Συνάδελφοι δακίτες, συναδέλφισσες
δακίτισσες δε θα μακρυγορήσω. Δε θεωρώ ότι υπάρχει λόγος να προσπαθήσω να
εξηγήσω σε έμπειρα συνδικαλιστικά στελέχη για ποιο λόγο υποβάλλω στην κρίση σας
την υποψηφιότητά μου.
Tο κλίμα, που ο καθείς προσπαθεί να μετατρέψει το δράμα του σε δράμα της
παράταξης, ουδέποτε μπόρεσα να το αντιληφθώ κι εύχομαι να μην μπορέσω ποτέ.
Γιατί όλα αυτά τα χρόνια έχω μάθει να
εργάζομαι αλλιώς. Με προτάσεις, με ιδέες, χωρίς φυσικά πάντα να διεκδικώ το
αλάθητο. Αλλά πάντα κι όλα εγγράφως. Ώστε να δεσμεύομαι, να αξιολογούμαι.
Τη λογοδοσία μου την είδατε για τη
θητεία μου στην ΚΕ, τις προτάσεις μου τις διαβάσατε. Όλα εγγράφως. Ούτε σού´πα,
ούτε μού´πες. Ούτε κρυψίνεια, ούτε ανούσιος κι αναποτελεσματικός
ψευτοπαραγοντισμός. Ούτε δαχτυλίδια, ούτε επένδυση στο διχασμό μόνο και μόνο
για να δημιουργούνται οι ψυχολογικές συνέπειες της ίντριγκας. Ουδέποτε θεώρησα
και θεωρώ κανένα ως πρόβατο, πόσω μάλλον τον αξιοπρεπή δεξιό εκπαιδευτικό.
Εμείς έχουμε μάθει από τους γονείς μας να δουλεύουμε βάσει των αξιών της
Πατρίδας. Με κοινή λογική και μακριά από άνομα συμφέροντα.
Δυστυχως όμως αυτά αρχιζουν και μένουν
πίσω. Κι ο κλαδος τα βλεπει κι απογοητευεται. Μπορει να ειμαστε πρωτοι τωρα, έστω
με βραχεία κεφαλή και συνεπεία της μεγάλης πτώσης της ΠΑΣΚ, την οποία φυσικά
δεν την εισπράξαμε. Το σημαντικό όμως είναι ότι την ιδια στιγμη ο κλάδος τρώει
τη μια φάπα μετά την άλλη, οι αριστεροί λαικιζουν ασύστολα κι εμείς
επικρεμάμεθα από το σύστημα ΠΑΣΟΚ. Γιατί άλλο οι συγκλήσεις, η συνεννόηση για
το καλό του κλάδου κι άλλο οι κυβιστήσεις και η οσφυοκαμψια με σκοπό την
εξυπηρέτηση ενδεχομένως προσωπικών κι άνομων στρατηγικών.
Ας μη γελιόμαστε συνεπώς. Κάτι πρέπει
ν´αλλάξει. Κάτι πρέπει να γίνει ώστε να ξανάρθει το χαμόγελο στα χείλη μας. Να
ανασάνουμε. Να αντιμετωπίσουμε τη λαίλαπα των αλλαγών με αξιοπρέπεια και να
προσπαθήσουμε να περάσουμε τις ρυθμίσεις αυτές που θα ξαναδίνουν στον κλάδο μια
νότα αισιοδοξίας μέσα στα οικονομικά κι αλλα προβλήματα.
