλάδο σε πίνακες και κατηγορίες, που ευθύνεται για την αδοριστία με τους "σκληρούς αγωνιστές" που κρίνουν τα στελέχη της ΔΑΚΕ αυτά πρεσβεύει κι αυτά θα εφαρμόσει.

Aν τολμούσε έστω και να τα αναφέρει κάποιο στέλεχος της Ν.Δ αναρωτιέμαι ποιά θα ήταν η απάντηση της ΠΑΣΚ και του Προέδρου της ΔΟΕ.
Τώρα σιωπή....


Ουσιαστική αύξηση των αμοιβών των εκπαιδευτικών σε συνδυασμό με την επιμόρφωση και την αξιολόγησή τους. Δηλαδή σύνδεση μισθού και αξιολόγησης !!!


 Hμερομηνία δημοσίευσης: 15-02-09 
 
 
 
2.
Στο παρακάτω άρθρο σας στέλνω τις απόψεις του Κ.Κοντογιαννόπουλου που μας αποκαλεί καρκίνωμα.Πρώην υφυπουργός της Κυβέρνησης Σημίτη ... που έχει τιμωρηθεί...για την "συνέπειά του" από τον Ηλειακό λαό με τη θέση που του αξίζει.
«Οι συνθήκες σήμερα είναι ώριμες για νέες ιδέες στην πολιτική» 
 Ισχυρές προσωπικότητες και μικρά κόμματα που βρίσκονται στις παρυφές του πολιτικού συστήματος αγωνιούν για το μέλλον 
Του Βασιλη Νεδου

Οι εκλογές της 8ης Απριλίου 1990, ήταν οι τελευταίες που επέτρεψαν την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση σε κόμματα κάτω του 3%. Ενα από αυτά ήταν η ΔΗΑΝΑ του κ. Κωστή Στεφανόπουλου με 0,67%, εκλέγοντας έναν βουλευτή τον κ. Θεόδωρο Κατσίκη. Ο πρώτος έγινε ένας από τους πλέον λαοφιλείς Προέδρους Δημοκρατίας και ο δεύτερος αποτέλεσε εκείνο το «δεκανίκι» στο οποίο στηρίχτηκε για να κυβερνήσει ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ηταν επίσης, η τελευταία φορά που ένα μικρό κόμμα έπαιξε οποιονδήποτε ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Τα χρόνια πέρασαν, σταδιακά τα μεγάλα κόμματα συνεπικουρούμενα και από το εκλογικό σύστημα σχεδόν εξαφάνισαν όποιες εναλλακτικές φωνές υπήρχαν, ταυτόχρονα όμως κύλησαν ακόμη χαμηλότερα στη συνείδηση των ψηφοφόρων, με αποτέλεσμα μπροστά στη σημερινή κρίση να είναι απολύτως απαξιωμένα. Σήμερα, στις παρυφές του κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος υπάρχουν είτε μικρά κόμματα, είτε σημαίνουσες προσωπικότητες που αυτή τη στιγμή δεν διαδραματίζουν κάποιο ενεργό ρόλο, αλλά απολαμβάνουν την εκτίμηση από διευρυμένα στρώματα στην κοινωνία.

Την προηγούμενη εβδομάδα, οι πρώην υπουργοί κ. Στέφανος Μάνος και Βασίλης Κοντογιαννόπουλος και ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης παρενέβησαν μέσω της «Κ», προκειμένου να εκφράσουν την αγωνία τους για τη συγκυρία. Ο κ. Κοντογιαννόπουλος αναφέρει ότι χώρος για ένα νέο κόμμα ή γενικότερα νέες αντιλήψεις υπάρχει. «Το ζητούμενο είναι να εκφραστεί», λέει και συμπληρώνει: «οι συνθήκες είναι ώριμες για νέες ιδέες. Αν όλοι τολμήσουμε και αναλάβει ο καθένας το ρίσκο του. Είναι αδήριτη ανάγκη να γίνει κάποια κίνηση». Ο πρώην υπουργός διευκρινίζει στην «Κ» ότι στο μυαλό του δεν έχει κατʼ ανάγκην τη δημιουργία κόμματος. «Θα μπορούσε να γίνει κάτι, όπως η μεταρρύθμιση του Εργατικού Κόμματος από τον Τόνι Μπλερ. Αν συμβεί αυτό και στην Ελλάδα, να πεταχτούν δηλαδή έξω από τα κόμματα οι καρκίνοι των κομμάτων: συνδικαλιστές και κομματικά όργανα, θα είναι εξαιρετικά ευοίωνο». Τονίζει βέβαια ο κ. Κοντογιαννόπουλος ότι ήδη το ποσοστό εκείνων που δεν ψηφίζουν σταθερά τα δύο μεγάλα κόμματα «είναι ήδη σχεδόν το 1/3 του εκλογικού σώματος. Αυτό που χρειάζεται σε αυτή τη φάση είναι κάποιος καταλύτης που να μπορέσει να φέρει σε επαφή αυτά τα τρία επίπεδα, πολιτικούς, ανθρώπους που θέλουν να προσφέρουν και πολίτες».

Για τον κ. Κοντογιαννόπουλο παράδειγμα αποτυχίας των υφισταμένων κομμάτων να αγκαλιάσουν την κοινωνία είναι η περίπτωση του κ. Γιάννη Μπουτάρη «ενός ανθρώπου που αποδεδειγμένα έχει προσφέρει στον τόπο του».

Νίκος Κωνσταντόπουλος

Στους πολιτικούς με αγωνία για το μέλλον εντάσσεται και ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος. Επισημαίνει στην «Κ» ότι: «την ώρα που ενσκήπτει και η διεθνής κρίση, εκλογολογούμε και παροχολογούμε με ευκολία. Οι άλλοι προετοιμάζονται πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Εδώ χάνουμε ιστορικό χρόνο, λέγοντας ο καθένας τον εσωκομματικό χαβά του». Σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντόπουλο «έτσι για να γίνεται κουβέντα προτείνουν κάποιοι, χωρίς μελέτη και τεκμηρίωση, έξοδο από την Ευρωζώνη και εποπτεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Με μικροκομματικό τακτικισμό, επίσης ακούγεται το αίτημα για εκλογές τώρα, που βρισκόμαστε μπλεγμένοι στο κουβάρι των επιπτώσεων της κρίσης».

Ο κ. Κωνσταντόπουλος δεν συμφωνεί με την ίδρυση νέου κόμματος. «Προβάλλεται και το σενάριο για νέο κόμμα», λέει χαρακτηριστικά, «λες και τα κόμματα γίνονται έτσι, στο όνομα προσωποπαγών απόψεων, περιστασιακών διαφωνιών ή συμφωνιών. Τελικά, όλη αυτή η πολυλογία για την κρίση του πολιτικού συστήματος γίνεται στοιχείο της κρίσης και συμβάλλει στην αναπαραγωγή της».

Στους ανθρώπους με ανησυχίες για το εγγύς πολιτικό μέλλον περιλαμβάνονται οι κ. Πέτρος Τατούλης και Αλέκος Παπαδόπουλος. Και οι δύο παρουσίασαν την προηγούμενη εβδομάδα τα τελευταία βιβλία τους, τα οποία εκτός των άλλων, αποτελούν και πολιτικές προτάσεις. Ο κ. Τατούλης πρότεινε το βράδυ της προηγούμενης Δευτέρας τη σύσταση ενός Σχεδίου Εθνικής Ανασυγκρότησης με τρεις άξονες, τη Δημόσια Διοίκηση, την Παιδεία και τους Θεσμούς. Ο κ. Παπαδόπουλος προχώρησε σε πιο συγκεκριμένες προτάσεις ζητώντας την καθιέρωση μονοεδρικών περιφερειών και προκαθορισμένη ημερομηνία εκλογών ανά τετραετία. Στέκονται βέβαια οι δύο άνδρες σε διαφορετική βάση. Ο κ. Τατούλης από το μετερίζι του αντάρτη που διέρρηξε οριστικά τις σχέσεις του με τη Ν.Δ. και ο κ. Παπαδόπουλος από τη θέση ενός μέλους του ΠΑΣΟΚ, το οποίο όμως συσπειρώνει στο πρόσωπό του απόψεις που κυρίως οι εκσυγχρονιστές του κόμματος επικροτούν. Ο Θεσπρωτός, αν και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, είναι κεφάλαιο το οποίο κάθε πολιτική κίνηση ή πρωτοβουλία που «μαγειρεύεται» αυτή την εποχή θα ήθελε στην πλευρά της. Τον έχουν «πολιορκήσει» αρκετοί, επιζητώντας τουλάχιστον την υπογραφή του σε κείμενα πολιτικού προβληματισμού. Ανάμεσα σʼ εκείνους που έχουν συζητήσει σχετικά με τον κ. Παπαδόπουλο είναι και ο κ. Μάνος. Ο Θεσπρωτός, προς το παρόν, ανθίσταται.

