16.2.09

Τι να περιμένουμε από το ΠαΣοΚ

Από το συνάδελφο Θανάση Κατσίμπελη (Ηλεία) έλαβα το παρακάτω email και το δημοσιεύω αυτούσιο

"Σας στέλνω:

1. Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την Παιδεία και τις απόψεις του για την αξιολόγηση.Συνδέεται άμεσα η αξιολόγηση με τη αύξηση αμοιβών των εκπαιδευτικών.Το κόμμα που κατάργησε την επετηρίδα, που καθιέρωσε τον ΑΣΕΠ, που κατακερμάτισε τον κλάδο σε πίνακες και κατηγορίες, που ευθύνεται για την αδοριστία με τους "σκληρούς αγωνιστές" που κρίνουν τα στελέχη της ΔΑΚΕ αυτά πρεσβεύει κι αυτά θα εφαρμόσει.

Aν τολμούσε έστω και να τα αναφέρει κάποιο στέλεχος της Ν.Δ αναρωτιέμαι ποιά θα ήταν η απάντηση της ΠΑΣΚ και του Προέδρου της ΔΟΕ.
Τώρα σιωπή....


Ουσιαστική αύξηση των αμοιβών των εκπαιδευτικών σε συνδυασμό με την επιμόρφωση και την αξιολόγησή τους. Δηλαδή σύνδεση μισθού και αξιολόγησης !!!


 Hμερομηνία δημοσίευσης: 15-02-09 
 
 
 
2.
Στο παρακάτω άρθρο σας στέλνω τις απόψεις του Κ.Κοντογιαννόπουλου που μας αποκαλεί καρκίνωμα.Πρώην υφυπουργός της Κυβέρνησης Σημίτη ... που έχει τιμωρηθεί...για την "συνέπειά του" από τον Ηλειακό λαό με τη θέση που του αξίζει.
«Οι συνθήκες σήμερα είναι ώριμες για νέες ιδέες στην πολιτική» 
 Ισχυρές προσωπικότητες και μικρά κόμματα που βρίσκονται στις παρυφές του πολιτικού συστήματος αγωνιούν για το μέλλον 
Του Βασιλη Νεδου

Οι εκλογές της 8ης Απριλίου 1990, ήταν οι τελευταίες που επέτρεψαν την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση σε κόμματα κάτω του 3%. Ενα από αυτά ήταν η ΔΗΑΝΑ του κ. Κωστή Στεφανόπουλου με 0,67%, εκλέγοντας έναν βουλευτή τον κ. Θεόδωρο Κατσίκη. Ο πρώτος έγινε ένας από τους πλέον λαοφιλείς Προέδρους Δημοκρατίας και ο δεύτερος αποτέλεσε εκείνο το «δεκανίκι» στο οποίο στηρίχτηκε για να κυβερνήσει ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ηταν επίσης, η τελευταία φορά που ένα μικρό κόμμα έπαιξε οποιονδήποτε ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Τα χρόνια πέρασαν, σταδιακά τα μεγάλα κόμματα συνεπικουρούμενα και από το εκλογικό σύστημα σχεδόν εξαφάνισαν όποιες εναλλακτικές φωνές υπήρχαν, ταυτόχρονα όμως κύλησαν ακόμη χαμηλότερα στη συνείδηση των ψηφοφόρων, με αποτέλεσμα μπροστά στη σημερινή κρίση να είναι απολύτως απαξιωμένα. Σήμερα, στις παρυφές του κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος υπάρχουν είτε μικρά κόμματα, είτε σημαίνουσες προσωπικότητες που αυτή τη στιγμή δεν διαδραματίζουν κάποιο ενεργό ρόλο, αλλά απολαμβάνουν την εκτίμηση από διευρυμένα στρώματα στην κοινωνία.

