1.12.08

Αμνησία…

 Η αμνησία, δηλαδή το «ιστορικοπολιτικό αλτσχάιμερ» είναι κακό πράγμα. Αν δε γνωρίζεις το παρελθόν γέρα, είσαι υποχρεωμένος να το επαναλάβεις, άλλοτε σαν φάρσα κι άλλοτε σαν τραγωδία. Το πολιτικό χτες είναι σαν την πέτρα. Μπορεί να το κουβαλάς σαν κατάρα ή να πατήσεις πάνω για να δεις μακρύτερα.

  Αυτά μας ήρθαν στο νου σαν είδαμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ-Συνασπισμός σήκωσαν πολλούς τόνους κριτικής για τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών. Εναντιώνονται, και ορθά πράττουν, στην ιδιωτικοποίηση και την επέκταση της μαύρης αγοράς στην Παιδεία.

  Ωστόσο, ο πολυπράγμων πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκος Αλαβάνος, ήταν αυτός ο οποίος το 2001-2002 κατέθετε επερωτήσεις στο Ευρωκοινοβούλιο για το πώς θ’ αναγνωριστούν τα δικαιώματα των αποφοίτων των Κολλεγίων. Τότε ο Α. Αλαβάνος θεώρησε πως χρειάζεται να ακουμπήσει εκλογικά τους τρόφιμους των κολλεγίων. 

  Τώρα, είναι κήρυκας του αντιθέτου. Δικαίωμά του. Ο άνθρωπος γίνεται σοφότερος με την πάροδο του χρόνου και το κόμμα του διατείνεται ότι βρίσκεται μόνιμα δίπλα στο φοιτητικό κίνημα και στο εκπαιδευτικό ευρύτερα. Αλλά λίγη αυτοκριτική δε βλάφτει…

  Το σφάλειν είναι ανθρώπινο. Η εμμονή στο σφάλμα ή το κουκούλωμά του, όμως, είναι πολιτικό λάθος. Η διγλωσσία επίσης, αγαπητέ πρόεδρε του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς οι «αρματολοί της εκπαίδευσης» δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τις ενωτικές και αγωνιστικές πρωτοβουλίες για το καλό των παιδιών και της Παιδείας. Ίσα, ίσα, μάλιστα.

  Καλού, κακού, όμως – και πάντα με διάθεση συνεργασίας – κρατάμε το «Βρε καλώς τα παιδιά». Καλωσορίσατε…

 
Θ. Τσιριγώτης


ΠΗΓΗ: alfavita.gr