Τα κόμματα

Στον εξωκοινοβουλευτικό χώρο υπάρχει μια πανσπερμία μικρών κομμάτων. Το πλέον επιτυχημένο, με μέτρο τις προηγούμενες εκλογές, οπότε ξεπέρασε το 1%, κερδίζοντας την έκτη θέση στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων, είναι εκείνο των Οικολόγων Πρασίνων. Οπως αναφέρει στην «Κ» ο επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος «σκοπός του κόμματός του είναι να εκφράσει μια δυναμική, η οποία «δεν βολεύεται στο σκηνικό ούτε του μεγάλου ούτε του μικρού δικομματισμού». Ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Τατούλης έχει προσεγγίσει τους Πράσινους Οικολόγους με σκοπό την προσχώρησή του. Ο Αρκάς πολιτικός διαψεύδει αυτές τις επαφές, αλλά είναι βέβαιο ότι με 3,5% στις δημοσκοπήσεις οι Πράσινοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης.

Στις ευρωεκλογές θα λάβουν μέρος και μικρότερα κόμματα, όπως οι «Δημοκρατικοί», οι οποίοι ιδρύθηκαν μόλις πριν από ένα μήνα. «Συμμετέχουμε σε αυτό το κόμμα, διότι πιστεύουμε στην έννοια του ενεργού πολίτη και θεωρούμε τριτοκοσμική την κατάσταση να διαχειρίζεται τα κοινά μια δικομματική οικογενειοκρατία. Αυτό λέγεται απλά ολιγαρχία», λέει στην «Κ» ο πρόεδρος του νεοπαγούς κόμματος κ. Μελέτης Μελετόπουλος. Επισημαίνει ότι οι περισσότεροι από τους 350 που ήδη ασχολούνται ενεργά με τους «Δημοκρατικούς» έχουν περάσει από τα γνωστά κόμματα «αλλά η παραμονή τους ήταν βραχεία και ατελέσφορη, καθώς δεν μπορούσαμε να είμαστε αφισοκολλητές και φερέφωνα». Σύμφωνα με πληροφορίες, οι «Δημοκρατικοί» είναι ένα αρκετά ελκυστικό σχήμα λόγω της ιδεολογικής συγγένειάς του με τον φιλελεύθερο χώρο και έχουν έλθει σε επαφή με προσωπικότητες όπως ο κ. Μάνος και ο κ. Τατούλης. Ωστόσο, απʼ ό,τι φαίνεται στο κόμμα είναι προσηλωμένοι στην απόφασή τους να παραμείνουν «ερασιτέχνες» και να μη συσχετισθούν άμεσα με επαγγελματίες της πολιτικής.

Στις ερχόμενες ευρωεκλογές θα κατέλθει εκ νέου και η Δημοκρατική Αναγέννηση, το κόμμα που είχε ιδρύσει ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής το 2007. Ψηφοδέλτιο αναμένεται να καταρτίσουν σχηματισμοί όπως το ΜΕΡΑ, το ΚΚΕ μ-λ και το Μ-Λ ΚΚΕ και η Ελληνοευρωπαϊκή Συμμετοχική Δημοκρατία."
 

15.2.09

Θέση της ΔΑΚΕ ΠΕ για τα ταμεία επικουρικής ασφάλισης του Δημοσίου

Διαβάστε τη σχετική ανακοίνωση εδώ

Tι ισχύει για τις άδειες των εκπαιδευτικών

Ο αιρετός ΠΥΣΠΕ Πειραιά Τάσος Μεντάκης μας ενημερώνει εδώ

Προσκλητήριο εθνικής συνεννόησης

«Εθνική υπόθεση» χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός από τη Φθιώτιδα την οικονομική κρίση, η οποία όπως είπε δεν έχει κομματικό χρώμα, τονίζοντας ότι «καθοριστικά στοιχεία σε κάθε εθνική υπόθεση είναι η συνεννόηση, η συνένωση δυνάμεων, η ομοψυχία». 

«Η χώρα δεν αντέχει μετωπικές συγκρούσεις. Δεν αντέχει ανευθυνότητες. Δεν αντέχει πολωτικές, διχαστικές πρακτικές. Οι περιστάσεις απαιτούν στοιχειώδη συνεννόηση. Η συναίνεση, τουλάχιστον στα βασικά, είναι επιβεβλημένη. Δεν μπορεί, δεν περιμένω, να συμφωνήσουμε σε όλα. Αλλά δεν μπορεί οι πολιτικές δυνάμεις να διαφωνούμε σε όλα. Δεν μπορεί να υπάρχει άρνηση σε όλα. Δεν είναι στάση ευθύνης το ‘’όχι σε όλα’’. Το τονίζω: Δεν χωρά στις κρίσιμες αυτές περιστάσεις το ‘’όχι σε όλα’’. Δεν είναι πολιτική ευθύνης η απόπειρα έντασης, η απόπειρα ισοπέδωσης των πάντων», τόνισε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός,

Παράλληλα απηύθυνε πρόσκληση προς όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις για υπευθυνότητα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη σύμπραξη με κοινούς στόχους, ώστε οι επιπτώσεις από την παγκόσμια οικονομική κρίση να μην είναι δυσμενέστερες.


ΠΗΓΗ: e-tipos

14.2.09

Ευλογία και κατάρα για την Αριστερά η οικονομική κρίση

Διαβάστε εδώ ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κείμενο για την οικονομική κρίση του Άντονι Γκίντενς

13.2.09

10 θέσεις πάνω η Ελλάδα στην παγκόσμια επιχειρηματικότητα...εν μέσω "κρίσης"

Δέκα θέσεις πάνω ανέβηκε η Ελλάδα στην έκθεση επιχειρηματικότητας «Doing Business 2009» παρουσιάζοντας βελτιώσεις σε αρκετές επιμέρους παραμέτρους όπως η έναρξη επιχείρησης, η πρόσληψη υπαλλήλων και η προστασία επενδυτών.
Η φορολογική επιβάρυνση επιχειρήσεων παρουσιάζει, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, αισθητή βελτίωση (άνοδος 32 θέσεων) την ίδια στιγμή που η εμπορική εξωστρέφεια καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη.

Σε διεθνές επίπεδο, για πέμπτο συνεχόμενο χρόνο η Ανατολική Ευρώπη και η Κεντρική Ασία βρίσκονται στην κορυφή της λίστας, όσον αφορά στη βελτίωση του κλίματος για τη δημιουργία επιχειρήσεων. 113 εταιρείες προέβησαν σε 239 ανανεωτικές κινήσεις διευκολύνοντας έτσι την επιχειρηματική δραστηριότητα μεταξύ του Ιουνίου του 2007 και του 2008.

ΠΗΓΗ: greece-salonika

Η κοπή..της (οικοπεδικής) πίτας

Η απάντηση του Νικήτα Κακλαμάνη για την υπόθεση της κοπής δέντρων στην Κυψέλη.

Περί ελλείματος..

«ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρωτολογία): Το δημόσιο χρέος –ακούστε για μία Κυβέρνηση που ήρθε με το σύνθημα ότι θα νοικοκυρέψει την οικονομία- το αυξήσατε επί ημερών σας κατά 43%, 80 δισεκατομμύρια συνολικά, 16.000.000.000 ευρώ παραπάνω χρέωσε η Νέα Δημοκρατία την Ελλάδα. Κάθε χρόνο 8.000 ευρώ περισσότερα χρωστάει σήμερα κάθε Έλληνας εξαιτίας των δικών σας πολιτικών (ΣΣ. Όποιος καταλάβει τι θέλει να πει με την τελευταία πρόταση ο ποιητής να μου γράψει...). 

ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Ο κ. Παπανδρέου αμφισβήτησε σήμερα την πρόοδο της χώρας τα τελευταία πέντε χρόνια. Θα τολμούσα να πω τη λέξη «τόλμησε» να μιλήσει για το δημόσιο χρέος. Μειώθηκε τα τελευταία χρόνια το δημόσιο χρέος από το 100% στο 94% και επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που ειδικά για το δημόσιο χρέος ο κ. Παπανδρέου αναφέρεται σε απόλυτα νούμερα (ΣΣ. Το ίδιο βέβαια κάνει και ο φίλος μου ο Κρόγιας που παραλίγο να τον χάσουμε πριν μερικές μέρες αλλά ευτυχώς ο Θεός μας λυπήθηκε :)), αφού δεν του το εξηγούν οι σύμβουλοί του, θα μου επιτρέψει πολύ απλά να το εξηγήσω εγώ. 

Το δημόσιο χρέος κατ’ εξοχήν μετριέται ως ποσοστό το Α.Ε.Π.. Και για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό, αν έχω εισόδημα 1.000 ευρώ –αυτό είναι το Α.Ε.Π. μου- και χρωστάω 1.000 ευρώ, χρωστάω 100% το Α.Ε.Π. και προφανώς έχω πρόβλημα. Αν χρωστάω πάλι 1.000 ευρώ, το ίδιο ποσόν, αλλά έχω εισόδημα 100.000 ευρώ, τότε προφανώς δεν έχω πρόβλημα. Αν, λοιπόν, αυτό το πολύ απλό πράγμα δεν μπορεί να το καταλάβει ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και κάθε φορά αναφέρεται στο χρέος με βάση τα απόλυτα νούμερα, τότε εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτα.

