Εισήγηση του Γεν. Γραμματέα της ΓΣΕΕ & Προέδρου της ΔΑΚΕ Ι.Τ. κ. Κ. Πουπάκη στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΑΚΕ Ι.Τ.

Δακίτισσες και Δακίτες, αγαπητοί φίλοι,

Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε όλοι θεατές ενός πολιτικού παραλογισμού με τελικά θύματα τους ίδιους τους πολίτες.
Παρακολουθούμε την ελληνική κοινωνία να έχει μπει εδώ και περίπου ένα μήνα στο ρυθμό μιας ιστορίας η οποία πέραν των ροζ αποχρώσεων της, δημιουργεί διάχυτες συζητήσεις περί μεγάλου μεγέθους σκανδάλων και παρανομιών, χωρίς ωστόσο στο τέλος να λέγεται τίποτα ουσιαστικό και με αποδείξεις τεκμηριωμένο.
Ακούμε πρωτόγνωρες καταγγελίες από αρχηγούς κομμάτων.
Γινόμαστε μάρτυρες ανοίκειων επιθέσεων σε βάρος της Δικαιοσύνης από επαγγελματίες συκοφάντες καλυπτόμενοι πίσω από βουλευτική ασυλία-που αν είχαν το θάρρος να την άρουν θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν ενώπιον της Δικαιοσύνης τα μέχρι σήμερα θύματα τους...

Δίνεται τελικά σε όλους η αίσθηση ότι κάποιοι επιχειρούν να χαρακτηριστεί αυτή η περίοδος σαν μεταβατική, επιδιώκοντας ίσως μια πρωτοφανή αποσταθεροποίηση, δημιουργώντας συνθήκες πολιτικής εκτροπής, χωρίς να είναι ορατοί οι υποκινητές, οι στόχοι και οι επιδιώξεις τους. Γεννώνται πλείστα ερωτήματα, στα οποία οι απαντήσεις θεωρώ ότι θα μας δοθούν πολύ σύντομα.

'Ομως, το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς, οι εκπρόσωποι του κόσμου της εργασίας και όχι μόνον; Τι κάνουμε όλοι εμείς οι Πολίτες της Δράσης και όχι της απάθειας;
Εμένα, η κατάσταση αυτή με προβληματίζει και με ανησυχεί. Νομίζω ότι όλοι νιώθουμε περίπου το ίδιο. Είμαι σίγουρος ότι όλοι μας ανησυχούμε πολύ... Ειδικά μάλιστα όταν αναλογιζόμαστε ότι η κοινή γνώμη στρέφεται διαρκώς εδώ και πολύ καιρό σε προβλήματα που είτε τις περισσότερες φορές δεν την αφορούν, είτε είναι υποθέσεις οι οποίες έχουν να κάνουν καθαρά με την ελληνική δικαιοσύνη. Την ίδια στιγμή, δυστυχώς, τα πραγματικά προβλήματα παραμένουν σε εκκρεμότητα-κάνοντας δύσκολη την καθημερινή ζωή των απλών πολιτών.

Όπως το ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Ένα ζήτημα εθνικού συμφέροντος αφού θα πρέπει να ξέρει ο κάθε Έλληνας εργαζόμενος, παλιός και νέος, ότι μπορεί να προσδοκά σε μισθούς και συντάξεις για ένα αξιοπρεπές όριο διαβίωσης, με μια καλή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Γιατί δεν χωρούν καθυστερήσεις... Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο...Η αδράνεια είναι έγκλημα σε βάρος των εργαζομένων, σε βάρος των επόμενων γενεών.
Εμείς είχαμε ζητήσει, εδώ και 4 χρόνια, να αρχίσει ένας υπεύθυνος διάλογος, από όλους τους εμπλεκόμενους. Κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα, Συνδικάτα-κοινωνικούς εταίρους. Σε αυτήν την πρόσκληση δυστυχώς δεν ανέλαβαν όλοι τις ευθύνες τους...
Τα πολιτικά κόμματα, θέτοντας πάνω απ΄ όλα τις όποιες μικροκομματικές σκοπιμότητες,
• Είτε απείχαν,
• Είτε συμμετείχαν με κριτική λες και προήλθαν από παρθενογένεση, λες και δεν είχαν ευθύνες ολόκληρες εικοσαετίες που δεν έλυσαν το κορυφαίο αυτό ζήτημα.

