Όταν πέφτουν οι «αγωνιστικές μάσκες» της ΠΑΣΚ ΕΠΕ
τη θέση τους παίρνουν ο συμβιβασμός και η υποταγή.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Με την πρόσφατη ανακοίνωσή της (Απρίλιος 2011, που αναφέρεται στην 24ωρη απεργία της 30ης Μαρτίου) η παράταξη της ΠΑΣΚ δείχνει ότι βρίσκεται εκτός πραγματικότητας. Μακριά από τις αγωνίες και τον αγώνα των εκπαιδευτικών.
Την ώρα που:
βάλλεται η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και οι κοινωνικές ανοχές και αντοχές περιορίζονται,
ο κυβερνητικός αυταρχισμός και η αλαζονεία προκαλούν την κοινή γνώμη,
ο Έλληνας εκπαιδευτικός και το σύνολο της κοινωνίας μας βιώνει τις συνέπειες της αντιλαϊκής, σοσιαλιστικής κυβερνητικής πολιτικής και της «υποδούλωσης» της χώρας στο ΔΝΤ,
οι παρατάξεις που απαρτίζουν το Συνδικαλιστικό Κίνημα καλούνται να δείξουν, περισσότερο από ποτέ, υπευθυνότητα, συνέπεια και ξεκάθαρες θέσεις.
Ανακοινώσεις, όπως αυτή της ΠΑΣΚ, προκαλούν την οργή και την αγανάκτηση του εκπαιδευτικού κόσμου και αποδεικνύουν την ανακολουθία έργων και λόγων, την έλλειψη μαχητικότητας και διεκδίκησης των αιτημάτων του Κλάδου.
Η ΠΑΣΚ επιχειρεί να κρύψει τα προβλήματα «κάτω από το χαλί» και εγκλωβισμένη στην αρνητική πραγματικότητα που ο πολιτικός της φορέας που κυβερνά έχει δημιουργήσει επιδιώκει να αποπροσανατολίσει και να περιορίσει τα αντανακλαστικά του Κλάδου.
Επειδή ο κλάδος έχει και μνήμη και κρίση, θυμίζουμε:
το 2006 η ΠΑΣΚ ξιφουλκούσε... Πραγματοποιήθηκαν 42 ημέρες απεργία για τον τρόπο καταβολής των 105€, που ήταν διασφαλισμένα ότι θα καταβληθούν στον Κλάδο.
Την περίοδο 2004 – 2009, η ΔΑΚΕ στήριζε, όπως πάντα, τις εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις και η «υπέρμετρα ευαίσθητη», τότε, ΠΑΣΚ ζητούσε κινητοποιήσεις επί παντός επιστητού…
Στα εκπαιδευτικά και κοινωνικά εγκλήματα που συντελούνται επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, η ΠΑΣΚ στρουθοκαμηλίζει και επιδιώκει να επιβάλλει ένοχη σιωπή.
Σήμερα, που η σοσιαλιστική, κυβερνητική πολιτική του ΠΑΣΟΚ οδηγεί σε οικονομική εξαθλίωση και σε επιστημονική υποβάθμιση τους εκπαιδευτικούς, η ΠΑΣΚ επιδιώκει, ερμηνεύοντας τα «θέλω και τα μπορώ» των συναδέλφων κατά το δοκούν, να δημιουργήσει σύγχυση και να «αποδυναμώσει» τις μελλοντικές κινητοποιήσεις που στόχο έχουν την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του Κλάδου προς όφελος της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών.
Ιδού και οι πρόσφατες ενέργειες που εκθέτουν την ΠΑΣΚ:
Ø δεν κάνει δεκτή την πρόταση της ΔΑΚΕ στην Ολομέλεια των Προέδρων στις 14/3/2011 για παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας από τους Προέδρους των Συλλόγων για τις σαρωτικές συγχωνεύσεις – καταργήσεις –υποβιβασμούς σχολικών μονάδων που είχαν ανακοινωθεί το βράδυ της προηγούμενης.
Ø δεν ψηφίζει την 24ωρη απεργία – διαμαρτυρία στις 30 Μαρτίου με αιτήματα αιχμής:
- Όχι στο Νέο Σχολείο, στις συγχωνεύσεις – καταργήσεις - υποβιβασμούς σχολείων, την κατάργηση των Διδασκαλείων, την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας.
- Όχι στο νέο μισθολόγιο λαιμητόμο και τη σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας.
- Να χρηματοδοτηθεί ο ΟΠΑΔ ώστε να εξασφαλιστεί δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους δικαιούχους.
- Να πληρωθούν τώρα οι αναπληρωτές του ΕΣΠΑ.
- Έκτακτη επιχορήγηση για την κάλυψη των αναγκών των σχολείων ΤΩΡΑ.
Ø επιμένει να επικεντρώνεται μόνο στο θέμα του Μισθολογίου (που όλα δείχνουν ότι θα είναι το νέο «φτωχολόγιό» μας) υποβαθμίζοντας όλες τις υπόλοιπες επιθέσεις που έχει δεχτεί τον τελευταίο 1,5 χρόνο ο κλάδος ως αποτέλεσμα της ανάλγητης αντιεκπαιδευτικής πολιτικής που στοχοποιεί και απαξιώνει τον Έλληνα εκπαιδευτικό.
Ø στο τελευταίο Δ.Σ. της ΔΟΕ (5/4/2011) επέλεξε «περιέργως», και πάλι παθητική στάση.
Για την ΠΑΣΚ ισχύει το «ουδέν κρυπτόν υπό του ήλιου»…
Οι μάσκες έπεσαν…
Η ΠΑΣΚ επέλεξε, για άλλη μια φορά, να στηρίξει τις κυβερνητικές επιλογές και αποδεικνύει ότι «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του ούτε τη γνώση άλλαξε ούτε την κεφαλή του».
Η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. υπηρετώντας την αλήθεια και τη διαφάνεια, εκθέτοντας τα έργα και τις ημέρες της ΠΑΣΚ στον Κλάδο, θα συνεχίσει ακόμα πιο δυναμικά το δρόμο του αγώνα και θα υπερασπιστεί τα δικαιώματα του Έλληνα εκπαιδευτικού.
Η διαχρονική συνδικαλιστική πορεία μας δείχνει ότι δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Αφήνουμε στον ολισθηρό τους κατήφορο τους «υπερασπιστές» της παρακμής και της οπισθοδρόμησης.
Για εμάς ο μόνος δρόμος για την ανατροπή αυτής της πολιτικής είναι ο δρόμος της υπευθυνότητας, της συνέπειας, του αγώνα και της σφυρηλάτησης της ενότητας του Κλάδου.