ΠΗΓΗ: Τα πρακτικά της Βουλής-Δεξί Εξτρέμ

Aνακοίνωση ΟΑΚΚΕ για ΣΥΡΙΖΑ, ΣτΕ, ΠΑΟ, Βωβό

Πριν από λίγο καιρό ο ΣΥΝ και το ΣτΕ διέκοψαν την κατασκευή του εμπορικού κέντρου στο Βοτανικό ρίχνοντας στην ανεργία, μέσα στην κρίση, 800 εργάτες. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΣΥΝ απαιτεί τη ματαίωση ενός μεγάλου έργου και το ΣτΕ ικανοποιεί την απαίτησή του. 

O ΣΥΝ και το ΣτΕ με τις αποφάσεις του έχουν δώσει ιστορικό πλήγμα στην ανάπτυξη της χώρας μετατρέποντας την στο βιομηχανικό ουραγό της Ευρώπης και βυθίζοντας την στην υπερχρέωση αφού για δεκαετίες χτυπάνε τα μεγάλα έργα, ιδιαίτερα τα βιομηχανικά όπως πχ την εκτροπή του Αχελώου, την επέκταση των διυλιστηρίων, τους λιγνιτικούς και λιθανθρακικούς σταθμούς, τις βιομηχανίες χρυσού, τα μεγάλα τουριστικά έργα.

Το δίδυμο αυτό δρα σε συντονισμό με το ψευτοΚΚΕ και ισχυρές φράξιες στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ γύρω από τους Καραμανλή και Παπανδρέου, που υποβάλλουν σαμποταριστικές αποφάσεις των δασαρχείων, της αρχαιολογικής υπηρεσίας και των αδειοδοτικών μηχανισμών των υπουργείων.

Αυτό το σαμποτάζ έχει ένα γενικό πολιτικό στόχο: Να εμποδιστούν οι επενδύσεις κάθε κεφάλαιου που δεν ανήκει στην ανατολικού τύπου κρατική ολιγαρχία. Αυτή είναι πολύ πιο αρπακτική από τη δυτικού τύπου γιατί δεν αναπτύσσεται μέσα από τους ανταγωνιστικούς νόμους της αγοράς, αλλά χάρη στην πολιτική εξουσία μέσω της οποίας εξασφαλίζει μονοπωλιακούς και ληστρικούς όρους συσσώρευσης. Όχι τυχαία το δίδυμο ΣΥΝ-ΣτΕ δεν ματαιώνει ποτέ τις σκανδαλώδεις συμβάσεις με τους ανατολικούς κρατικο-ολιγάρχες Κόκκαλη, Μπόμπολα, Μυτιληναίο ή την ίδια τη Ρωσία.

Η εξήγηση για το σαμποτάζ στο Βοτανικό είναι επίσης πολιτική. Εδώ ο στόχος του ΣΥΝ δεν είναι μόνο να καταργήσει μια μεγάλη επένδυση δυτικού τύπου κεφαλαίων όπως είναι εκείνα της «Βωβός», όσο να διευκολύνει τους ανατολικούς κρατικο-ολιγάρχες να ελέγξουν τη διοίκηση του Παναθηναϊκού αφού έλεγξαν πρώτα εκείνη του Ολυμπιακού με τον Κόκκαλη. Να γιατί τα ψευτο-οικολογικά κινήματα του ΣΥΝ ενώ μπλοκάρουν εδώ και χρόνια κάθε χώρο ανέγερσης ενός γηπέδου του ΠΑΟ όσο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού είναι το δυτικού τύπου κεφάλαιο Βαρδινογιάννη (που κάποτε οι ανατολικοί επεχείρησαν να εξοντώσουν με τη «17Ν»), «ξέχασαν» να μπλοκάρουν το γήπεδο του Ολυμπιακού. 

Ο άνθρωπος τον οποίο το ανατολικό αστικό μπλοκ προορίζει για ιδιοκτήτη του ΠΑΟ είναι ο Βγενόπουλος. Αυτός διαχειρίζεται σήμερα και δυτικά κεφάλαια όμως εκτοξεύτηκε κεφαλαιικά μέσα από τη δεμένη με ρώσικα κεφάλαια (Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου) και αναδείχτηκε σαν κρατικο-ολιγάρχης, όταν το ανατολικό μπλοκ του επέτρεψε να αγοράσει αστραπιαία τον ανθό σε πολλούς βιομηχανικούς κλάδους ή όταν με τη σκανδαλώδη αγοραπωλησία των μετοχών του ΟΤΕ του επέτρεψε να κερδίσει σε χρόνο μηδέν 200 εκατομμύρια Ευρώ χωρίς οι κυνηγοί σκανδάλων να αναλάβουν οποιαδήποτε πρακτική δράση εναντίον του. (Οι ανώδυνες φωνούλες του ΣΥΝ ήταν για ξεκάρφωμα).

Ο Βγενόπουλος επιχειρεί να ελέγξει τον Παναθηναϊκό οικονομικά αφού πρώτα τον έλεγξε σε αρκετό βαθμό «πολιτικά-οπαδικά» χάρη στη συμμαχία του με τον κεφαλαιακά αδύναμο Γιαννακόπουλο. Προϋπόθεση για τον «πολιτικό» έλεγχο μεγάλων ομάδων όπως ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ είναι οι ποδοσφαιρικές ήττες τους με τις οποίες η απογοητευμένη εξέδρα στρέφεται εύκολα εναντίον των παλιών ιδιοκτητών και αναζητά νέους «νικητές». Τέτοιες ήττες διευκολύνονται από το διαιτητικό και τρομοκρατικό ποδοσφαιρικό καθεστώς Κόκκαλη και από την ανυπαρξία ενός γηπέδου- έδρας της ομάδας.

Αλλά το κράτος δεν μπορούσε επ’ άπειρο να αρνείται ένα γήπεδο στον ΠΑΟ αψηφώντας τη δικαιολογημένη πίεση των οπαδών του και έτσι ψηφίστηκε η διπλή ανάπλαση για την κατασκευή του γηπέδου στο Βοτανικό. Ο ΣΥΝ στην αρχή χτύπησε την κατασκευή του γηπέδου μετωπικά, όπως και το άλλο ρωσόδουλο κόμμα, το ψευτοΚΚΕ (που δουλεύει στην εξέδρα με την Κανέλλη). Όμως μετά την είσοδο του Βγενόπουλου στον ΠΑΟ ο ΣΥΝ εκπόνησε ένα πιο σύνθετο σχέδιο διάσπασης και εκβιασμών με το οποίο ο πρώτος θα μπορούσε να γίνει ιδιοκτήτης της ομάδας. 

Ο ΣΥΝ λοιπόν πέρασε από το ΣτΕ μια κατ’ αρχήν απόφαση να σταματήσει το εμπορικό κέντρο του Βωβού ο οποίος σε αντάλλαγμα για το δικαίωμα του να χτίσει το κτίριο έχει δώσει στο Δήμο το έδαφος όπου κάθεται το γήπεδο. Έτσι αφού αυτό το δικαίωμα του αφαιρέθηκε αυτός θα μπορούσε να ματαιώσει την κατασκευή του γηπέδου.

Αλλά ο ΣΥΝ δεν πέρασε από το ΣτΕ μια σκέτα αρνητική απόφαση που θα ένωνε τον κόσμο του ΠΑΟ και τους εργάτες του εργοταξίου εναντίον του, αλλά μια τερατώδη απόφαση που έλεγε ότι ο μεν Βωβός δεν μπορεί να χτίσει το εμπορικό κέντρο αλλά ο Παναθηναϊκός μπορεί να χτίσει το γήπεδο! Έτσι ο ΣΥΝ, κραδαίνοντας την απόφαση του ΣτΕ, κάλεσε τον ΠΑΟ να κτίσει το γήπεδο και να συγκρουστεί με το Βωβό. (Όμως διατήρησε σαν απειλή τις προσφυγές των «πολιτών» του στο ΣτΕ κατά του γηπέδου).

Αμέσως τη θέση αυτή του ΣΥΝ την πρόβαλε στην ΠΑΕ ο Βγενόπουλος, ενώ οι Πατέρας και Γιαννακόπουλος έβαλαν φρένο στις κινητοποιήσεις των οπαδών του ΠΑΟ κατά ΣΥΝ και ΣτΕ και πέρασαν τη θέση «όχι στα επιχειρηματικά συμφέροντα» που σημαίνει «όχι στο Βωβό».

Οι Βαρδινογιάννηδες αποδέχτηκαν την πρόταση Βγενόπουλου ενώ ο ΥΠΕΧΩΔΕ Σουφλιάς δέχτηκε να βγει άδεια για το γήπεδο χωρίς να έχουν τηρηθεί οι νόμιμες υποχρεώσεις του κράτους προς το Βωβό.