Ευθύνες έχουν και τα συνδικάτα:
’λλες δυνάμεις, εξαρχής απείχαν έχοντας μείνει σε εποχές του ότι "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη", όταν όλα έχουν αλλάξει γύρω μας. Tουλάχιστον όμως αυτές προς τιμήν τους έλεγαν πάντα τα ίδια.
’λλες δυνάμεις, καιροσκοπικά μόνιμα λαϊκίζουν-προς όλες τις πλευρές, χωρίς υπευθυνότητα-απλά για να κερδίσουν δυσαρεστημένους,
Και άλλες δυνάμεις-που άλλοτε συμμετέχοντας και μόνες τους ακόμα στον διάλογο, συνδιαμόρφωναν νομοσχέδια και νόμους, ανεξάρτητα εάν έπλητταν εργαζομένους-σήμερα με υπεκφυγές αποχωρούν από τον διάλογο πριν καν ξεκινήσει. Ίσως για να αποφύγουν την εξ αριστερών φθορά τους...

Για μας ο διάλογος είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, αρκεί να χρησιμοποιείται με υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές. Και τα Συνδικάτα θα πρέπει αν η αποχώρηση επιβάλλεται, να φεύγουν τελευταία, ώστε μέχρι τελευταία στιγμή να προστατεύουν τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις των μελών τους, αφού μονόπλευρες αποφάσεις στη συνέχεια, μόνο προβλήματα δημιουργούν.

Το ασφαλιστικό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας. Οφείλουμε να μην κρυβόμαστε. Και χωρίς φόβο, πάθη και υπεκφυγές, ιδεοληψίες και κομματικές σκοπιμότητες, να λέμε κατάματα όλη την αλήθεια. Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με υπευθυνότητα, όλες οι πλευρές, με ολοκληρωμένες θέσεις, και όχι με μισόλογα, διαρροές ή και άναρθρες κραυγές.
Σήμερα, δίνεται η ευκαιρία σε όλες τις πλευρές μέσα από την αυτοκριτική μας, για το αδιέξοδο που έχει περιέλθει μέχρι σήμερα η συζήτηση για το ασφαλιστικό, χωρίς παρωπίδες και σκοπιμότητες, να καταθέσουμε όλοι, σε αυτή τη νέα φάση, θέσεις και προτάσεις που να διασφαλίζουν μέσα από μια δίκαιη και αποτελεσματική λύση, μέσα από μια απαραίτητη μεταρρύθμιση την επιβίωση του ασφαλιστικού συστήματος.
Για να πάψει ο βραχνάς ανασφάλειας από την οποιαδήποτε χρηματοδότηση του συστήματος και ταυτόχρονα να κατοχυρώνονται οι προσδοκίες των εργαζομένων μιας ολόκληρης ζωής, για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης στα γεράματά τους, χωρίς αρνητικές μεταβολές.
Οι θέσεις μας επί του Ασφαλιστικού είναι γνωστές. Εξαρχής παρουσιάσαμε θέσεις και προτάσεις. Σαν ΔΑΚΕ μάλιστα, προτείναμε πρώτοι τη δημιουργία ενός "κουμπαρά", ενός ειδικού αποθεματικού για τη μελλοντική στήριξη του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.
Περιμένουμε να δούμε αναλυτικά τις κυβερνητικές θέσεις. Δεν θα δεχθούμε αρνητικές μεταβολές για τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους. Η κοινωνία, οι πολίτες, πραγματικά αναζητούν εδώ και χρόνια μια δίκαιη και αποτελεσματική λύση για το Ασφαλιστικό. Από τις διεκδικήσεις μας δεν κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω.
Όχι στην αύξηση ορίων ηλικίας
Όχι στη μείωση συντάξεων
Όχι στην αύξηση εισφορών

Όπως πάντα, εμείς λέμε ναι σε ουσιαστικό διάλογο, αλλά και σε αγώνες όταν χρειαστεί, θα είμαστε όπως πάντα, παρόντες. Αρκεί να μην επικρατούν κάθε φορά οι κάθε είδους σκοπιμότητες, να υπάρχουν δημοσιοποιημένες θέσεις τις οποίες θα πρέπει υπεύθυνα και με προτάσεις να αντιμετωπίσουμε, να μην γίνεται τελικά μια απεργία μόνο για την απεργία.

