Σχόλιο για την 81η ΓΣ της ΔΟΕ

Άλλη μια ΓΣ του κλάδου πέρασε στην ιστορία.

Και αυτή τη φορά για όσους είχαμε την τύχη-ατυχία να την παρακολουθήσουμε ως θεατές μάς γέμισε απαισιοδοξία.

Είναι σαφές ότι οι εκπρόσωποί μας εν πολλοίς κινούνται στο δικό τους κόσμο.
Αναλίσκονται σε συζητήσεις που πόρρω απέχουν από την ωφειλόμενη επιστημονικότητα που πρέπει να διατρέχει τον κλάδο των εκπαιδευτικών, αλλά και από την καθημερινότητα.
Ώρες ομιλιών κι άσκοπων αντεγκλήσεων για τα αυτονόητα, πεταμένα λεφτά σε ξενοδοχεία και παρακείμενα ταβερνεία.
Στενά παραταξιακές τοποθετήσεις για εσωτερική κατανάλωση.
Χωρίς προοπτική, χωρίς ίχνος αντίληψης του λειτουργήματος που -υποτίθεται- ασκούν.
Γιατί να μην ξεχνάμε, μιλάμε για δασκάλους.

Ειδικά οι αριστερές παρατάξεις συνεχίζουν στο βωμό της ψηφοθηρίας και της εκμετάλλευσης των δεδομένων προβλημάτων των εκπαιδευτικών αλλά και των εσωτερικών προβλημάτων που έχουν οι άλλες παρατάξεις (όσο κι αν μπορεί να θεωρηθεί πρόβλημα οι υγιείς φωνές κι απόψεις που ακούγονται από ΟΛΕΣ ανεξαιρέτως τις πτέρυγες, διανθισμένες φυσικά από τις ιδεολογικές απόψεις για την εκπαίδευση που έχει ο καθείς και είναι φυσικά σεβαστές) να λαϊκίζουν ασύστολα, μετατρέποντας εν προκειμένω την 81η ΓΣ σε μια συζήτηση επιπέδου μεσημεριανής τηλεοπτικής εκπομπής.
Θα φανεί ενδεχομένως ακραίο αλλά φρίττω όταν μου έρχεται στο μυαλό ως γονέα το γεγονός ότι συγκεκριμένοι συνάδελφοι της αριστεράς βρίσκονται σε σχολικές τάξεις και διδάσκουν τα παιδιά μας ελληνική παιδεία και πολιτισμό.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτά, όντας συνεπής σε παλαιότερη απόφασή μου, δε θα συμμετέχω εφεξής σε ψηφοδέλτια ανάδειξης αντιπροσώπων.
Δεν μπορώ πλέον να φέρω το βάρος άλλων, δεν μπορώ να απολογούμαι σε γονείς και συναδέλφους για συμπεριφορές που δε συνάδουν με το λειτούργημα του εκπαιδευτικού, για απόψεις και θέσεις που δεν απαντώνται στην σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα, για εκπροσώπους "μαϊμού".

Εκτός αν οι ίδιοι ή οι παρατάξεις τους αποφασίσουν ότι θα στέρξουν επιτέλους στα προβλήματα των μαχόμενων εκπαιδευτικών και επαναπροσδιορίσουν τις θέσεις τους και κυρίως τη νοοτροπία τους στις αρχές της αξιοσύνης, της επιστημονικότητας και της Εθνικής Παιδείας. Τότε θα σταθώ και σταθούμε αρωγοί και συμπαραστάτες στους αγώνες τους για την ανάταξη του κύρους του Έλληνα εκπαιδευτικού από όλα τα μετερίζια.

Ας αναλογιστούν με λίγα λόγια την ευθύνη τους για αυτό που θα μας κληροδοτήσουν.
Ας αναλογιστούν ότι είναι γονείς και δάσκαλοι.

Κι ας κάνουν ό,τι απαιτείται για τον επαναπροσδιορισμό εις το ορθόν του ρόλου τους τόσο σε επίπεδο εκπροσώπησης όσο και σε επίπεδο καθημερινής πρακτικής.

Διαφορετικά ας αποχωρήσουν