Την προηγούμενη εβδομάδα, οι πρώην υπουργοί κ. Στέφανος Μάνος και Βασίλης Κοντογιαννόπουλος και ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης παρενέβησαν μέσω της «Κ», προκειμένου να εκφράσουν την αγωνία τους για τη συγκυρία. Ο κ. Κοντογιαννόπουλος αναφέρει ότι χώρος για ένα νέο κόμμα ή γενικότερα νέες αντιλήψεις υπάρχει. «Το ζητούμενο είναι να εκφραστεί», λέει και συμπληρώνει: «οι συνθήκες είναι ώριμες για νέες ιδέες. Αν όλοι τολμήσουμε και αναλάβει ο καθένας το ρίσκο του. Είναι αδήριτη ανάγκη να γίνει κάποια κίνηση». Ο πρώην υπουργός διευκρινίζει στην «Κ» ότι στο μυαλό του δεν έχει κατʼ ανάγκην τη δημιουργία κόμματος. «Θα μπορούσε να γίνει κάτι, όπως η μεταρρύθμιση του Εργατικού Κόμματος από τον Τόνι Μπλερ. Αν συμβεί αυτό και στην Ελλάδα, να πεταχτούν δηλαδή έξω από τα κόμματα οι καρκίνοι των κομμάτων: συνδικαλιστές και κομματικά όργανα, θα είναι εξαιρετικά ευοίωνο». Τονίζει βέβαια ο κ. Κοντογιαννόπουλος ότι ήδη το ποσοστό εκείνων που δεν ψηφίζουν σταθερά τα δύο μεγάλα κόμματα «είναι ήδη σχεδόν το 1/3 του εκλογικού σώματος. Αυτό που χρειάζεται σε αυτή τη φάση είναι κάποιος καταλύτης που να μπορέσει να φέρει σε επαφή αυτά τα τρία επίπεδα, πολιτικούς, ανθρώπους που θέλουν να προσφέρουν και πολίτες».

Για τον κ. Κοντογιαννόπουλο παράδειγμα αποτυχίας των υφισταμένων κομμάτων να αγκαλιάσουν την κοινωνία είναι η περίπτωση του κ. Γιάννη Μπουτάρη «ενός ανθρώπου που αποδεδειγμένα έχει προσφέρει στον τόπο του».

Νίκος Κωνσταντόπουλος

Στους πολιτικούς με αγωνία για το μέλλον εντάσσεται και ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος. Επισημαίνει στην «Κ» ότι: «την ώρα που ενσκήπτει και η διεθνής κρίση, εκλογολογούμε και παροχολογούμε με ευκολία. Οι άλλοι προετοιμάζονται πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Εδώ χάνουμε ιστορικό χρόνο, λέγοντας ο καθένας τον εσωκομματικό χαβά του». Σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντόπουλο «έτσι για να γίνεται κουβέντα προτείνουν κάποιοι, χωρίς μελέτη και τεκμηρίωση, έξοδο από την Ευρωζώνη και εποπτεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Με μικροκομματικό τακτικισμό, επίσης ακούγεται το αίτημα για εκλογές τώρα, που βρισκόμαστε μπλεγμένοι στο κουβάρι των επιπτώσεων της κρίσης».

Ο κ. Κωνσταντόπουλος δεν συμφωνεί με την ίδρυση νέου κόμματος. «Προβάλλεται και το σενάριο για νέο κόμμα», λέει χαρακτηριστικά, «λες και τα κόμματα γίνονται έτσι, στο όνομα προσωποπαγών απόψεων, περιστασιακών διαφωνιών ή συμφωνιών. Τελικά, όλη αυτή η πολυλογία για την κρίση του πολιτικού συστήματος γίνεται στοιχείο της κρίσης και συμβάλλει στην αναπαραγωγή της».

