Ανακοίνωση ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για την αναθεώρηση του αρ.16 του Συντάγματος

 α) χρονικό σημείο αναθεώρησης και επέλευσης των αλλαγών
Η αναθεώρηση του Συντάγματος και κάθε άρθρου του ακολουθεί τη διαδικασία που το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει για την αναθεώρησή του και αυτή είναι η εξής: ψήφιση από την παρούσα Βουλή της προς αναθεώρηση διάταξης με πλειοψηφία 180 εδρών, διάλυση της Βουλής, πραγματοποίηση Εθνικών Εκλογών και κατά την επόμενη πρώτη σύνοδο της Αναθεωρητικής πλέον Βουλής ψήφιση του προς αναθεώρηση άρθου. Ας σημειωθεί ότι η ψήφος της παρούσας Βουλής σε καμία περίπτωση δεν δεσμεύει την Αναθεωρητική Βουλή, η οποία μπορεί να αποφασίσει διαφορετικά. Το νόημα της παρεμβολής βουλευτικών εκλογών έγκειται ακριβώς στην έκφραση της διαυγούς και κατηγορηματικής στάσης του κοινωνικού συνόλου απέναντι σε όλες τις προτάσεις αναθεώρησης του καταστατικού χάρτη. Μετά την ψήφιση του άρθρου κατά την επόμενη σύνοδο της Αναθεωρητικής Βουλής, για την παροχή σε κοινωνικούς φορείς της δυνατότητας ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, απομένει η κατάρτιση και ψήφιση του σχετικού εκτελεστικού νόμου. Ας σημειωθεί ότι η διάταξη του Συντάγματος παραμένει κενό γράμμα χωρίς την ψήφιση και θέση σε ισχύ σχετικού εκτελεστικού νόμου, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν (βλ. Άρθρο 14 παρ. 9 για το βασικό μέτοχο – όπως νόμος ορίζει/προβλέπει). Η πρώτη, λοιπόν, φάση της αναθεώρησης επισημαίνει την ανάγκη αναθεώρησης της αναθεωρητέας διάταξης, χωρίς να δεσμεύει την επόμενη Βουλή, δηλαδή τη δεύτερη φάση κατά την οποία θα καθοριστεί το αν θα αναθεωρηθεί η διάταξη, καθώς και το περιεχόμενό της. Καθίσταται, επομένως, αντιληπτό με ενάργεια ότι ούτε καταργείται άμεσα το άρθρο 16 του παρόντος Συντάγματος, ούτε δίνεται άμεσα η δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, σε πείσμα ορισμένων και σε πείσμα των καιρών… Για περαιτέρω πληροφορίες, Κ. Μαυριά, Συνταγματικό Δίκαιο, εκδ. Σάκκουλα, 2001 ή Φ. Σπυρόπουλου, Εισαγωγή στο Συνταγματικό Δίκαιο, εκδ. Σάκκουλα, 2006.

Β) Η αναγκαιότητα της ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα
Η Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. τάσσεται αταλάντευτα υπέρ της παροχής δυνατότητας ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, θεωρώντας ότι η Ελλάδα δεν πρέπει για μια ακόμη φορά να παραμείνει ουραγός των διεθνών εξελίξεων και ανακατατάξεων στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η ελληνική ανώτατη εκπαίδευση νοσεί. Η υγιής συνύπαρξη κρατικών και μη κρατικών πανεπιστημίων θα οδηγήσει στην αναβάθμιση των πρώτων με εφαλτήριο τον υγιή ανταγωνισμό. Η θεσμική αυτή τομή θα δημιουργήσει, ακόμα, εύφορο έδαφος για την καταπολέμηση αφενός της αναγνώρισης στη χώρα μας πτυχίων από ιδρύματα αμφιβόλου ποιότητας (κυρίως ανατολικοευρωπαϊκών χωρών) και αφετέρου του φαινομένου των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Ειδικά το τελευταίο αυτό φαινόμενο (εισαχθέν μετά από απόφαση του σημερινού αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης) παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία, ήταν η μέση λύση που δήθεν εξυπηρέτησε τόσα χρόνια τον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης. Τα Κ.Ε.Σ. χωρίς κανένα έλεγχο ποιότητας, υπαγόμενα στο Υπουργείο Εμπορίου – νυν Ανάπτυξης, προσέφεραν το παραθυράκι στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο, για την ίδρυση ψευδοπανεπιστημίων. Αν και τα ιδρύματα αυτά παρέχουν πτυχία πανεπιστημιακού επιπέδου αμφιβόλου ποιότητας, οι απόφοιτοί τους έχουν κάθε επαγγελματικό δικαίωμα και απορροφούνται από την αγορά εργασίας (εκτός φυσικά από τον δημόσιο τομέα). Η πραγματική εξάλειψη του φαινομένου αυτού επέρχεται μονάχα μέσα από την αναθεώρηση της υφιστάμενης νοσηρής κατάστασης.