Ταυτόχρονα ο ΣΥΝ διαμήνυε στο Βωβό ότι αν κάτσει φρόνιμος ως τη νέα συνεδρίαση του ΣτΕ ίσως του επιτραπεί ένα μικρότερο εμπορικό κέντρο. Μόνο έτσι εξηγείται ότι αυτός έπνιξε τις μαζικές κινητοποιήσεις των εργατών του εργοταξίου του.

Τελευταίος υπέκυψε ο Κακλαμάνης εναντίον του οποίου ο ΣΥΝ εξαπέλυε το αντιλαϊκό του κίνημα ενάντια στο πάρκινγκ στην Κυψέλη. Έτσι όλοι τους ποδοπάτησαν και το νόμο και τις μαχητικές διαθέσεις των εργατών και των φιλάθλων ενώ ο Βαρδινογιάννης σύρθηκε στα γραφεία του ΣΥΝ μετατρέποντας το μικρό αυτό τραμπούκικο κόμμα σε ύψιστο νομοθέτη και τον Τσίπρα σε πρωθυπουργό.

Αυτή είναι η δίχως χαρακτήρα και δημοκρατική παράδοση ελληνική μεγαλοαστική τάξη. Από δω και μπρος όλοι τους θα είναι όμηροι των ραδιουργιών του ΣΥΝ που λειτουργεί σαν εκβιαστής για λογαριασμό όλου του ανατολικού μπλοκ. Ο άμεσος στόχος του ΣΥΝ είναι να αρχίσει να χτίζεται το γήπεδο – που όχι τυχαία έχει κατασκευαστή τον Μπόμπολα - πάνω σε μια νομικά κινούμενη άμμο που την οικοδομησιμότητα της θα κρατάει στα χέρια του «απ’ έξω» ο ΣΥΝ και «από μέσα» ο Βγενόπουλος.

Αν για παράδειγμα ο Βωβός, στριμωγμένος οικονομικά και πολιτικά υποχρεωθεί να παραχωρήσει τα δικαιώματα του στη γη, ο Βγενόπουλος θα είναι ο καλύτερα οικονομικά και πολιτικά πλασαρισμένος για να τα αποκτήσει και έτσι να γίνει κύριος ενός ΠΑΟ που θα μπορεί και αυτός να κατακτάει πλαστικά πρωταθλήματα.

Αυτό δεν θα ήταν τόσο τραγικό αν δεν αποτελούσε το θρίαμβο μιας μαφιόζικης πολιτικής που παραδίδει όλη τη χώρα σε ανθρώπους μιας υπερδύναμης που καταστρέφει ότι δεν μπορεί αγοράσει.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η μόνη λύση για να βρουν οι 800 εργάτες τη δουλειά τους, οι φίλαθλοι ένα γήπεδο αλλά διατηρώντας την αξιοπρέπειά τους, και οι πολίτες της Αθήνας λίγο πράσινο με την εφαρμογή της προοδευτικής στις δοσμένες συνθήκες διπλής ανάπλασης είναι η εξής: δικός τους μαζικός αγώνας ενάντια σε ΣΥΝ και ΣτΕ.

Δικός τους αγώνας σημαίνει ανεξάρτητος και από τους δυτικούς καπιταλιστές που σέρνονται και εκλιπαρούν τους σοσιαλφασίστες για να μπορούν να συμμετέχουν στο υπό την ηγεμονία των τελευταίων σκληρό εκμεταλλευτικό καθεστώς.

ΠΗΓΗ: Δεξί Εξτρέμ

Να καταργηθούν οι σταθερές σχέσεις εργασίας...ζητά η ΓΣΕΕ!!


...δεν το λέει ο Μίχαλος, αλλά οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ! Μας δουλεύουν ψιλό γαζί! Ο αντιπρόεδρος της ΓΣΕΕ Αλ Καλύβης και ο αντιπρόεδρος του ΙΝΕ ΓΣΕΕ Δ. Στρατούλης σε έγγραφο ,που σας αποκαλύπτουμε λένε ,ανοικτά οτι έχουν κάνει έκθεση στο ΙΝΕ ΓΣΕΕ οι του ΠΑΣΟΚ και θέλουν να καταργήσουν τις σταθερές εργασιακές σχέσεις , γιατί είναι αντιπαραγωγικές. Ενώ οι σχέσεις εργασίας με μορφή έργου είναι πιο αποδοτικές!!! (Το γιατί θα σας το αποκαλύψουμε αργότερα το λέει και το έγγραφο. Γιατί έχει χρήμα ...) Ιδού του έγγραφο με την σχετική παράγραφο...


ΠΗΓΗ: bollywood-greece

12.2.09

Παιδείας παραλειπόμενα

Ένα αιρετικό κείμενο, το οποίο περιέχει όμως αρκετές αλήθειες..

11.2.09

H ομιλία του Αλέκου Παπαδόπουλου στην παρουσίαση του βιβλίου του

Βαρυσήμαντη ομιλία του πρώην υπουργού του ΠαΣοΚ

ΠΗΓΗ: press.gr

Απόσπασμα από άρθρο του Μ. Κοττάκη

"Όχι λέει το ΠΑΣΟΚ στο νομοσχέδιο Παυλόπουλου για την ψήφο των αποδήμων Ελλήνων. Δεν μας εκπλήσσει το γεγονός. Οι άνθρωποι πιστεύουν τόσο πολύ ότι η επιστροφή τους στην εξουσία περνά μέσα από τη λεωφόρο των αρνήσεων, ώστε η οποιαδήποτε απόπειρα να τους πείσει κανείς με λογικά επιχειρήματα για ένα θέμα που αποτελεί τον ορισμό της στρατηγικής αντίληψης για την έννοια του Έθνους, καταντά μάταιος κόπος." Και συνεχίζει ο συντάκτης με μια αναφορά στα σοβαρά θέματα στα οποία το ΠΑΣΟΚ είπε όχι: αναθεώρηση Συντάγματος, άρθρο 16, βασικός μέτοχος, νομοθετική ρύθμιση για την κάλυψη των κενών στα νοσοκομεία, απολρατικοποιήσεις Ολυμπιακής, ΟΤΕ και λιμανιών, Εθνικό χωροταξικό Σχέδιο, νομοσχέδιο Πετραλιά για έκτακτες ενισχύσεις στους ανέργους, Ταμείο Φτώχειας.

Σε όλα αυτά τα παραπάνω σημαντικά θέματα, που αφορούν την Ελλάδα και τους Έλληνες, το ΠΑΟΚ είπε όχι. Ξέρετε που είπε ΝΑΙ; Ω, ναι, στους ξένους και την Νέα Τάξη. Στις ΗΠΑ. Στην...Motherland. Συνεχίζει ο Κοττάκης: "Το μόνο ηχηρό "ΝΑΙ" που ακούσαμε από το ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια, είναι στο αντεθνικό σχέδιο ΑΝΑΝ και αυτό αποδοκιμάστηκε από τους πολίτες, όπως αντίστοιχα επιδοκιμάστηκαν τα "ΟΧΙ" του Καραμανλή στο Μπούργκενστοκ και στο Βουκουρέστι. Αφού λοιπόν οι άνθρωποι σκίζονται να πουν "ΝΑΙ" μόνο στους ξένους, γιατί να εκπλησσόμαστε που τώρα λένε κυνικά "ΟΧΙ" σε χιλιάδες έλληνες της διασποράς να έχουν λόγο στην κυβέρνηση της μητέρας πατρίδας; Ο Γάλλος διανοούμενος Ρεζίς Ντεμπρέ γράφει σε ένα βιβλίου του: ο πατριώτης είναι ένας άνθρωπος υπέρ, ο εθνικιστής ένας άνθρωπός εναντίον. Το παραφράζω: Η αντιπολίτευση είναι μια παράταξη εναντίον..."

ΠΗΓΗ: Δεξί Εξτρέμ

Ανακοίνωση ΔΑΚΕ ΔΕ για τις εκλογές των ΕΛΜΕ

Ολοκληρώθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη των νέων Δ.Σ των ΕΛΜΕ της περιόδου 2008-2009 με την επικράτηση για άλλη μια φορά της ΔΑΚΕ ΔΕ. Συγκεκριμένα η ΔΑΚΕ Δ.Ε κατέλαβε την πρώτη θέση με διαφορά έξι ποσοστιαίων μονάδων από τη δεύτερη ΠΑΣΚ. Οι καθηγητές με τη ψήφο τους ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΑΝ τις παρατάξεις που δημαγωγούν, εκμεταλλευόμενες τα υπαρκτά προβλήματα που απασχολούν τον κλάδο. ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΑΝ τη ΔΑΚΕ Δ.Ε για την υπεύθυνη στάση που ακολούθησε το προηγούμενο χρονικό διάστημα, προτείνοντας λύσεις αλλά και καταγγέλλοντας όλες τις λανθασμένες αποφάσεις της Διοίκησης. Οι συνάδελφοι πλέον ΑΠΑΙΤΟΥΝ υπεύθυνο συνδικαλιστικό λόγο, απαλλαγμένο από μικροκομματικές σκοπιμότητες. ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ένα συνδικάτο που θα δίνει λύσεις στα προβλήματά τους και δεν θα αντιπαρατίθεται στείρα με την εκάστοτε κυβέρνηση.