Να κάνουμε τη ΔΑΚΕ ανοικτή, πρωτοπόρα,
να χαράξουμε ξανά τις ιδεολογικές γραμμές μας και να βγούμε με νέο, καθαρό
πρόσωπο στον κλάδο και την κοινωνία, ώστε να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν
Τα διλήμματα ή και τα ερωτήματα που
τίθενται ενώπιόν σας λοιπόν είναι κατά την άποψή μου τα εξής:
Συμφωνείτε ότι η ΔΑΚΕ ΠΕ που όλοι
αγαπάμε πλέον αρχίζει να μας στεναχωρεί;
Συμφωνείτε οτι χρειάζεται αλλαγη,
επανεκκινηση;
Συμφωνείτε οτι η αλλαγη, η επανεκκινηση,
η ανοικοδόμηση της παράταξης δεν μπορει να γινει με παλιά, φθαρμένα υλικά ή
ανακυκλωμένα, όπως πρόσφατα μας προέκυψαν;
Συμφωνείτε ότι ο πρόεδρος πρέπει να
προέρχεται από τη βάση, να είναι ψημμένος στους αγώνες κι όχι απλά νά´ναι το
παιδί του σωλήνα;
Συμφωνείτε οτι πρεπει να ξαναβρούμε το
ηθικό του χαρακτήρα μας;
Συμφωνείτε οτι η ηγεσία δεν πρεπει να
εχει ψήγμα αμφισβήτησης όσο αφορα την ηθική του ίδιου και των οικείων του;
Συμφωνείτε οτι πρεπει και η ΔΑΚΕ στο
πνεύμα της εποχής κι οπως και μεγάλη μερίδα πολιτικών αρχηγών πλεον καλεί αν
περάσει η σκυτάλη στη νεότερη γενια; Στην πραγματικά νεότερη γενιά κι όχι απλά στην
ηλικιακά νέα αλλά με παλιές ιδέες;
Συμφωνείτε οτι ο δυναμισμος στη
διεκδίκηση εκπορεύεται απο την ακηδεμονευτη στάση, μακριά από συναλλαγές, να
μην "τα έχει πιάσει" δηλαδή;
Συμφωνείτε οτι πρεπει να επιστρέψουμε
στις ρίζες μας και να μην κλείνουμε το μάτι ούτε προς τους λαϊκιστές
αριστερούς, ούτε τα λαμογια τους πασοκους, αλλα αντίθετα να βρούμε συμμαχίες
στη βάση που θα δημιουργήσουν το νέο πλειοψηφικό ρεύμα για την παράταξη μας;
Συμφωνείτε ότι είμαστε η παράταξη που
έχει αναφορά στην Πατρίδα, ότι είμαστε η παράταξη του νοικοκύρη, συνετού,
μάχιμου εκπαιδευτικού;
Δακίτες και δακίτισσες,
Απο τοτε που διοριστηκα οτι ειμαι ταγμενος στην
υπηρεσία του συναδέλφου. Και μεσα απο το συνδικαλισμο και απο αλλα μετεριζια.
Ουδέποτε ομως λοξοδρομησα, ούτε επένδυσα στη διάσπαση και σε διπολικες αναφορές
του παρελθόντος. Απευθύνομαι ξεκάθαρα σε όλους εσάς, μακριά απο μηχανισμούς που
μπορει κάποτε να εξυπηρετούσαν κάποιους, τωρα ομως πληγώνουν και την
αξιοπρέπεια μας και την κοινή κλαδική και κοινωνικη λογικη.
Δε με απασχολεί τι έγινε στο παρελθόν,
δεν πρεπει ομως να Τό´χουμε ως βάρος ενόψει του δύσκολου μέλλοντος. Τα
προβλήματα της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών ζητούν λύσεις και τις ζητούν
από εμάς.
Πάμε συνεχώς μαζι για να αναταξουμε την
αξιοπρέπεια του κλάδου
Πάμε μαζι για να αναγεννησουμε τη ΔΑΚΕ
ΠΕ. Να την ξανακάνουμε τη μεγάλη παράταξη με αναφορα στον δασκαλο, νηπιαγωγό
και ειδικότητα, στα προβλήματα και τις αγωνίες του.
Πάμε να βάλουμε τη μηχανή μπρος χωρίς
λαδώματα, να χτισουμε το νεο χωρις φθαρμένα υλικά, να δώσουμε μαζι, ολοι μαζι,
τον αγώνα για τη σοβαρή επιτέλους, αγωνιστική και επιστημονική εκπροσώπηση του
πολύπαθου κλάδου των εκπαιδευτικών.
Να δώσουμε την ελπίδα στο συνάδελφο και την
σοβαρη και υπευθυνη επιλογή που δεν θα αποτελεί παρακολούθημα των λαϊκιστών,
της αριστεράς, αλλα διαμορφώνει τις εξελίξεις με βάση τα σύγχρονα επιστημονικά
και κοινωνικά δεδομένα.
Να αποκατασταθεί η αξιοπιστία μας έναντι
της διοίκησης, ώστε να μπορούμε ευχερέστερα να περάσουμε τις θέσεις μας για
θέματα τόσο κλαδικά όσο και διαχείρισης προσωπικού. Να μπορούμε να ζητάμε
αξιοποίηση του πλούτου των εξαιρετικών μας στελεχών, σύμφωνα με τις εισηγήσεις
μας. Να μην ξεπουλιούνται αυτές είτε λόγω προσωπικών φιλοδοξιών είτε λόγω
αδύναμου κι ερεβώδους παρελθόντος. Να είμαστε καθαροί, δυνατοί, να
αποκατασταθει η παραταξιακή συνείδηση και η αξιοπιστια.
