Πιστεύουμε ότι δεχόμαστε μια ιστορικού χαρακτήρα επίθεση που έχει απίστευτα χαρακτηριστικά κοινωνικής αναλγησίας. Οι εκπαιδευτικοί έχουν επιλεγεί ως ο εύκολος ένοχος για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης και καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο για μια κρίση που έχουν δημιουργήσει άλλοι. Η κυβέρνηση αντί να απολογείται για την αθέτηση όλων των μεγαλόστομων προεκλογικών της δεσμεύσεων αλλά και την εγκατάλειψη της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης στοχοποιεί και ενοχοποιεί τους απαξιωμένους και κακοπληρωμένους εκπαιδευτικούς.
Το νομοσχέδιο που κατατέθηκε, αιφνιδιαστικά, χθες βράδυ στη Βουλή, αποδεικνύει περίτρανα την τεράστια απόσταση που χωρίζει την κυβέρνηση από την ελληνική κοινωνία και το χώρο της εκπαίδευσης. Η δημόσια δωρεάν εκπαίδευση οδηγείται σε πλήρη απαξίωση και χιλιάδες εκπαιδευτικοί που για χρόνια πρόσφεραν ουσιαστικές υπηρεσίες στα σχολειά μας σε απόγνωση. Η… αναβάθμιση της εκπαίδευσης επιτυγχάνεται με περικοπές δικαιωμάτων, περικοπές μισθών και οργανικών θέσεων, ξήλωμα της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης και τιμωρητικές διατάξεις για τους εκπαιδευτικούς.
Συγκεκριμένα προβλέπει :
· Την κατεδάφιση για μια ακόμη φορά του τρόπου πρόσληψης των εκπαιδευτικών με την κατάργηση του 60/40.
· Την περιφρόνηση- κατάργηση της προϋπηρεσίας από το καλοκαίρι του 2010.
· Την περικοπή τουλάχιστον κατά 50% των διορισμών των μόνιμων εκπαιδευτικών και κατά 70% των αναπληρωτών που θα οδηγήσει χιλιάδες συναδέλφους στην ανεργία και θα διογκώσει δραματικά τα κενά στις τάξεις.
· Την μετατροπή των αναπληρωτών σε ωρομίσθιους με την εισαγωγή του αναπληρωτή μειωμένου ωραρίου.
· Την τιμωρία των νεοδιόριστων με την παραμονή τουλάχιστον για τρία χρόνια στην οργανική τους θέση αλλά και όλων των εκπαιδευτικών με την υποχρεωτική παραμονή τους στην οργανική τους θέση για δύο χρόνια.
· Την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών μέσα από το υφιστάμενο πλαίσιο αξιολόγησης – χειραγώγησης και με την κυβέρνηση να αρνείται να αναλάβει τις τεράστιες ευθύνες της και να «αυτοαξιολογηθεί» αρνητικά για την… «προσφορά» της στην εκπαίδευση των παιδιών του ελληνικού λαού.
· Τα νέα επιθεωρητικά ήθη που εισάγονται με το θεσμό του μέντορα και της ομάδας αξιολόγησης που μπορούν να αμφισβητούν και να κουρελιάζουν την αξία του πτυχίου και να οδηγούν το δόκιμο εκπαιδευτικό στις διοικητικές υπηρεσίες.
· Την υπαναχώρηση της Υπουργού από τις εξαγγελίες της ( «όλοι οι εκπαιδευτικοί στην τάξη» ) με την επιβράβευση – πριμοδότηση δύο επιπλέον μορίων σ’ αυτούς που αποσπούνται σε φορείς και γραφεία εκπαίδευσης αλλά και τη δυνατότητα μετάταξής τους σε διοικητικές θέσεις.
· Την ανατροπή της αναλογίας εκπαιδευτικών – μαθητών από 1/25 με την εισαγωγή του 10% επιπλέον μαθητών στις τάξεις (με ποιο νομοθετικό πλαίσιο αλήθεια;).
· Την εγκατάλειψη των μεγαλόστομων υποσχέσεων για τους τίτλους των νηπιαγωγείων.
Αυτό δυστυχώς είναι το νέο σχολείο που οραματίζεται η κυβέρνηση . Ένα «νέο σχολείο» που θα γίνει εφιάλτης μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών.
Σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές που απαξιώνεται η εκπαίδευση και ο εκπαιδευτικός, πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα και δυναμικά. Γι’ αυτό και στη σημερινή συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΔΟΕ, στα πλαίσια της συνολικής μας πρότασης για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με επαναλαμβανόμενες μορφές αγώνα, προτείναμε:
ü 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση με την κατάθεση του αντιεκπαιδευτικού νομοσχεδίου στη Βουλή.
ü 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση 4 και 5 του Μάη με την ΟΛΜΕ.
ü Συμμετοχή στο συλλαλητήριο της ΑΔΕΔΥ την Τρίτη 27-4-10.
ü Συμμετοχή στο συλλαλητήριο ΔΟΕ-ΟΛΜΕ την Πέμπτη 29-4-10
ü Εισήγηση στις Γ.Σ. για κινητοποιήσεις με διάρκεια και προοπτική.
ü Ολομέλεια προέδρων στις 10 του Μάη για λήψη απόφασης για την περεταίρω κλιμάκωση του αγώνα.
Ζητήσαμε σ’ αυτές τις δύσκολες και κρίσιμες στιγμές για το συνδικαλιστικό κίνημα και την εκπαίδευση, ν’ αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους απέναντι στους συναδέλφους που δέχονται ολομέτωπη επίθεση και να ληφθεί ομόφωνη απόφαση. Δυστυχώς, με ευθύνη της ΠΑΣΚ που δεν μπόρεσε να ξεπεράσει μικροπαραταξιακές σκοπιμότητες κι αγκυλώσεις, η απόφαση που έχει σταλεί στους συλλόγους στηρίχθηκε από την πλειοψηφία του Δ.Σ.
Η ΠΑΣΚ ένα μήνα μετά την ολομέλεια των προέδρων, όπου πρότεινε αγώνα διάρκειας ενώ ταυτόχρονα αγωνιωδώς πάλευε να μην ψηφιστεί, επέλεξε το δρόμο της στήριξης του πολιτικού της φορέα εφευρίσκοντας αστεία άλλοθι για να μην ψηφίσει απεργία τις ημέρες της συζήτησης για το πολυνομοσχέδιο – τερατούργημα στη Βουλή.
Η απάντηση του Κλάδου στην αντιεκπαιδευτική και αντιασφαλιστική καταιγίδα θα είναι δυναμική.