  Η στήριξη και η εμπιστοσύνη των συναδέλφων, μας δίνει πρόσθετη δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα μας για τη βελτίωση της θέσης του εκπαιδευτικού

10.2.09

Oι διορισμοί το 2009



ΠΗΓΗ: Τα Νέα

Η Ελληνική οικονομία είναι ανθεκτικότερη από αυτές της Ιρλανδίας,Ισπανίας,Ολλανδίας,Αυστρίας και Βελγίου..

Λιγότερο επισφαλής από ό,τι πολλοί πιστεύουν είναι τελικά η ελληνική οικονομία, σύμφωνα με τη σχετική μελέτη της Royal Bank of Scotland. 
Η ανάλυση της τράπεζας αποδεικνύει πως κόντρα στα όσα αναφέρει το τελευταίο διάστημα όχι μόνο ο ξένος αλλά -κυρίως-και ο εγχώριος Τύπος και μαρτυρούν τα spreads στις αγορές των ομολόγων, η Ελλάδα δεν είναι ο πιο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης!
Αντίθετα, πιο ευάλωτες απέναντι στην κρίση θεωρούνται η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ολλανδία, η Αυστρία και το Βέλγιο, αφού η Ελλάδα κατατάσσεται πέμπτη και με βάση την ανθεκτικότητα της οικονομίας της. Οι επιδόσεις της Ελλάδας αποτέλεσαν θετική έκπληξη ακόμα και για τους ίδιους τους αναλυτές της RBS, ωστόσο, από τα κριτήρια που έθεσαν για την έρευνά τους, η χώρα εμφανίζει χαμηλό δανεισμό στον ιδιωτικό τομέα, χαμηλές ζημιές εξαιτίας της κρίσης και μικρές ανάγκες χρηματοδότησης. Αυτά τα πλεονεκτήματα αντισταθμίζονται από το υψηλό δημόσιο χρέος και το χειρότερο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών στην Ευρωζώνη.
Παράλληλα, αρκετά καλά «σκοράρει» ο τραπεζικός κλάδος και στο κριτήριο της χρηματοδότησης, αφού η εξάρτησή του από την αγορά χονδρικής και τη διατραπεζική είναι σχετικά μικρή. 

Ωστόσο όμως το δημόσιο χρέος είναι ανάμεσα στα υψηλότερα της Ευρωζώνης, καθώς πλησιάζει επικίνδυνα το 100% του ΑΕΠ. Περίπου το 1/2 των χρεών αυτών συγκεντρώνεται στα χέρια ξένων, προσθέτει η RBS.Πάντως, η RBS προτιμά τα ελληνικά 5ετή ομόλογα έναντι των αντίστοιχων ιρλανδικών. «Τα ελληνικά ομόλογα τιμωρήθηκαν για τα βίαια γεγονότα (σ.σ.του περασμένου Δεκεμβρίου), όμως, στο μέλλον, προβλέπουμε ότι η αγορά θα εστιάσει στο χαμηλό δανεισμό του ελληνικού ιδιωτικού τομέα και αντίστοιχα, στις υψηλές ανάγκες χρηματοδότησης της ιρλανδικής οικονομίας», αναφέρει η τράπεζα.

ΠΗΓΗ: greece-salonica

Η θέση της ΔΑΚΕ ΠΕ για το διάλογο για την Παιδεία

Πραγματοποιήθηκε χθες στα γραφεία της Δ.Ο.Ε. συνάντηση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.
  Η συνάντηση έγινε σε θετικό κλίμα. Από πλευράς Δ.Ο.Ε. τέθηκαν τα ζητήματα της Οικονομικής Αναβάθμισης, της Επιμόρφωσης, της Υπεράσπισης της Δημόσιας Δωρεάν Εκπαίδευσης, τα Ασφαλιστικά και Συνταξιοδοτικά, της Διασφάλισης των Εργασιακών Σχέσεων, της Παιδαγωγικής Ελευθερίας καθώς και της Αναμόρφωσης του Θεσμικού Πλαισίου των Μεταθέσεων.
  Από την πλευρά του ο Υπουργός Παιδείας επιφυλάχθηκε να δώσει απαντήσεις μετά την ολοκλήρωση της ενημέρωσής του για τα θέματα του Υπουργείου. 
  Τόνισε τη σημασία του έργου των εκπαιδευτικών και την ανάγκη της αναγνώρισής του από την κοινωνία. Δήλωσε ότι η παρουσία της πολιτικής ηγεσίας στα γραφεία της Ομοσπονδίας αποτυπώνει τη βούληση της να αγκαλιάσει το δάσκαλο και να τον ενισχύσει. 
  Σ’ αυτά τα πλαίσια ανακοινώθηκε και η έναρξη απευθείας διαλόγου με τη Δ.Ο.Ε. για όλα τα κλαδικά ζητήματα (πέρα από τον εθνικό διάλογο στον οποίο η Δ.Ο.Ε. δήλωσε ότι θα συμμετέχει) μετά τις 16 Φεβρουαρίου.
  Εκτίμησή μας είναι ότι τα αποτελέσματα της συνάντησης μπορούν να χαρακτηριστούν θετικά, αφού έβαλε τις βάσεις της έναρξης ενός διαρκούς διαλόγου μεταξύ του Κλάδου και της πολιτικής ηγεσίας, κάτι που μόνο οφέλη μπορεί να αποδώσει αν λειτουργήσει σωστά.
  Είναι πεποίθησή μας ότι η Ομοσπονδία οφείλει στον Κλάδο τη συμμετοχή της και στον εθνικό διάλογο για την Παιδεία δίχως προκαταλήψεις και με οδηγό της τις ψηφισμένες θέσεις του Κλάδου. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εκχωρήσει η συνδικαλιστική ηγεσία του Κλάδου το δικαίωμα της λήψης αποφάσεων για τα θέματα που τον αφορούν, κατ’ αποκλειστικότητα σε άλλους .

Η χαλασμένη πυξίδα

Ένα σημαντικό ερώτημα πού απασχολεί την κοινωνία μας είναι το «πού πάμε;»
Πού πάμε σε όλους τους τομείς. Κάποιοι πιστεύουν ότι δεν είμαστε αρκετά προοδευτικοί ως κοινωνία, γι’ αυτό και υπάρχουν ανισότητες και αναταραχές. Κάποιοι άλλοι διατυπώνουν την άποψη ότι για όλα φταίει ο άκρατος προοδευτισμός και η παγκοσμιοποίηση που σαρώνει κεκτημένους θεσμούς , παραδόσεις αιώνων, αξίες, εθνικές και θρησκευτικές συνειδήσεις.
Το σίγουρο πάντως είναι ότι δε βαδίζουμε σωστά. Κάπου έχουμε χαθεί. Και η αιτία είναι η χαλασμένη πυξίδα. Πυξίδα που μας την μαγνήτισαν και την μαγνητίζουν για να μας αποπροσανατολίσουν. Να τσακιστούμε και να αναγκαστούμε να υποταχθούμε στα σχέδια των «εχθρών της πατρίδας μας», θα έλεγα εγώ – κι ας με πουν εθνικιστή- των ιμπεριαλιστών ή του κεφαλαίου, αν προτιμούν κάποιοι άλλοι.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι αυτοί που κρατούν την πυξίδα και το τιμόνι της χώρας θεωρούν ότι έχουμε ορθή πορεία!
Θα μπορούσαν να ακούσουν ότι ακολουθούν λάθος πορεία και να πετάξουν τη χαλασμένη πυξίδα, αν όλοι μαζί με μια φωνή, ενωμένοι αντιδρούσαμε σε πολλές αλλαγές που προωθούνται χωρίς τη λαϊκή θέληση, αλλά πολλές φορές και χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε άμεσα ( εννοώ το «Δούρειο Ίππο» της κοινωνίας μας, την πλύση εγκεφάλου των Μ.Μ.Ε.).
Δυστυχώς όμως, κατάφεραν να μας χαλάσουν και τη δική μας πυξίδα, την οποία κάποιοι κρατούν και χρησιμοποιούν μόνο για ιδιοτελή τους συμφέροντα! Προσπαθούν να πείσουν και τους υπόλοιπους να ακολουθήσουν το δικό τους αγωνιστικό δρόμο, που είναι αδιέξοδος, γιατί είναι ο ίδιος λάθος προορισμός, των κρατούντων την εξουσία.
Δεν επιθυμούν την ενωμένη φωνή. Βάζουν φραγμούς, εμπόδια κάθε λογής. Προτιμούν την ήττα αρκεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Είναι οι Ντεφαιτιστές της σύγχρονης κοινωνίας!
Κι αυτό φαίνεται ακόμα και στο συνδικαλισμό. Κάποιοι δείχνουν αγωνιστικότητα και επιθυμία για ενωμένη αντίσταση – αντίδραση κατά το δοκούν. Όποτε θέλουν, όποτε τους βολεύει, όποτε εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους, όποτε ικανοποιούνται οι αριβίστικες διαθέσεις τους!
Ο δρόμος είναι λάθος! Η πυξίδα χαλασμένη! Τι γίνεται;
Πετάξτε την πυξίδα, που μας νόθευσαν. Ενώστε τα χέρια. Αντισταθείτε στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης! Κλείστε τα αυτιά σας στις «ανήθικες προτάσεις». Διατηρείστε τις ηθικές αξίες των προγόνων μας.
Όπως είχε πει και ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος :
«Ο Τιτανικός θα είχε σωθεί αν ο καπετάνιος είχε φωνάξει όπισθεν ολοταχώς».
Εν τέλει ας φωνάξουμε όλοι μαζί: 
Η ΠΥΞΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΛΑΣΜΕΝΗ!

Παπαδάκης Μιχαήλ

Εκπαιδευτικός


ΠΗΓΗ: ΔΑΚΕ ΠΕ Νίκαιας

Ανακοίνωση ΔΑΚΕ ΠΕ Βούλας-Βάρης-Βουλιαγμένης για το δημόσιο διάλογο για την Παιδεία

Στις 03/02 η Ομοσπονδία μετά από τη συνάντησή της με τον Υπουργό Παιδείας, δήλωσε ότι θα προσέλθει στο διάλογο με το ΥΠΕΠΘ. Στη συγκεκριμένη συνάντηση, από πλευράς Δ.Ο.Ε. τέθηκαν τα ζητήματα της Οικονομικής Αναβάθμισης, της Επιμόρφωσης, της Υπεράσπισης της Δημόσιας Δωρεάν Εκπαίδευσης, τα Ασφαλιστικά και Συνταξιοδοτικά, της Διασφάλισης των Εργασιακών Σχέσεων, της Παιδαγωγικής Ελευθερίας καθώς και της Αναμόρφωσης του Θεσμικού Πλαισίου των Μεταθέσεων. Στα πλαίσια αυτά ανακοινώθηκε και η έναρξη απευθείας διαλόγου με τη Δ.Ο.Ε. για όλα τα κλαδικά ζητήματα (πέρα από τον εθνικό διάλογο στον οποίο η Δ.Ο.Ε. δήλωσε ότι θα συμμετέχει) μετά τις 16 Φεβρουαρίου.
 Άκρως ενδιαφέροντα και αποκαλυπτικά για τη στάση και την άποψη της κοινής γνώμης για τα θέματα της Παιδείας, είναι τα συμπεράσματα έρευνας που δείχνουν ότι: 
  Το 77,3% των ερωτηθέντων απαντά «Σίγουρα – Μάλλον ΝΑΙ» στο ερώτημα αν χρειάζονται αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. (το ποσοστό των ψηφοφόρων της Αριστεράς που δίνει τη συγκεκριμένη απάντηση στην ίδια ερώτηση είναι στο εκπληκτικό 86,7%!!!)
  Το 76,6% των ερωτηθέντων βλέπει «Πολύ – Μάλλον ΘΕΤΙΚΑ» την πρόταση για διάλογο από μηδενική βάση στα θέματα Παιδείας με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. (το ποσοστό των ψηφοφόρων της Αριστεράς που δίνει τη συγκεκριμένη απάντηση στην ίδια ερώτηση φτάνει το 74,9%).
  Τέλος, μόλις το 1,4% των ερωτηθέντων θεωρεί ως ενδεδειγμένη στάση τη μη συμμετοχή στο διάλογο. (το ποσοστό των ψηφοφόρων της Αριστεράς που δίνει τη συγκεκριμένη απάντηση στην ίδια ερώτηση αγγίζει μόλις το 0,6%)
Στις 05/02 στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Συλλόγου μας με ψήφους των παρατάξεων της «Συνεργασίας για ενότητα κι Αγώνα – Ριζοσπαστική Κίνηση (Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις) - Αυτόνομη Παρέμβαση» και της ΕΣΑΚ-ΔΕΕ, αποφασίστηκε να ζητηθεί από το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. να αποχωρήσει από το διάλογο. 
Η απόφαση αυτή πιστεύουμε ότι έρχεται σε αντίθεση με το κοινό αίσθημα τόσο της πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών όσο και των πολιτών αυτής της χώρας. 
 Είναι πεποίθηση της Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. ότι η Ομοσπονδία οφείλει στον Κλάδο τη συμμετοχή της στο διάλογο για την Παιδεία δίχως προκαταλήψεις και με οδηγό της τις ψηφισμένες θέσεις του Κλάδου. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εκχωρήσει η συνδικαλιστική ηγεσία του Κλάδου το δικαίωμα της λήψης αποφάσεων για τα θέματα που τον αφορούν, κατ’ αποκλειστικότητα σε άλλους.

 

  Για τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. 

  Γλυφάδας – Βούλας 
  Βάρης-Βουλιαγμένης

Μάνος Ανδρουλάκης

7.2.09

Βουλευτές ή λομπίστες;

Γιάννης Πρετεντέρης

Ειλικρινά αναρωτιέμαι αν οι περισσότεροι βουλευτές γνωρίζουν το Σύνταγμα. Κι αν έκαναν ποτέ τον κόπο να ρίξουν μια ματιά στα άρθρα που τους αφορούν. Αν το έκαναν, απορώ που δεν σταμάτησαν στο άρθρο 51, παράγραφος 2, το οποίο σαφώς ορίζει ότι «οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Εθνος».

Προσέξτε. Δεν λέει ότι αντιπροσωπεύουν την εκλογική τους περιφέρεια, ούτε τους ψηφοφόρους τους, ούτε τους υποστηρικτές τους, ούτε κάποιες ειδικές κατηγορίες ψηφοφόρων, ούτε τίποτε ειδικά συμφέροντα. Ανεξαρτήτως πού εκλέγονται και ποιοι τους ψηφίζουν, μας αντιπροσωπεύουν όλους, όπου κι αν ψηφίζει ο καθένας μας. Καλώς ή κακώς, η δημοκρατία μας δεν είναι ομοσπονδιακή.

Τι συμβαίνει όμως στην πράξη; Ερχεται ο βουλευτής Λέσβου και απειλεί ότι δεν θα ψηφίζει νομοσχέδια αν δεν ιδρυθεί Εφετείο στη Λέσβο. Οι βουλευτές Κρήτης κάνουν απόβαση με δρεπανηφόρα και μαγκουροφόρους στον Πειραιά επικεφαλής των αγροτών Κρήτης. Οι βουλευτές Θεσσαλίας έκοβαν βόλτες στα μπλόκα της Θεσσαλίας για να πείσουν τους αγρότες Θεσσαλίας ότι υπεραμύνονται των συμφερόντων τους. Ενα απέραντο, αναξιοπρεπές αλισβερίσι μεταξύ βουλευτών και ψηφοφόρων.

Είναι αλήθεια ότι σε αυτή την ανεξάντλητη ευρηματικότητα δράσεων κανένας δεν μπορεί να συναγωνιστεί τον αναπληρωτή υπουργό Εσωτερικών. Την Κυριακή στην Κρήτη προέτρεπε τους αγρότες να πάνε στον Πειραιά ως βουλευτής Χανίων. Και τη Δευτέρα το πρωί τούς υποδέχθηκε καταλλήλως στον Πειραιά ως υπουργός Δημόσιας Τάξης.

Ακούω συχνά παράπονα των βουλευτών για τη σταθερή και συνεχή απαξίωση του λειτουργήματός τους. Συνήθως έχουν απόλυτο δίκιο. Αλλά αντί να ψάχνουν για τους φταίχτες, καλύτερα θα έκαναν να αναρωτηθούν μήπως για την απαξίωσή τους φταίνε πρωτίστως οι ίδιοι.

Διότι το ερώτημα είναι απλό: Ποιος θα πάρει σοβαρά αντιπροσώπους του Εθνουςοι οποίοι δεν είναι παρά κλακαδόροι των ψηφοφόρων τους; Και γιατί να τους αντιμετωπίσει σοβαρά όταν είναι έτοιμοι να χειροκροτήσουν όλα τα αιτήματα, απ΄ όποιους κι αν προέρχονται, αρκεί να ψηφίζουν στην εκλογική τους περιφέρεια; Βάσει ποιας πολιτικής ή ιδεολογικής ή θεσμικής λογικής ο βουλευτής δεν είναι παρά ο λομπίστας αυτών που τον έχουν σταυρώσει; Και γιατί τόση αναξιοπρέπεια στο κυνήγι του σταυρού;

Επειδή δεν μου αρέσουν οι εύκολες γενικεύσεις, οφείλω να διευκρινίσω ότι αυτό δεν ισχύει για όλους τους βουλευτές. Στη Βουλή υπάρχουν ακόμη αξιοπρεπείς άνθρωποι. Αλλά λίγοι. Και δυστυχώς, όλο και λιγότεροι. Σε σημείο που να αναρωτιέσαι αν ύστερα από μερικά χρόνια και μερικές εκλογές θα υπάρχουν ακόμη

ΠΗΓΗ: TO BHMA

6.2.09

Κόντρα στη Βουλή για τις αγροτικές κινητοποιήσεις και την οικονομία

Στην Βουλή μεταφέρθηκε την Παρασκευή η πολιτική αντιπαράθεση για τις αγροτικές κινητοποιήσεις και την οικονομία, με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή να ανταλλάσσει διαξιφισμούς με τον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκο Αλαβάνο και τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη κατά τη συζήτηση των αντίστοιχων ερωτήσεων.