Στους ανθρώπους με ανησυχίες για το εγγύς πολιτικό μέλλον περιλαμβάνονται οι κ. Πέτρος Τατούλης και Αλέκος Παπαδόπουλος. Και οι δύο παρουσίασαν την προηγούμενη εβδομάδα τα τελευταία βιβλία τους, τα οποία εκτός των άλλων, αποτελούν και πολιτικές προτάσεις. Ο κ. Τατούλης πρότεινε το βράδυ της προηγούμενης Δευτέρας τη σύσταση ενός Σχεδίου Εθνικής Ανασυγκρότησης με τρεις άξονες, τη Δημόσια Διοίκηση, την Παιδεία και τους Θεσμούς. Ο κ. Παπαδόπουλος προχώρησε σε πιο συγκεκριμένες προτάσεις ζητώντας την καθιέρωση μονοεδρικών περιφερειών και προκαθορισμένη ημερομηνία εκλογών ανά τετραετία. Στέκονται βέβαια οι δύο άνδρες σε διαφορετική βάση. Ο κ. Τατούλης από το μετερίζι του αντάρτη που διέρρηξε οριστικά τις σχέσεις του με τη Ν.Δ. και ο κ. Παπαδόπουλος από τη θέση ενός μέλους του ΠΑΣΟΚ, το οποίο όμως συσπειρώνει στο πρόσωπό του απόψεις που κυρίως οι εκσυγχρονιστές του κόμματος επικροτούν. Ο Θεσπρωτός, αν και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, είναι κεφάλαιο το οποίο κάθε πολιτική κίνηση ή πρωτοβουλία που «μαγειρεύεται» αυτή την εποχή θα ήθελε στην πλευρά της. Τον έχουν «πολιορκήσει» αρκετοί, επιζητώντας τουλάχιστον την υπογραφή του σε κείμενα πολιτικού προβληματισμού. Ανάμεσα σʼ εκείνους που έχουν συζητήσει σχετικά με τον κ. Παπαδόπουλο είναι και ο κ. Μάνος. Ο Θεσπρωτός, προς το παρόν, ανθίσταται.

Τα κόμματα

Στον εξωκοινοβουλευτικό χώρο υπάρχει μια πανσπερμία μικρών κομμάτων. Το πλέον επιτυχημένο, με μέτρο τις προηγούμενες εκλογές, οπότε ξεπέρασε το 1%, κερδίζοντας την έκτη θέση στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων, είναι εκείνο των Οικολόγων Πρασίνων. Οπως αναφέρει στην «Κ» ο επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος «σκοπός του κόμματός του είναι να εκφράσει μια δυναμική, η οποία «δεν βολεύεται στο σκηνικό ούτε του μεγάλου ούτε του μικρού δικομματισμού». Ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Τατούλης έχει προσεγγίσει τους Πράσινους Οικολόγους με σκοπό την προσχώρησή του. Ο Αρκάς πολιτικός διαψεύδει αυτές τις επαφές, αλλά είναι βέβαιο ότι με 3,5% στις δημοσκοπήσεις οι Πράσινοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης.

Στις ευρωεκλογές θα λάβουν μέρος και μικρότερα κόμματα, όπως οι «Δημοκρατικοί», οι οποίοι ιδρύθηκαν μόλις πριν από ένα μήνα. «Συμμετέχουμε σε αυτό το κόμμα, διότι πιστεύουμε στην έννοια του ενεργού πολίτη και θεωρούμε τριτοκοσμική την κατάσταση να διαχειρίζεται τα κοινά μια δικομματική οικογενειοκρατία. Αυτό λέγεται απλά ολιγαρχία», λέει στην «Κ» ο πρόεδρος του νεοπαγούς κόμματος κ. Μελέτης Μελετόπουλος. Επισημαίνει ότι οι περισσότεροι από τους 350 που ήδη ασχολούνται ενεργά με τους «Δημοκρατικούς» έχουν περάσει από τα γνωστά κόμματα «αλλά η παραμονή τους ήταν βραχεία και ατελέσφορη, καθώς δεν μπορούσαμε να είμαστε αφισοκολλητές και φερέφωνα». Σύμφωνα με πληροφορίες, οι «Δημοκρατικοί» είναι ένα αρκετά ελκυστικό σχήμα λόγω της ιδεολογικής συγγένειάς του με τον φιλελεύθερο χώρο και έχουν έλθει σε επαφή με προσωπικότητες όπως ο κ. Μάνος και ο κ. Τατούλης. Ωστόσο, απʼ ό,τι φαίνεται στο κόμμα είναι προσηλωμένοι στην απόφασή τους να παραμείνουν «ερασιτέχνες» και να μη συσχετισθούν άμεσα με επαγγελματίες της πολιτικής.

Στις ερχόμενες ευρωεκλογές θα κατέλθει εκ νέου και η Δημοκρατική Αναγέννηση, το κόμμα που είχε ιδρύσει ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής το 2007. Ψηφοδέλτιο αναμένεται να καταρτίσουν σχηματισμοί όπως το ΜΕΡΑ, το ΚΚΕ μ-λ και το Μ-Λ ΚΚΕ και η Ελληνοευρωπαϊκή Συμμετοχική Δημοκρατία."