Λένε κάποιοι να περιμένουμε. Ε, δεν
μπορούμε άλλο να περιμένουμε. Γιατι υπαρχει το ενδεχομενο να φανουμε κι εμεις
ως συνυπευθυνοι. Να υποθηκευτει το μελλον το δικο μας και της παραταξης.
Άλλωστε ειναι γνωστό οτι -και προσέξτε το- η υπομονή των ανιδιοτελών είναι
ΠΑΝΤΑ μικρότερη της επιμονής των ιδιοτελών
Απευθύνομαι με ειλικρίνεια και περισσή
ενέργεια σε σας, τους γνήσιους εκφραστές των συναδέλφων εκπαιδευτικών, ώστε να
μεταλαμπαδεύσουμε μαζι το μήνυμα οτι η ΔΑΚΕ αλλάζει, ξαναβρίσκει τις αξίες της
και οτι πλεον μπορει να ξαναγίνει το αποκούμπι του κάθε δοκιμαζόμενου
συναδέλφου και συναδελφισσας, μπορει να διεκδικήσει λύσεις ρεαλιστικές,
κλαδικές, επιστημονικές, πατριωτικές.
Πάμε μαζι λοιπόν για τη νέα ΔΑΚΕ ΠΕ που
μας αξίζει και ονειρευόμαστε
Πάμε μαζι για την αναγέννηση του
συνδικαλισμού
Πάμε μαζι να διαμορφώσουμε το
επιστημονικό σωματείο που θα αγκαλιάσει τον έλληνα εκπαιδευτικό και θα
διαμορφώσει πρωτοπόρα και δυναμικά η ΔΑΚΕ ΠΕ με νέα ηγεσία και κεντρική
επιτροπή με ρόλο καθοριστικό πλεον κι όχι διακοσμητικό.
Ας εμπιστευτουμε ανθρώπους που θα
ενώσουν, όπου νέοι και παλιοί θα δώσουν από κοινού τη μάχη όχι των χαρακωμάτων
και των προσωπικών μωροφιλοδοξιών, αλλά της ανάταξης της αξιοπρέπειας του
κλάδου των εκπαιδευτικών, που μόνο η ΔΑΚΕ ΠΕ, αυτή που οραματιζόμαστε, μπορει
να εγγυηθεί
Να δώσουμε τη σκυτάλη ώστε το τελικό
100αρι πριν το τέλος να ειναι με αθλητή που αντέχει, για να κερδηθεί η κούρσα
έστω και στο φωτο φινις
Πάμε μαζι. Και θα νικήσουμε. Ενωμένοι.
Ευχαριστώ
Δυο λόγια για τον Μπαμπη και τους
ανθυποψηφιους. Άντε και το Βασίλη για μην παραπονιεται, άλλωστε είμαστε στην
έδρα του.
O Μπάμπης είναι δυναμικό στέλεχος, έχει αναλάβει πολλές αρμοδιότητες και
λογικό να έχει κάνει και σφάλματα
Θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα.
Έκανε βήματα μπρος όμως, πχ με τις ανακοινώσεις πχ, αλλά τα προβλήματα καλώς ή
κακώς ήταν και είναι πολύ πιο μπροστά μας.
Γνωρίζω όμως τη γυναίκα του, το παιδί
του το μικρό και είναι πραγματικά ένα από τα άτομα που θεωρώ φίλους μου και
εφόσον εκλεγώ είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε άψογη συνεργασία
Ο Μάνος είναι εργάτης. Ξενίζει φυσικά η
εξέλιξή του αλλά δεν παύει να είναι ένα παιδί εργατικό που στον καταμερισμό του
μπορεί να συνεχίσει να προσφέρει πολλά. Μπορεί να μην κατάφερε να γίνει
αυτόφωτος, αλλά τον γνωρίζω καλά, ξεκίνησε από το έτερον ήμισυ του πύσπε αν.