Στη συζήτηση για τις κινητοποιήσεις των αγροτών, ο Aλ.Αλαβάνος μίλησε για πρακτική της κυβέρνησης που προσέβαλε την ευαισθησία του κρητικού λαού, καλώντας τον πρωθυπουργό να ζητήσει «συγγνώμη από αυτόν τον κόσμο, ο οποίος έχει τρωθεί στο φιλότιμό του».

«Γιατί τους αντιμετωπίσατε με χημικά και βία» ρώτησε ο κ. Αλαβάνος τον κ. Καραμανλή και απάντησε ο ίδιος: «Γιατί ξύπνησαν τα γονίδια της παράταξής σας, που έβλεπε πάντα την Κρήτη ως μία από τις μαχόμενες εστίες για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία, ενάντια στο μοναρχισμό, ενάντια στις δικτατορίες, ενάντια στο αυταρχισμό, γιατί θέλατε να δώστε ένα μάθημα στους αγρότες».

Ο Κ.Καραμανλής, από την πλευρά του, απάντησε σε αυστηρό τόνο, κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ ότι συναγωνίζεται, όπως είπε, το ΠΑΣΟΚ στην καλλιέργεια της πώλωσης και της έντασης, στηρίζοντας άλλοτε με την παρουσία του και άλλοτε με τη σιωπή του τις κοινωνικές εντάσεις.

«Είναι προφανές ότι κατά τον Συνασπισμό 'δίκαιο' και 'σωστό' είναι ό,τι υποστηρίζεται από αυτόν. Έμμεσα ή άμεσα έκανε προσφιλή του πρακτική την πόλωση και την ένταση. Αυτή είναι η αλήθεια. Το επιβεβαιώνει, άλλοτε με τη σιωπή και άλλοτε με την παρουσία του. Ανταγωνίζεται το ΠΑΣΟΚ σε αρνητικές στάσεις και συμπεριφορές» δήλωσε ο κ. πρωθυπουργός.

«Δεν μπορεί ούτε ο ΣΥΝ, ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε κανένας άλλος να υποστηρίζουν ότι είναι 'ζήτημα ελευθερίας' η διαδήλωση τρακτέρ στους δρόμους της πρωτεύουσας. Κάνει λάθος η αντιπολίτευση εάν νομίζει ότι μπορεί να καπηλευτεί έτσι τους αγώνες των αγροτών» είπε ο κ. Καραμανλής.

«Δεν μπορεί να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που επενδύουν στην παραπληροφόρηση, την άρνηση, την ισοπέδωση. Δεν μπορεί να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν κοινωνικές εντάσεις [..] Κάποιοι έκαναν την άρνηση μόνιμη πρακτική τους» πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.

Στη δική του ομιλία, ο αρμόδιος υπουργός Σ.Χατζηγάκης είπε ότι δέχθηκε επιθέσεις, χτυπήματα κάτω από τη μέση και πισώπλατα μαχαιρώματα, την ώρα που διαπραγματευόταν στις Βρυξέλλες για τα δίκαια των αγροτών.

Επίσης, ο κ. Χατζηγάκης υποστήριξε ότι ο ίδιος ήταν ανοιχτός στο διάλογο, πριν από την αναχώρησή του, αλλά οι αγρότες αρνήθηκαν γιατί, όπως είπε, οι κινητοποιήσεις ήταν ουσιαστικά υποκινούμενες από το ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ, είπε ο υπουργός, «κινητοποίησε τον μηχανισμό της Κρήτης, του Ηρακλείου κυρίως, που σε χοντρές γραμμές τον ελέγχει, για να δημιουργήσει επεισόδια, να δημιουργήσει αυτές τις εντυπώσεις μήπως και μπορέσει να εξισορροπήσει και εξοβελίσει τις θετικές εντυπώσεις που είχε αναπτύξει η κυβέρνηση με τον διάλογο και με τις λύσεις που προτείναμε».

Επιπλέον, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης αναφέρθηκε στα όσα εκτυλίχθηκαν στο λιμάνι του Πειραιά κατά την επίσκεψη του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι ο κ. Γιώργος Παπανδρέου «διάλεξε το δρόμο των δακρύων».

«Αντί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να τοποθετηθεί στο ζητούμενο με υπευθυνότητα διάλεξε τον εύκολο δρόμο των δακρύων. Αλλά γνωρίζουμε ότι δακρύβρεχτα σενάρια δεν περνούν στον ελληνικό λαό», είπε ο κ. Χατζηγάκης εν μέσω διαμαρτυριών από το ΠΑΣΟΚ.

Τη θέση ότι η αστυνομία δεν έχει καμία ευθύνη γιατί «δέχθηκε επιθέσεις και δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να τηρεί μία αμυντική στάση» εξέφρασε και ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Χρ.Μαρκογιαννάκης.

Στην κόντρα για την οικονομία, ανάμεσα στους κ.κ. Καραμανλή και Καρατζαφέρη, ο πρωθυπουργός παραδέχτηκε ότι οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι, διαβεβαίωσε ότι θα υπάρξει βοήθεια προς τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και κάλεσε για μία ακόμη φορά για «υπεύθυνη στάση».

Από την πλευρά του, ο Γ.Καραζαφέρης ζήτησε μείωση του ΦΠΑ, νομιμοποίηση των κλειστών ημιυπαίθριων χώρων με κάποιο φόρο, προκειμένου να υπάρξει τόνωση και στα δημόσια έσοδα, και κάλεσε τον κ. Καραμανλή να μην αποδεχτεί ότι είναι πρωθυπουργός της φτωχότερης χώρας της Ευρώπης.

Δείτε το σχετικό βίντεο

ΠΗΓΗ: in.gr

Άλλο ηγέτης, άλλο αρχηγός και άλλο …ηθοποιός!


Οι σκηνές που μετέδωσαν οι τηλεοράσεις προχθές από τον Πειραιά, ήταν από την μια πλευρά κωμικές και από την άλλη έντονα …. θλιβερές .

Στην μεταμοντέρνα Ελλάδα, κάποιοι καταβάλουν προσπάθειες να καθιερώσουν την «κωμικοτραγωδία» ως …πολιτικό γίγνεσθαι, την ηθοποιία ως …πολιτική και τα χειροκροτήματα των «οπαδών θεατών» ως …την θέληση του Ελληνικού λαού.

Δεν αντιλαμβάνονται ότι στην ουσία οδηγούν την χώρα μας σε ένα σπιράλ παραλογισμού με τελική κατάληξη την . …. γνήσια τραγωδία.

Αυτά που διαδραματίστηκαν ενώπιον........... των τηλεοπτικών φακών , μπορεί να ήταν έμπνευση ενός αποτυχημένου εστιάτορα της Πάρου, άλλα κάποια στιγμή ο κ. Γ.Παπανδρέου θα πρέπει να αποφασίσει τι ακριβώς θέλει να είναι.

Ηγέτης ; Αρχηγός ; ή … ηθοποιός ; Γιατί αυτά τα τρία δεν είναι δυνατόν ποτέ να συμβαδίσουν.

Ένας ηγέτης δεν αφήνεται να καθοδηγηθεί από κανένα. Αντίθετα είναι εκείνος που καθοδηγεί τους άλλους με το κύρος του , με τις αποφάσεις του, ακόμα και με ένα ..νεύμα του.

Ηγέτης είναι αυτός που τα κίνητρα του ξεκινούν και τελειώνουν στο κοινό συμφέρον του τόπου , παραμερίζοντας τα οποιαδήποτε προσωπικά του κίνητρα και συμφέροντα.

Ο αληθινός ηγέτης πρέπει να διαθέτει το υψηλότερο επίπεδο συνέπειας ανάμεσα στις πράξεις και τις προθέσεις του , και να αποτελεί ο ίδιος υπόδειγμα για τους ανθρώπους του, αντανακλώντας τα χαρίσματα που θέλει να έχουν οι ίδιοι.

Πιθανόν και εκείνος να κάνει λάθη, αλλά η διαφορά ενός ηγέτη από μια … «ηγετική καρικατούρα» είναι ότι ο πρώτος παραδέχεται το σφάλμα του και χρησιμοποιεί την εμπειρία αυτή για να βελτιώσει τα πράγματα.

