Δήλωση για τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς του Γενικού Γραμματέα της ΓΣΕΕ κ. Κώστα Πουπάκη

Σήμερα, όπως συμβαίνει σε κάθε γωνιά του πλανήτη, έτσι και στη χώρα μας, οι Έλληνες εργαζόμενοι, από το δικό τους μετερίζι, γιορτάζουν την εργατική Πρωτομαγιά τιμώντας όλους όσους θυσιάστηκαν, αγωνίστηκαν και πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος, καταφέρνοντας όμως να δώσουν σημασία και νόημα στην προσπάθεια του κόσμου της εργασίας, που καθημερινά με αξιοπρέπεια δίνει τη δική του μάχη για την επιβίωση. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, στέλνουν προς κάθε κατεύθυνση ένα ηχηρό μήνυμα ενότητας και αποφασιστικότητας.
Ορθώνουν το ανάστημα τους μπροστά στις πιέσεις τις οποίες ασκούν διάφορα κέντρα λήψης αποφάσεων, είτε σε εθνικό είτε σε διεθνές επίπεδο, με μοναδικό στόχο την αύξηση των υπερκερδών τους, μέσω του δραστικού περιορισμού των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας.
Γι' αυτό και όλοι μας, μαζί, ενωμένοι, καταγγέλλουμε και απορρίπτουμε τις όποιες αναφορές & προτάσεις τύπου "Γκαργκάνα-Αλμούνια" που υποκρύπτουν μια προσπάθεια σταδιακής μετατροπής του κόσμου της εργασίας σε μια τάξη νεόπτωχων που "ζουν για να δουλεύουν", χωρίς να έχουν δικαίωμα του "να δουλεύουν για να ζουν".
Αν τελικά κάποιοι, τόσο εντός όσο και εκτός των ελληνικών τειχών, πιστεύουν ότι η παροχή εργασίας μπορεί να ξαναγίνει συνώνυμο της δουλείας, τότε η ιστορία θα τους καταστήσει σύντομα απόλυτα υπεύθυνους για τις αναπόφευκτες, σαρωτικού χαρακτήρα, κοινωνικές αντιδράσεις.
Χρέος όλων μας είναι να διεκδικούμε από κοινού ένα καλύτερο αύριο. Τόσο για εμάς όσο και για τα παιδιά μας. Η αγορά εργασίας έχει ανάγκη από παρεμβάσεις οι οποίες θα προστατεύσουν επιτέλους τον εργαζόμενο και θα δώσουν πραγματική ουσία στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της εργασίας και της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Επιστρέφοντας στα πραγματικά προβλήματα του κόσμου της εργασίας που μέσα από οξύτητες και κάθε λογής σκοπιμότητες έχουν ξεχαστεί:

Για την ακρίβεια και το εισόδημα των εργαζομένων :
Με ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την Προστασία από τον πληθωρισμό, από τις ανεξέλεγκτες αυξήσεις τιμών, από την κερδοσκοπία, αφού άλλωστε αποτελεί και κυβερνητική υποχρέωση η προστασία του εισοδήματος των εργαζομένων μέσω του ελέγχου της ακρίβειας και της θέσπισης κανόνων-αλλά & ελέγχου τους-στην απελευθερωμένη αγορά.
Για τη σύγκλιση των μισθών με αυτούς της Ε.Ε. των 15 και τη μεταφορά στους εργαζόμενους της αναλογίας εισοδήματος, που οφείλεται στην αύξηση της παραγωγικότητας
Με τη θεσμοθέτηση "κατώτερου εγγυημένου εισοδήματος", το οποίο πρέπει απαραίτητα να συνδεθεί με το προβλεπόμενο "όριο φτώχειας",
Με τη θεσμοθέτηση νέου δείκτη καταναλωτή που θα υπολογίζεται με βάση τις αυξήσεις τιμών σε αγαθά ευρείας κατανάλωσης και όχι σε αγαθά και είδη που δεν χρησιμοποιούνται από τα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Για τις εργασιακές σχέσεις:
Με την προώθηση πολιτικών για τη δημιουργία ενός σύγχρονου και σταθερού εργασιακού περιβάλλοντος και μέσα σε ένα πλέγμα προστασίας των εργαζομένων.
Με την αυστηρή εφαρμογή της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, στήριξη και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, με ιδιαίτερη βαρύτητα στους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα.
Με την διατήρηση, προστασία και σεβασμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των ΣΣΕ.

Για την αντιμετώπιση της ανεργίας:
Με ολοκληρωμένες πολιτικές απασχόλησης για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ιδιαίτερα σε περιοχές υψηλής ανεργίας και ευπαθείς ομάδες.(γυναίκες, νέοι, μακροχρόνια άνεργοι κλπ) με τη συνεργασία των κοινωνικών εταίρων, του ΟΑΕΔ και του ΛΑΕΚ
Με τη περαιτέρω αύξηση του επιδόματος ανεργίας, στο 80% του μισθού, του ανειδίκευτου εργάτη και τη διεύρυνση του χρόνου καταβολής του από τους 12 μήνες που είναι σήμερα στους 24, με στόχο τη μετατροπή του επιδόματος ανεργίας, τελικά σε επίδομα εργασίας.

Για τις αποκρατικοποιήσεις-ΔΕΚΟ:
Με την αλλαγή του τρόπου θεώρησης της διαχείρισης και αξιοποίησης των κρατικών υποδομών, οι οποίες αποτελούν μέσα παροχής αγαθών κοινής ωφελείας.
Με την τοποθέτηση ορίων ανάμεσα στο "που αρχίζει" και "που τελειώνει" το συμφέρον των πολιτών, "που ξεκινά" και "που σταματά" το κέρδος και τα "θέλω" των ιδιωτικών συμφερόντων.
Ιδιαίτερα με της εθνικής σημασίας κρατικές υποδομές που θα πρέπει να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα εξυγίανσης, αναδιοργάνωσης, εκσυγχρονισμού ώστε να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν στον σκληρό ανταγωνισμό της απελευθερωμένης αγοράς, αφού έναντι οποιουδήποτε τιμήματος πρέπει να παραμένουν στον έλεγχο του Κράτους. Διασφαλίζοντας έτσι μ'αυτό τον τρόπο την ασφάλεια, την απρόσκοπτη παροχή υπηρεσιών και τη σωστή τιμολογιακή πολιτική για όλους τους πολίτες της χώρας-ζητήματα που ο ρόλος του Δημοσίου πρέπει να είναι και να παραμείνει αποφασιστικός.

Για τη σύνταξη και κοινωνική ασφάλιση:
Με τη διασφάλιση του Δημόσιου χαρακτήρα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.
Με την περαιτέρω προώθηση ενός βιώσιμου και ισχυρού συνταξιοδοτικού συστήματος, και της κατάργησης ταυτόχρονα όλων των διαχρονικά αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων.
Με την πραγματική ενίσχυση του ύψους συντάξεων, ώστε να υπάρξει αξιοπρεπές όριο διαβίωσης και για τους συνταξιούχους.