αττικής και θεωρώ ότι αυτό θα αποτελέσει εργαλείο καλής συνεργασίας
Ο Θανάσης είναι συνδικαλιστής βάσης, με
πολλούς αγώνες καμωμένους και πολλούς ακόμα να κάνει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι
ενεπλάκη έκων άκων, από κακούς χειρισμούς και συνεργασίες στη δίνη της
εσωστρέφειας, ενώ κατά την ταπεινή μου άποψη δεν του αξίζει. Το θεωρώ φίλο μου
και είμαι σίγουρος ότι και ο ίδιος το ίδιο πιστεύει και η συνεργασία μας θα
αποτελέσει οδηγό ενότητας και προοπτικής
Για το Βασίλη δεν έχω να πω πολλά. Είναι
το πλέον έμπειρο στέλεχος. Αυτή η εμπειρία μπορεί να προσδώσει πολλά σε επίπεδο
νουθεσίας, μπορεί όμως να λειτουργήσει ανασχετικά σε ορισμένα ζητήματα, καθότι τα
προβλήματα έχουν αλλάξει, δεν έχουν καμία σχέση με αυτά του παρελθόντος. Άλλωστε
η εμπειρία είναι όπως λέει ένα κινέζικο ρητό μια χτένα που στην δωρίζουν όταν
καραφλιάσεις. Οι όροι δε του συνδικαλιστικού παιχνιδιού επίσης έχουν αλλάξει,
σε τέτοιο σημείο που η κοινωνία και ο κλάδος βρίσκονται πολύ πιο μπροστά από
εμάς. Πρέπει όμως να είναι κοντά μας, τον θέλω κοντά μας ως άνθρωπο, ως πατέρα,
που θα παρεμβαίνει πυροσβεστικά και θα προτείνει τις λύσεις που απαιτούνται για
να λυθούν τα προβλήματα και της δακε και των εκπαιδευτικών γενικότερα.
Για τους λόγους αυτούς δεσμευομαι
ενώπιον όλων οτι θα επικεντρωθώ αποκλειστικά στα καθήκοντά μου ως πρόεδρος εφόσον
με εκλέξετε χωρίς να αναλάβω άλλο πόστο. Γιατι η αναδιοργάνωση της παράταξης
θέλει δουλεια, θέλει αφοσίωση. Γιατι είμαι κατά της πολυθεσίας. Για τους
λόγους αυτούς δε σκοπεύω στην παρούσα
φάση, εφόσον με εκλέξετε, μ’ο,τιδήποτε άλλο, πχ τη ΔΟΕ. Άλλωστε οι ανθυποψηφιοι
είναι άξιοι να συνεχίσουν την πορεία τους εκεί, εφόσον το επιθυμούν και οι
αντιπρόσωποι. Θεωρώ δε ότι έτσι θα δημιουργηθούν εποικοδομητικές συνθήκες
δουλειάς, θα ενωθούμε και ο καθένας απερίσπαστος θα ασχολείται με το έργο που
θα του ανατεθεί.
Βγείτε από τα μαντριά λοιπόν! Σκιστε τα
χαρτακια! Αναπνεύστε!
Ήρθε η ωρα να πάμε σε νέα ηγεσία
"γέφυρα", που θα ενώσει και θα δημιουργήσει. Άλλωστε όπως είπε κι ο
μέγας Ελύτης
Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας
που μας πνίγει από παντού παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι
πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά.
Ας γινει το καμαρακι αυτη η αιθουσα εδω
στα Τρικαλα!
Σας ευχαριστώ και καλή ψήφο.
Καταθέτοντας την ομιλία μου στο
Προεδρείο, όλα τα παραπάνω θα ίσχυαν αν δεν ασκούνταν αφόρητες πιέσεις από τις συστημικές
υποψηφιότητες, που δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας στη δική μου ακηδεμόνευτη
υποψηφιότητα. Εκτιμώ όμως το γεγονός ότι οι περισσότεροι σύνεδροι και οι δύο
ανθυποψήφιοι έχουν δεχτεί το σύνολο σχεδόν των προτάσεών μου. Και άλλωστε είναι
γνωστό ότι δεν είμαι καρεκλοκένταυρος, αντιθέτως επιδιώκω στο βαθμό που μπορώ
και με αφήνουν να δώσω στον κλάδο των εκπαιδευτικών μια νέα προοπτική και στη
ΔΑΚΕ την ηρεμία που χρειάζεται. Επομένως καλώ τους ανθυποψηφίους να
συμφωνήσουμε από κοινού σε μία υποψηφιότητα για την Προεδρία και για να
διευκολύνω τη διαδικασία αποσύρω τη δικιά μου. Γιατί η ενότητα δεν είναι στα
λόγια, αλλά πρέπει να είναι πράξη.
Σας ευχαριστώ και σας χαιρετώ