Όπως ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Αφού η εισοδηματική πολιτική δεν μπορεί να είναι περιοριστική και το 2008. Δεν μπορεί για μια ακόμη φορά οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, δηλαδή τα μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα να καλούνται να «πληρώσουν τα σπασμένα» των προηγούμενων ετών.
Η νέα αυτή εισοδηματική πολιτική, σε καμιά περίπτωση, τελικά, δεν θα πρέπει να λειτουργήσει και πάλι σε βάρος τους. Εμείς, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, θα πρέπει να απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να βρει άμεσα τρόπους διαφυγής από το αδιέξοδο, που από τις προηγούμενα ασκούμενες πολιτικές έχουν περιέλθει οι Έλληνες πολίτες. Και να προχωρήσει σε άλλες προστατευτικές ρυθμίσεις, επιπλέον αυτών που, προς τιμή της, πήρε ήδη η Κυβέρνηση, για όσους έχουν ιδιαίτερα χαμηλά εισοδήματα.

Όπως η ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Όπου Ξεκαθαρίζουμε, ότι ανεξάρτητα με τον προϋπολογισμό, στο πλαίσιο των επικείμενων διαπραγματεύσεων για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ανάμεσα σε εμάς ως ΓΣΕΕ και τους εργοδοτικούς φορείς, θα πρέπει να σηκώσουμε τον πήχη των απαιτήσεων μας τόσο ψηλά, όσο χρειάζεται για:
α) Να καλυφθούν οι ανάγκες των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα και να τους αποδοθεί ένα μέρος της αύξησης του ΑΕΠ,
β) Να "βάλουν επιτέλους το χέρι στην τσέπη" και οι εργοδότες, δίνοντας πίσω ένα μέρος των κερδών, που τους αποφέρουν οι διαχρονικές νομοθετικές παρεμβάσεις (μείωση κόστους υπερωριών και διευθέτηση χρόνου εργασίας, φορολογικές ελαφρύνσεις,κτλ ),
γ) Να υπάρξει σταδιακή σύγκλιση με το μέσο όρο των αμοιβών της "Ε.Ε. των 15",
δ) Με θεσμοθέτηση κατώτερου εγγυημένου εισοδήματος, συνδεδεμένου με το όριο φτώχειας και
ε) Με αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του μισθού του ανειδίκευτου εργάτη και διεύρυνση του χρόνου καταβολής του από 12 σε 24 μήνες

Εμείς, σαν ΔΑΚΕ, λέμε "ναι" σε μέτρα τα οποία προωθούν τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και σταθερά "όχι" σε ρυθμίσεις οι οποίες συρρικνώνουν δικαιώματα. Οφείλουμε και μπορούμε να είμαστε αξιόπιστοι και αντικειμενικοί. Πρέπει να δώσουμε στην κοινωνία το δικαίωμα να κοιτάζει με αισιοδοξία το άμεσο μέλλον.