Ηγέτης είναι αυτός που γνωρίζει καλά ότι κανείς δεν ακολουθεί κάποιο άτομο, αλλά το όραμα στο οποίο έχει αφοσιωθεί το άτομο αυτό και έχει την δύναμη να μοιράζεται αυτό το όραμα με τους άλλους.

Όπως ένας πατέρας που πολλές φορές θα πάρει μη αρεστές αποφάσεις στα μάτια του μικρού παιδιού του, έτσι και ο ηγέτης μέσα σ` αυτό το πολίτικο και κοινωνικό «πατρικό πλαίσιο» θα πάρει αποφάσεις που θα προκαλέσουν την γκρίνια μας, αλλά και την τελική αποδοχή μας στην εξελικτική πορεία, αφού όπως και το μικρό παιδί έτσι και εμείς θα διαπιστώσουμε ότι στην ουσία οι αποφάσεις του κινούντο με μοναδικό σκοπό την …προστασία μας.

Από την άλλη ο πολιτικός αρχηγός δεν διαφέρει και πολύ από τον αρχηγό μιας οποιασδήποτε ομάδας. Η κοινωνιολογική και πολιτική αναδρομή μας αποδεικνύει ότι άγεται και φέρεται από ταπεινά κίνητρα, στην προσπάθεια του να γαντζωθεί στο άρμα της αρχηγίας.

Κύρια ενασχόληση του είναι η προσωπική του προβολή και ο … «πριονισμός» των εσωκομματικών του αντιπάλων. Επιδίδεται σε ένα διαρκές κυνήγι μαγισσών και περιβάλλεται από μια … «ακολουθία» που κύριο χαρακτηριστικό της είναι η θεωρητικολογία και το …χάιδεμα των αυτιών του .

Τέλος για τον ηθοποιό το πέρασμα του από την καρέκλα του θεατή πάνω στη σκηνή δεν είναι απλώς βήμα, είναι … άλμα. Άλμα μετ' εμποδίων, κάθε εμπόδιο κι ένα μάθημα: υποκριτική, αυτοσχεδιασμός, ορθοφωνία, , κίνηση, χορός,. Μα πάνω απ' όλα είναι πρόβες, πρόβες, ….πολλές πρόβες.

Ο ηθοποιός παρατηρεί τη φωνή του, την κίνησή του, τα λόγια του, τις εκφράσεις του, για να βλέπει αν και πόσο σωστά εκτελούνται όσα έχει μάθει στην πρόβα.Το κυριότερο χαρακτηριστικό του είναι η τέχνη του «γνώθι σ’ αυτόν», κοινώς η επίγνωση .

Δεν φοβάται να δει ότι κι αν είναι, χωρίς να νοιώθει ενοχές γι’ αυτό που είναι, χωρίς να θέλει να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι….

Ας αφήσει λοιπόν ο κ. Γ. Παπανδρέου τα … «καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, έχω ταλέντο;» και ας αποφασίσει τι θέλει να είναι.

Ηγέτης ; Αρχηγός ; .. ή Ηθοποιός;

ΠΗΓΗ: vendeta

4.2.09

H θέση της ΔΑΚΕ ΔΕ για το διάλογο για την Παιδεία

Η ΟΛΜΕ στις 18/02/2005 αποχώρησε από τον διάλογο για τη παιδεία, υπό του ΕΣΥΠ, με το πρόσχημα ότι «ο διάλογος είναι προσχηματικός και αποσπασματικός, χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, χωρίς ουσία και χωρίς να συμπεριλαμβάνει όλα τα μεγάλα ζητήματα της εκπαίδευσης, τα οποία έχει αναδείξει η εκπαιδευτική πραγματικότητα». Σε απάντηση δε προς τον Πρόεδρο του ΕΣΥΠ για την άρνησή της να συμμετάσχει στον διάλογο τόνισε ότι «η αντιπαράθεσή μας είναι με την κυβερνητική πολιτική» (31/3/2005).

Η ΟΛΜΕ τέσσερα χρόνια μετά (03/02/2009) για άλλη μια φορά αποχωρεί από την δημόσιο διάλογο παρότι ξεκινά από μηδενική βάση για όλα τα ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση και με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα (6 μήνες).

Σε αυτόν τον διάλογο έχουν δηλώσει επίσημα την συμμετοχή τους, η Ομοσπονδία των δασκάλων (ΔΟΕ), η ΓΣΣΕ, και τα πολιτικά κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ με εκπροσώπους τους, ενώ αρνήθηκαν την συμμετοχή το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΟΛΜΕ οφείλει να απαντήσει σε ένα μεγάλο ερώτημα:

- Ποιοι είναι οι αρμοδιότεροι από τους εμπλεκόμενους φορείς στη συζήτηση για την Παιδεία;

Δεν είναι εκείνοι που υπηρετούν την εκπαίδευση και υφίστανται τις συνέπειές της (εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς, κοινωνία); Όλοι αυτοί είναι οι μοναδικοί αξιόπιστοι συνομιλητές και σύμμαχοι σε οποιαδήποτε προσπάθεια αναβάθμισης της δημόσιας παιδείας.

Η ΟΛΜΕ οφείλει να αφουγκραστεί την κοινωνία, η οποία χρόνια τώρα υποφέρει και απαιτεί τη μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Γνωρίζουμε όλοι μας καλά ότι το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα κοστίζει πολύ και προσφέρει λίγα. Η κοινωνία απαιτεί ένα νέο εκπαιδευτικό σύστημα.

Είναι κοινός τόπος από όλους ότι «το εύκολο και μη απαιτητικό δημόσιο Λύκειο», οδηγεί τα παιδιά μας να παρακολουθούν φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα. Όλοι γνωρίζουν ότι η βασική προετοιμασία γίνεται εδώ και χρόνια στα φροντιστήρια με συνέπεια το σχολείο να αντιμετωπίζεται, ως αναγκαίο κακό ή και χαμένος χρόνος!

Ο διάλογος πρέπει λοιπόν να εστιασθεί στην πλήρη απελευθέρωση του λυκείου από τις πανελλαδικές εξετάσεις, στην αναβάθμισή του ώστε να αποκτήσει το κύρος και τη βαρύτητα που είχε πάντοτε το λύκειο, και στην ουσιαστική και ριζική αναμόρφωση του περιεχομένου των σπουδών, ώστε να ξαναφέρει πίσω τους μαθητές που αυτή τη στιγμή φοιτούν «αλλού» αντί για το λύκειο.

Από την άλλη θα ήταν πράγματι λάθος να επικεντρώσουμε τον διάλογο μόνο στο εξεταστικό σύστημα. Το βασικό πρόβλημα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν είναι μόνο οι εξετάσεις εισαγωγής, αλλά και ο ίδιος ο τρόπος λειτουργίας των σχολειών που εδώ και χρόνια έχουν απαξιωθεί πλήρως.

Δεν μπορούμε όμως και να κινηθούμε μαξιμαλιστικά περιλαμβάνοντας σ’ έναν πρώτο διάλογο ολόκληρη την εκπαίδευση, δηλαδή δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο. Κάτι τέτοιο θα ήταν πέρα από τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου διαλόγου αλλά και πέρα από ένα χρονοδιάγραμμα των 6 μηνών.

Η χώρα έχει ανάγκη μεταρρυθμίσεων στην Παιδεία, σε όλα τα επίπεδα, και την έχει τώρα. Όποιος επιλέγει για λόγους ιδιοτελείς να συντηρήσει το σύστημα που επικρατεί σήμερα υπονομεύει την ανάπτυξη της χώρας. Το Υπουργείο πρέπει να αποφασίσει ότι θέλει να διορθώσει κάποια πράγματα στην παιδεία και όχι να ξεφύγει συζητώντας γι’ αυτά έπ’ αόριστον.

Η συζήτηση για την αναβάθμιση και τις προοπτικές της εκπαίδευσης δεν μπορεί να περιμένει. Η ΟΛΜΕ οφείλει να κάνει ότι αποφάσισε και η ΔΟΕ και να συμμετάσχει σε αυτόν τον διάλογο που ξεκινά τώρα. Είναι, λοιπόν, σκόπιμο να αξιολογήσει κάποιες βασικές παραμέτρους που καταγράφουν τα καθημερινά προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης και μπορούν εύκολα να αποτελέσουν κοινό τόπο στον δημόσιο διάλογο.

Η ΟΛΜΕ οφείλει να πάρει μέρος στον διάλογο που ήδη έχει ξεκινήσει στην κοινωνία: στα σχολεία από τους συλλόγους των καθηγητών, στα σπίτια από μαθητές και γονείς και στις γειτονιές από το σύνολο των πολιτών που θέλουν καλύτερη παιδεία για την χώρα τους. Η ΟΛΜΕ οφείλει να το κάνει γιατί αλλιώς η κοινωνία θα της φωνάξει: «Ήμαρτον κύριοι, ας προτείνετε κάτι και ας είναι αυτό κατανοητό και εφικτό. Πάρετε θέση, από συνθηματολογία έχουμε μπουχτίσει»!

ΠΗΓΗ: alfavita