Γ) Τα κριτήρια λειτουργίας των μη κρατικών πανεπιστημίων – ο εκτελεστικός νόμος
Όπως προελέχθη, η δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων είναι απόρροια όχι μόνο της αναθεώρησης του α. 16 του Συντάγματος, αλλά και της κατάρτισης και ψήφισης εκτελεστικού του νέου άρθρου του Συντάγματος νόμου. Κατ’ επέκταση προηγείται το ζήτημα της δυνατότητας ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων και έπεται το ζήτημα του θεσμικού πλαισίου, των προϋποθέσεων λειτουργίας τους. Η Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. θέτει ως προαπαιτούμενο τη θέσπιση αυστηρών κριτηρίων λειτουργίας, ώστε ο θεσμός να εξυπηρετεί την προαγωγή της παιδείας και όχι αλλότρια συμφέροντα. Τα ιδρύματα αυτά πρέπει να μην λαμβάνουν κανενός είδους κρατική επιχορήγηση. Επίσης, είναι προφανές ότι οι κρατικές επιχορηγήσεις στα κρατικά πανεπιστήμια δεν νοείται να υπόκεινται σε κανέναν πεεριορισμό υπό το πρίσμα των κοινοτικών οδηγιών περί ανταγωνισμού. Ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας των ιδρυμάτων αυτών διασφαλίζει κάθε θεσμική παρέκκλιση από τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα του θεσμού. Η επιβολή διδάκτρων (που ας επισημανθεί ότι αφορά μόνο τα μη κρατικά πανεπιστήμια που στερούνται κρατικής επιχορήγησης, και όχι τα κρατικά) πρέπει να εξισορροπείται από την παροχή φοιτητικών υποτροφιών και δανείων. Τα όργανα συνδιοίκησης των μη κρατικών πανεπιστημίων πρέπει να σεβαστούν το φοιτητικό κεκτημένο της φοιτητικής εκπροσώπησης και το νομικό καθεστώς που διέπει τα μέλη ΔΕΠ των μη κρατικών να ταυτίζεται με αυτό των κρατικών πανεπιστημίων. Τέλος, είναι αυτονόητο ότι την εποπτεία, διοικητικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα, θα έχει το Υπουργείο Παιδείας. Υπ’ αυτά τα αυστηρά κριτήρια λειτουργίας και θα επιτυχθεί ο σκοπός της ίδρυσής τους και θα καταστεί ιδιαίτερα δυσχερής η δήθεν αναβάθμιση των Κ.Ε.Σ. σε μη κρατικά πανεπιστήμια.

Δ) Η αναβάθμιση των κρατικών πανεπιστημίων

Η συζήτηση για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων αφορά το απώτερο, ως απεδείχθη, μέλλον. Πριν από την θέσπιση της ευχέρειας αυτής πρέπει προφανώς να αναβαθμιστούν τα ήδη λειτουργούντα κρατικά πανεπιστήμια, να αναβαθμιστεί η κρατική ελληνική ανώτατη εκπαίδευση. Η αναβάθμιση αυτή, ευχή και επιθυμία όλης της ελληνικής κοινωνίας, είναι απότοκος της αναθεώρησης του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου που τα διέπει, του νόμου πλαισίου για τα ΑΕΙ. Οι καλοθελητές που επιθυμούν την πρότερη αναβάθμιση του κρατικού πανεπιστημίου ας προσέλθουν, επιτέλους, στο διάλογο για το μέλλον του, ας καταθέσουν τις προτάσεις τους, τις διαφωνίες και συμφωνίες τους, και ας παύσουν να οχυρώνονται πίσω από τη βολική και ισοπεδωτική ασφάλεια του εύκολου ΟΧΙ. Οι ιδεοληψίες και προκαταλήψεις, τα μικροκομματικά και αντιπολιτευτικά παιχνίδια που μας κρατούν αγκιστρωμένους στο νοσηρό παρελθόν πρέπει να εκλείψουν.

ΠΗΓΗ: www.dap-nomikis.gr