Όμως οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι πολίτες των μεσαίων και χαμηλών οικονομικά στρωμάτων δεν πρέπει να ξυπνούν και κοιμούνται με την έγνοια των DVD.
Μπορεί να επιθυμούν και να απαιτούν την πλήρη διαλεύκανση όλων των φαινομένων τα οποία αφήνουν τις οποιεσδήποτε υπόνοιες, αλλά διεκδικούν κύρια την άμεση προώθηση λύσεων στα καθημερινά τους προβλήματα.
Δεν μπορεί να βλέπουμε καίρια ζητήματα, όπως το ασφαλιστικό, η ακρίβεια, η άνοδος πετρελαίου, και τόσα άλλα να υποβαθμίζονται, να κρύβονται, να αποτελούν τα τελευταία θέματα στην επικαιρότητα, και οι θιγόμενοι πολίτες, να βλέπουν τις λύσεις να περνούν από μπροστά τους σαν τα τρένα που φεύγουν…
Ας δούμε ξανά το θέμα μιας μόνιμης και σταθερής απασχόλησης για όλους, ας ξαναδούμε το ζήτημα των συμβασιούχων με ουσιαστικές παρεμβάσεις.
Οι συμβασιούχοι μέχρι σήμερα είχαν αφεθεί στα χέρια συγκεκριμένων δικηγορικών γραφείων τα οποία εκμεταλλεύονταν τον πόνο τους-πολλές φορές μάλιστα λειτουργώντας σαν "κεφαλοκυνηγοί" στο πλαίσιο εμπορευματοποίησης του προβλήματος. Είτε προσωπικά είτε ομαδικά μέσω κάποιων δήθεν γραμματειών συμβασιούχων-που φυσικά ούτε καταστατικά υφίστανται, ούτε οποιαδήποτε νομική υπόσταση έχουν, έτσι ώστε να διεκδικούν ουσιαστικά προς όφελος των συμβασιούχων συναδέλφων μας. Και όλα αυτά δυστυχώς τις περισσότερες φορές στις πλάτες και του συνδικαλιστικού κινήματος, αφού κάποιες πλειοψηφίες του ανεχόταν ή και υιοθετούσε τέτοιες πρακτικές που εμείς σαν ΔΑΚΕ, επανειλημμένα, από το 2004, τόσο γραπτά και δημόσια όσο και προφορικά και μέσα στα αρμόδια όργανα έχουμε καταγγείλει, διαφωνήσει και διατυπώσει την πλήρη αντίθεσή μας και τέλος έχουμε διαχωρίσει τη θέση μας.
Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να μείνουμε αδρανείς.
Ζητάμε παρέμβαση για την ακρίβεια, για τη διαρκή μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, για την εξαθλίωση των εργασιακών τους συνθηκών, για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του Ασφαλιστικού, για όλες τις υπό εξέλιξη κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές. Αιτούμαστε τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής τους, επιθυμώντας δίκαια να μπει ένα φρένο σε κάθε είδους συμφέροντα.
Για όλα αυτά ζητάμε από όλη την πολιτική ηγεσία της χώρας να επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στην επίλυση αυτών των προβλημάτων(και να μην αναζητούν διέξοδο διαφυγής από προτάσεις, θέσεις και διατύπωση θέσεων με σκανδαλολογίες και μάλιστα ροζ περιεχομένου) προωθώντας δίκαια κοινωνικά μέτρα, πολιτικές ενίσχυσης του κοινωνικού ιστού, μεταρρυθμίσεις κοινωνικού χαρακτήρα, με αξιοκρατία και ισότητα απέναντι σε όλους τους πολίτες και δη απέναντι στα μεσαία και χαμηλά οικονομικά στρώματα. Και ως εκπρόσωποι του κόσμου της εργασίας έχουμε υποχρέωση και καθήκον να το κάνουμε αυτό, να διεκδικήσουμε και να αγωνιζόμαστε για την ενεργοποίηση των πολιτικών αισθητηρίων και τη διαμόρφωση συνθηκών ανάπτυξης και πραγματικής ευημερίας.
Ήμασταν και είμαστε εδώ για να στηρίξουμε πολιτικές και αποφάσεις οι οποίες θα μας θέσουν σε μια πορεία προς μια κοινωνία ευημερίας και αξιοκρατίας, μακριά από κοινωνικό αναχρονισμό. Με όλες μας τις δυνάμεις θα βρεθούμε δίπλα σε αυτή την προσπάθεια και απέναντι σε όσα και όσους μας οδηγούν σε βίαιες και άδικες κοινωνικά ανατροπές. Μπροστά μας έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας των πολιτών.